Ang 'Muling Ibalik ang Tamis ng Pag-ibig' ay isinulat ni Maricar Dizon, isang mahusay na tao na talagang may pagmamahal sa kanyang sining. Sinasalamin ng kanyang kwento ang mga damdaming mahirap ipahayag, na may halo ng romansa at drama na talagang nakakaantig. Madalas kong pinapag-isipan ang mga tema na tinalakay sa kanyang akda, lalo na kung paano ang mga simpleng eksena ay nagiging napakahalaga sa ating buhay. Nakaka-relate ako sa mga tauhan niya, na tila tunay at nahuhulog sa mga pagkakamali at tagumpay sa pag-ibig. At talaga namang ang bawat pahina ay isang paglalakbay, na hibang na hibang kami sa every twist and turn ng kanilang mga relasyon.
Bilang isang mambabasa, parang nakikilala ko ang sarili ko sa mga karanasan ng mga tauhan. Ang husay ni Maricar sa pagsasalarawan ng kanilang mga emosyon ay tila bumubuo ng mga alaala sa aking sarili. Nilalaro niya ang mga salita sa paraang nagiging tunay na buhay ang bawat dialogo. Kaya naman, kapag tinanong mo ako kung sino ang may-akda, isa lang ang aking masasabi: isang henyo na talagang nakakakita ng mga bituin sa ilalim ng madilim na kalangitan ng pag-ibig!
Pumapasok din dito ang mga tema ng pag-ibig at pagkawala na tila walang katapusan. Tila ang mga karakter ay naglalakbay, at sa bawat hakbang, natututo sila ng mahahalagang aral. Ang Akadang ito ay nahahanap ko na tumatagos sa ating mga puso, at pinapakita ang tunay na esensya ng pag-ibig. Sa ating mga pag-uusap, bumabalik ako sa mga alaala mula sa kwentong ito, at bawat pagkakataon, naiwan ako sa isang estado ng pagninilay-nilay sa timpla ng tamis at hinanakit ng mga tauhan.
Habang nagbabasang muli ng ilang bahagi, natutunan kong ang mga simpleng kwento ay nagdadala ng mas malalim na mensahe sa ating mga puso. Minsan, ang tunay na sehat ng pag-ibig ay hindi lamang sa mga panalong laban, kundi pati na rin sa mga pagkatalo na nagiging bahagi ng ating mga kwento.