Best Graduation Quotes Novels & Stories

ang magiging simula para mahanap natin kung ano ‘yung totoong magpapasaya sa atin. Totoo nga ‘yung sabi ng iba—malalasap mo lang ‘yung totoong kahulugan ng saya kapag nag-step out ka na sa comfort zone mo. At first, mahirap. But you’ll figure it out soon. At kapag nagawa mo na, trust me, you won’t regret anything. So to my fellow graduates, don’t be afraid to take risks. After this ceremony, after this phase, we will be walking into different paths. Some of us might continue to college journey, and some may start earning for a living. Lagi lang tayong sumubok at huwag tayong matakot. Because if we will be afraid of doing something, how can we know what result lies behind it? Huwag tayong ma

Saka lang kaming umupo ng paunlakan kami ng president ng academic board. Kakaiba ang atmosphere at sobrang lamig talaga. Kamusta kaya si Lei. Ano kayang pakiramdam ng tatanggap ng mataas na honor sa buong batch nila. Proud ako sa kanya. Hindi biro ang maging cum laude. Nag iwan naman ng maikling inspirational speech ang summa cum laude bago isa isang tinawag ang mga graduand para umakyat ng stage at tanggapin ang katibayan na graduate na kami. Syempre kasama ako roon.

aniya sa kaniya ng kasama niya sa trabaho. "Wala e gan'on talaga kailangan kong kumayod para sa amin ni Nanay. Ako lang inaasahan niya. Konti na lang din naman makakapagtapos na ako ng pag-aaral." "Uy congrats pala malapit na pala graduation mo. Magbubunga na rin lahat ng sakripisyo mo."

nag-aalalang aniya. "Ano ka ba, Fifth, okay lang. Saka, willing naman sana akong pautangin ni Czarina, e. Wala, e, kinakapos talaga kami, dahil ultimo pamasahe at pangkain ko araw-araw sa trabaho at school ay hindi kumakasya. Minsan nga kulang pa dahil sa thesis namin na paulit-ulit na nire-revise." "Gano'n talaga, tiyagaan lang 'yan. Pero kita mo naman at graduating ka na. Mababawi mo rin lahat nang nagastos mo kapag naka-graduate ka na at makapasok sa trabaho na para sa'yo talaga."

Imposible. Buong graduation ceremony ay iyon ang nasa isip ko. Ilang beses pa akong lumingon, nagbabakasaling naroon nga siya subalit bigo ako. Natapos ang lahat at nagbigay ng speech ang mga nakakuha ng latin honors sa bawat kurso kabilang ako.

Nginitian ko siyang saglit at tumingin ako sa kawalan, kita ko pa sa peripheral vission ko ang mga estudyanteng palakad-lakad hindi kalayuan sa pwesto namin at magbubulungan. “Alam mo, hindi porket may pangbayad ka ng tuition lagi mo na lang idedelay ang graduation mo. Pasukan mo na ‘yang subject mong ‘yan para makagraduate kana.” sabi ko. “Hindi mo ba napapansin, hinihintay kita?”

A few weeks later: April 2,2010: Idinaos ang aming graduation, at gaya nga ng alam ng marami ay nakamit ko ang titulong "Salutatorian" At ang lahat ay masayang-masaya sa kaganapang iyon ng aking buhay. Naroon ang aking Mama, at ang usapan namin ay sama-samang kakain sa isang restaurant kasama ang buong pamilya.

Graduation isn't the end, It's the beginning. Jaq Matteo WALA NA AKONG MASULAT KAYA ITO NA LANG. •• TBC.

Graduation isn't the end, It's the beginning. Jaq Matteo WALA NA AKONG MASULAT KAYA ITO NA LANG. •• TBC.

I continued my speech na hindi ko alam kung saan tutungo. “Yes! No more exams and quizzes! Yes! Makakatulong na tayo sa mga magulang natin. Yes! Simula na para bumawi sa lahat ng hirap at pagsisikap na dinanas ng mga magulang natin habang tayo, maghapon na nakaupo sa loob ng classroom at natututo. All those hardships, sufferings, and sacrifices our family made were worth it in the end. As my speech ended, all the graduates stood up, threw their cups in the air, and shouted, “Yes!”