Romans & histoires Best Graduation Quotes

Ilang panubumpa at closing remarks lang ay agad na silang kinongrats ng Emcee at lahat ng mga Students ay nag palakpakan at nag hiyawan sa tuwa at mag kayakap. "TO ALL GRADUATES!! CONGRATULATIONS AND CONTINUE PURSUING YOUR DREAMS!" pagkasabi nun ay tumugtog ang last song na sinabayan ng lahat ng studyante. Hindi maintindihan ni Yenna kung bakit nag dudulot Ang ang kantang ito ng saya at lungkot sa Iisang pakiramdam? Sobra Ang binibigay nitong saya at fulfilment sa sarili. Hindi maiwasan ni Yenna na maluha habang sumasabay sa kantang 'This World is Yours.'

Sanadali kaming huminto "Mabait ka, matalino at salutatorian pa!" "Pero parang wala lang sa kaniya, e." malungkot kong sabi. Sinong hindi malulungkot doon? Wala kang kasama sa araw ng graduation mo. Ayaw ko naman magalit kay tatay, 'yon ang turo ni nanay sa akin. Huwag na huwag kang magtatanim ng galit dahil pagdating ng panahon mababalot ng galit ang puso mo.

–sabi naman ng Vice principal na s'yang nag emcee ng ceremony. Tumayo si Kenn at nagpunta sa stage. Pagtuntong niya'y huminga s'ya ng malalim, nag-umpisang magsalita. " This is it, 12-D. Ang araw na pinakahihintay nating lahat– pinapangarap na makagraduate. Ito na 'yon. Ang sarap pala tumungtong ng intablado, magmartcha sa araw ng graduation. Masaya na malungkot. Simula bukas hindi na namin masisilayan ang aming magulo na classroom, mag-start na kami ng panibagong yugto ng aming mga buhay. Malungkot kasi hindi na namin maririnig ang sermon ng nag- iisang wirdong teacher namin, na siyang nagbigay inspirasyon sa amin upang maging matagumpay sa hinahanap. Ms. Zhaine or JHAI. Kahit sino ka man,

"Kaya dapat tayong kumapit nang mahigpit at maghanda para sa rollercoaster ride na kilala rin bilang 'BUHAY.'" "Sang-ayon ako." ================== "Pakitulungan ang estudyanteng nakakuha ng pinakamataas na karangalan sa batch na ito, si Mr. Kyle Andrada habang gagawin niya ang kanyang graduation speech!" Sa wakas ay tinawag na ng dean si Kyle sa entablado. Naghiyawan si Mira kasama ang mga batch mates nila habang umaakyat si Kyle sa entablado.

being a genuinely happy. "I'm so proud of you self... so proud of you," naluluha na usal niya habang nakatingin sa pangalan niyang kasali sa listahan ng mga graduating with honors. "Hindi ito ang kursong gusto mo pero naipanalo mo hanggang dulo."

“It’s okay, babe... alam ko namang busy ka dahil problema mo ang buong bayan n’yo. Okay na ako na marinig ang boses mo...” “Ako din, babe...” sabi niyang parang kinikilig. “Na-miss agad kita.” “Ahm... nakalimutan kong sabihin sa’yo na malapit na pala akong mag-graduate. Imbitahan sana kita sa graduation ko kung hindi ka lang naman busy.” “Of course, I’ll be there, babe... masaya ako na makaka-graduate ka na.” “Hihihi... thank you...”

"It's not okay to dwell with that emotions forever. You can be sad, broken or exhausted but make sure, after that you will rise, you will stand up, you will move one and be the best version of yourself." "Since we were young, we were taught to always be the best. And to be the best means to be the greatest among others. Do you agree?" I asked smiling to the graduates who were looking at me with so much admiration in their faces. Almost all of them nodded and agreed. "But I disagree." I continued with the same smile in my face which earned buzzes from them. "You wanna know why?"

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

"Anong pwede ng pills. Di pwede yan. Basta wala munang ganun hanggang di kapa graduate. Kaya kung gusto mo ay pagbutihin mo ang pag aaral mo at ng makatapos kana agad." "Kala mo naman makakalusot ka ha. Kamanyakan mo na naman ang pinapairal mo. Mas maganda ata e mag break na muna tayo at pag graduate kana saka na lang kita sagutin." Sabi nito sa akin na agad kong pinigilan.

“Alam kong nagiging sobrang masaya ka kapag nayuyurakan mo ang pagkatao ko pero pwede ba, pakiusap lang tumigil ka na.” Nilingon niya itong muli. Nakita niyang nakatitig ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. Napalunok siya. Siguro ay ito na ang tamang oras para sabihin na rito ang lahat ng mga naisip niya nitong mga nakaraang araw. “Gusto kong sabihin sayo na pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay tuluyan na akong aalis sa puder ninyo dahil iyon naman ang gusto mo noon.” tuloy-tuloy na sabi niya rito.