Best Graduation Quotes Novels & Stories

“Sure. Isasama ko si Hubby at mga bata, okey lang ba?” “Please dok.” “Sige mauna na ako ha? May schedule pa ako sa clinic ko. Inuna ko lang siyang bisitahin ngayon para sa pag-attend niya ng Graduation mo. He’s good to go.” “Salamat po Dok.” Muli, sa aming graduation ako na naman ang nakakuha ng pinakamataas na karangalan. Nag-iisang Summa Cum Laude sa history ng aming University sa School of Medicine. Kaya nga sa huling pagkakataon ako muli ang naatasang magsalita sa harapan ng mga kapwa ko graduates, mga magulang at faculty, administration at mga iba pang piling bisita. Sa unang pagkakataon at sa huling tugatog ng aking edekasyon, kumpleto na ang mga mahal ko sa buhay. Isang napakatamis na

"Anong pwede ng pills. Di pwede yan. Basta wala munang ganun hanggang di kapa graduate. Kaya kung gusto mo ay pagbutihin mo ang pag aaral mo at ng makatapos kana agad." "Kala mo naman makakalusot ka ha. Kamanyakan mo na naman ang pinapairal mo. Mas maganda ata e mag break na muna tayo at pag graduate kana saka na lang kita sagutin." Sabi nito sa akin na agad kong pinigilan.

“Alam kong nagiging sobrang masaya ka kapag nayuyurakan mo ang pagkatao ko pero pwede ba, pakiusap lang tumigil ka na.” Nilingon niya itong muli. Nakita niyang nakatitig ito sa kaniya ngunit hindi nagsalita. Napalunok siya. Siguro ay ito na ang tamang oras para sabihin na rito ang lahat ng mga naisip niya nitong mga nakaraang araw. “Gusto kong sabihin sayo na pagkatapos na pagkatapos ng graduation ay tuluyan na akong aalis sa puder ninyo dahil iyon naman ang gusto mo noon.” tuloy-tuloy na sabi niya rito.

“Ipapahatid ko kayo bukas sa bahay.” Hindi na siya kumibo o tumango man lang. Nabasa na ng luha ang pisngi niya nang masuyo rin na hinaplos ni Gideon ang kanyang buhok. Hinalikan siya nito ng mariin sa sintido bago ito tumayo at lumabas ng kwarto. **** “Congratulations, graduates. May the odds be with you all. Happy Graduation!” Pumaalinlangan sa buong quadrangle and sigawan ng mga bagong graduate kasabay ng sabay-sabay na paghagis sa ere ng mga kulay pulang toga.

Pagbungad nila naroon na ang lahat, sabay-sabay ang mga itong nagsitayuan na tila inaabangan na talaga ang kanilang pagdating. Saglit s'yang namangha at natigilan. Namalayan na lang niya ang malakas na palakpak at hiyawan ng lahat. And in one word their all said... "CONGRATULATION!" Kagaya rin ng nakalagay sa isang malaking banner sa gitna ng quadrangle mula sa malalaking letra... HAPPY GRADUATION DAY AND CONGRATULATION... CHEF MARY ANGELINE "ANGELA" ALQUIZA.

natatawang sabi nya. "Malapit na ako grumaduate pero wala naman sina Nanay at Tatay" malungkot na sabi ko saka tumingin sa malinis na tubig. Agad naman akong niyakap ni Martin. "Don't worry, I know, kung nasaan man sina Tito at Tita, super proud sila sa'yo. Ang galing galing kaya ng running for With Highest Honor ko. At isa pa, hindi ka naman namin pababayaan nina Mommy at Daddy. Pangako, naroon kami sa graduation mo." Aniya. Bahagya namang gumaan ang loob ko.

At hindi nga ako nabigo dahil kitang-kita ko kung paano siya na surprise kanina. “Good morning Vice-Chancellor, members of the Faculty, to our parents and guardians, ladies and gentlemen, and most especially those graduating tonight, to whom I offer my sincerest congratulations. It is an honour and a great pleasure to have this opportunity to speak in front as your summa cum laude, to share this important occasion with you, as we all witnessing the most important day of our life to success; to enjoy seeing the pride on the faces of those collecting their degrees: that sense of accomplishment mixed with no small measure of relief too, I am sure. I know that feeling. And on behalf of my fellow

D" is stop wondering why success totalled 200% because as I said, it's a secret formula. Period. This day, our success is more than 100% because we feel so inspired that's why we defy the limits of what success is. Yes, I believe that each of us here is an inventor. You are a Thomas Edison yourself. I am a Thomas Edison in my own right. You have your own formula for success, and I have mine. I believe that it is us who invent our success and create our own failures. It is us who invent the future. At this very moment, one of the greatest dreams we have invented some years ago had already materialized. And heading this graduating class is enough to boost my confidence to tell our parents and

he said, directly looking at me. Hindi ko maiwasang mapangiti. “And if there’s one thing I’d want every graduate here to feel today. It is even if the world didn’t say it enough… you’ve made someone proud,” he said with a ghost of a smile. Matapos ang maraming speech, dumating din ang oras para sa mga awards at diploma. Everyone got so excited, lalo na ’yong mga deserving ng awards. Pinatayo lahat ng laudes. It was the highlight of the day. And then the emcee started to call each of us.

Natatawa na lang ako dahil napaka sungit nito. Nang magsimula na ang seremonya ay nakinig na kami sa nagsasalita at sa mga professors na nagbibigay ng mga mensahe nila para sa mga gagraduate. “Dapat kapag tayo ang nag graduate, pumunta rin sila, a,” sabi ni Keij na nakaupo sa may bandang likuran ko. Nagtawanan naman kami dahil sa sinabi nito. Kahit kailan talaga ang lalaking ito, e!