Roommate Novels & Stories

and she's not taking it seriously. "Hoy, Petot. It's not funny, alam kong nasa dorm ka," sabi ko pa, she has her own dorm as well. Sam and Petot, they are roommates. "Hoy ka rin po, Kuya! Nakalimutan mo na? It's weekend," she replied, na medyo natatawa pa kasi nang-aasar talaga siya. Ewan ko ba kung sino talaga mas matanda sa amin ng kapatid ko, eh.

“Exactly. At kakasign ko lang sa two- bedroom with a study. Nagha-hanap pa nga ako ng roommate, pero mukhang may plano ang universe. Ikaw at yung nugget sa uterus mo, ang magiging ka-roommates ko. Maganda ang ilaw sa study. Gawin nating nursery.” Napapikit si Sutton, halos natawa sa gitna ng pagod. “Keira, hindi mo naman kailangang—” “Alam kong hindi,” putol agad ni Keira. “Pero kung hindi ikaw, mag-isa lang ako sa bahay tapos

HINANAP ANG MASTER CARD NG ROOM KO AY DI KO ITO MAHANAP "SSHIT Z-NA BAT ANG MALAS MO NGAYONG BULYAW KO SA SARILI KO AGAD AKONG TUMINGIN SA PALIGID KO NG MASIGURADO KONG WALANG TAO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA SA ELEVATOR AT INANTAY NA BUMUKAS ITO NG BUMUKAS NAMAN ITO AGAD AY PUMASOK NA AKO AT PININDOT KONG SAAN ANG LOBBY PARA MAKA PUNTA SA FRONT DESK NG MAKA LABAS AKO AY AGAD AKONG NAG LAKAD PAPUNTA DOON NG MAKA LAPIT AKO AY AGAD AKONG NAG SABI KONG MAY EXTRA PA SILANG MASTER CARD PARA SA ROOM 102 AT AGAD NAMAN NILANG INABOT SAKIN NG MAKUHA KO NA ANG PAKAY KO AY AGAD DIN AKONG UMALIS AT PUMUNTA SA ROOM KO NG MAKA PASOK AK O AY AGAD AKONG MAG LAKAD PAPUNTA CR AT NAG MADALING MALIGO NG MAT

mataray niyang sabi rito. "You're talking nonsense again."nagpapasensyang sumbat nito sa kanya. "My friends can't sleep here because there's only one guest room and I don't like them sleeping in my room. That's private."pagrarason nito. "Then if that's the problem then Reid and Tres can sleep in my condo while Angela's friends can sleep in your guest room."walang pagdadalawang-isip na desisyon niya. Gusto niya kasing uminom. Nakakabored kapag usap-usap lang. Sayang ang pang-party niyang outfit.

Nahihiya din akong magsalita. "Ay hala, okay lang yan. Sorry hindi ko talaga alam. Pero ako na ang bahala sayo. Hindi naman problema sa akin kung hindi ka nakakapagsalita. Ako ang tutulong sayo sa lahat ng bagay. Tsaka mukhang sinadya ni Headmaster na maging roommate tayo dahil sabi niya kaklase daw kita." Madaldal na saad nito.

Heto nga at kumakatok na ako sa pinto ng kuwarto na rerentahan ko bitbit ang mga bag ko. May maleta akong dala, dalawa at knapsack sa likod. Okay na siguro 'to. Isang linggo na mula nang nakipaghiwalay sa akin si Ryal at unti-unti namang bumubuti ang lagay ko. Magpapakasaya ako. Promise ko sa sarili. Nakaka-excite. Oo nga pala, lalaki raw ang magiging roommate ko. Ano kaya hitsura niya sa personal? Sabi ni Kendra pogi raw at malaki katawan.

“Sa’n ka pupunta?” “Kakausapin ko sana ‘yong mga staff kung sino ang makakasama ko sa room. There are seven of them, so one of them doesn’t have a roommate yet for sure.” “Seryoso ka ba?” Napakunot ang noo ko. “Sure?”

Kahit pa sabihin nilang okay lang, para sa kanya ay hindi pa rin okay! Kung sana may malilipatan siyang ibang kwarto. Lahat kasi doon ay may pamilya at siya lang ang single. Si Phern sana ang ka-roommate niya, pero dumating ang pamilya nito kaya isang kwarto na sila. Kung kay Tita Lerie naman siya makikishare ay naroon si Scott, ang afam nitong boyfriend.

Sabi naman ni Queenie Nag kanya-kanya na kaming pasok sa mga kwarto namin. Pambihira sila. Pinagtabi nila kami ni Pat. Roommates kasi sila Jenny at Queenie. Tapos sa kabilang room naman ang roommates naman ay sila Cholo at Benedict so no choice kami ni Pat kundi magkatabi matulog. No malice naman kaya okay lang sa amin.

“No problem. Puwede mo namang ipainit ang food bukas. May ref ka naman.” “Oo. Pasensiya na, hindi kita maimbitang makapasok, narito na kasi ang roommates ko. At saka gabi na, baka magalit ang namamahala ng apartment.” “Naintindihan ko. Hindi mo kasi ako pinagbigyan sa dinner invitation ko kaya naisip kong dalhan ka na lang ng food.” “Salamat. Pasensiya na rin. Ang dami ko kasing labahin at katatapos ko lang maglaba.”