Best Graduation Quotes Mga Nobela at Kwento

Parang tinatanong kung sino ba ako. Pagsapit ko sa gitna ng stage upang tanggapin ang aking diploma, nagsalita ang dean ng Business. “Georgina Love Cruz Razon, graduate with honors, Advertising ang Management, Best in Internship Program as awarded by McCann Worldwide and Best UCLA-Bruins Point-Guard for five consecutive games.” sabi ng graduation emcee.

Unti-unti nang lumalawak ang mundo niya… Sa buong tatlong oras na program, napuno ng mga inspirational speech ang buong graduation ceremony. Ramdam ng bawat isang magsisipagtapos ang magkahalong lungkot at saya. Sa wakas… Naisara na ang kabanata ng libro kung saan itinuturing silang ‘bata’ ng lipunan. Pagkatapos ng araw na iyon, kailangan nilang doblehin ang kasipagan para maabot ang kanilang mga pangarap. Hindi na lang ito basta isang laro, nakasalalay na roon ang kanilang mga pangarap.

pero hindi nga niya iyon binanggit. kilala niya ang kanyang estudyante. At alam niyang walang kakayahan si Sophia na gumawa ng masama. Pinili na lang nga niyang huwag na itong tanungin dahil buo ang tiwala niya na kayang harapin at lampasan ni Sophia ang kahit na anong pagsubok. Ginanap nga ang graduation ceremony sa umaga. At halos lahat nga ng magulang ng mga senior high school students ay dumalo at naupo sa mga upuan ng audience

Ano na Naman kaya Ang pakana nitong lalaki na ito, pero aaminin ko Naman na kinikilig ako sa ginagawa Niya ngayon. " Bes Ang swerte mo Naman" wika naman ni Jenifer. " Manahimik ka tingnan mo din si Shaun may dala pang chocolate" wika ko Naman. Agad namang may bumangga Mula sa likuran ko dahilan upang madistract ako. " Tabi nga kayo, this is a graduation ceremony Hindi landian ceremony" wika naman ni fin sakin. " Sabihin mo nag seselos ka dahil Hindi ka binigyan ng bulaklak" wika ko Naman habang iniinis Siya.

Agad na lamang akong humarap kay mama at hinawakan ang magkabila niyang pisngi. "Oo nga pala Ma, dapat nandoon ka sa venue kapag graduation ko ha. May medal ako Ma, kasi sabi ng professor ko magtatapos daw ako na cum laude." proud kong sabi sabay ngiti nang pagkatamis-tamis.

Iba-iba ang pananaw sa buhay. Ngayon ang graduation ko. Nandito sa boarding house ang magulang ko, kaya wala si Zacch. Nagpapasalamat ako dahil magtatapos din si Zacch kasabay ko. Sabi niya sa akin na umulit siya sa pag-aaral dahil puro daw siya bagsak. Ako daw kasi ang naging inspirasyon niya, kaya pinilit niyang makapasa upang makasabay akong makapag-graduate ng college.

"Don't worry. Hindi ko sasabihin ang bagay na yun." Dahan dahan akong napatango bilang tugon habang nananatiling kalmado ang mukha ko. "Pero hindi mo matatago ang kakayahan mo dahil sa graduation ipapakita kung sino talaga ang top 1 na yun. Alam mo naman kasi na ang lahat ng estudyante ngayon ay atat na makita ang misteryosong tao na nakapunta sa top 1."

“She strives to inspire other people to live a meaningful life one that is beyond self, ladies and gentlemen to give the response on behalf of the graduating batch-“ Parang maiihi sa excitement si Nicole habang nag hihintay na tawagin ang pangalan niya ng administrator ng unibersidad na pinapasukan niya na siya ring kasalukuyang nag bibigay ng speech ngayon para sa graduation ceremony. Eto na ang araw na pinaka hihintay ni Nicole, ang araw na mag tatapos na lahat ng pag hihirap niya at pag pupursige na tapusin ang pag aaral. “Our universities’ summa cum laude, from the college of aeronautical engineering Natalia Nicolette Lorenzo.” Isang masigabong palakpakan ang na tangap ni Nicole mula sa

“Yung tungkol sa mga naghahanap sayo noong nakaraang araw nasa campus noong graduation mo.” “Alam ko na yun, kaya nga wala ako doon noong graduation ko dahil umiwas na ako sa gulo, ayaw ko naman masira ang araw ng ibang tao dahil sa akin, mas okay na ako lang ang wala kesa masir ang araw ng lahat ng gragraduate.” “Hindi lang yun Sam, yung guest speaker niyo nang araw na iyon ay ang boss ng mga naghahanap sayo.” Nagloading muna ang sinabi niya sa akin.

“Jayden… salamat. Salamat sa lahat.” Humawak siya sa kamay ko at dinala ako sa gilid ng campus, kung saan makikita ang buong skyline ng siyudad. Ang araw ay sumisiklab sa mga ulap. Parang lahat ng bagyo, lahat ng luha, lahat ng takot ay napalitan ng liwanag at init. “Ngayon, graduate ka na,” sabi niya. “At hindi lang iyon… graduate ka sa takot, sa pangungulila, sa pagkukunwari. At graduate ka rin sa puso ko.”