Binasag Na Kamusmusan Mga Nobela at Kwento

Halos lapain ko ang makinis na leeg niya pababa sa dalawang malulusog na suso nito. “Ohhhhhhh!” ungol ni Jasmine sa sensasyon na dulot ng makakapal na labi at magagaspang ng palad ko sa manipis na balat ng kanyang suso. “Haaahhh! Ahhhhhh!” mistulang parang sa isang mabangis na hayop ang ingay na lumalabas sa bibig ko dahil ito sa matinding kalibugan na nadarama ngayong naglalakbay pababa ang paglapa ko sa katawan niya.

Bago ko pa mabigkas ang pangalan niya— PAK! Isang malakas na sampal ang dumapo sa mukha ko. Sobrang lamig na parang unti-unting nawawala ang pakiramdam ko sa katawan ko. Ang pisngi kong tinamaan ng sampal ay mahapdi, nag-aapoy sa sakit, pero hindi iyon ang pinakamabigat sa lahat. Mas masakit ang mga salitang dumiretso sa puso ko, parang kutsilyong bumaon nang walang babala.

Mariemar Naalimpungatan ako na parang may nakatitig sa aking mukha at may tila banayad rin na humahaplos ng aking pisngi at labi. Para ngang hagya na lang na dumapo ang kanyang kamay o daliri sa mukha ko dahil parang iniiwasan din ng kung sino na maistorbo ako sa aking pagpapahinga. Hanggang sa may lumapat na sa labi ko na isang malambot na labi rin. Labi na pamilyar sa akin at pinanabikan ko na muling matikman at malasap. Napadilat ako nga aking mga mata at ganun na lang ang gulat ko dahil si Azul ang bumungad sa akin. Isang gwapo at nakangiting Azul na kay tagal kong inasam na masulyapan muli ang mukha. Halos maiyak pa ako ng biglang nagsalimbayan sa utak ko ang naganap na komosyon kanina

Sa isang kumpas ng kamay, tila alam na agad nina Sunny ang dapat gawin. Maya-maya’y narinig ni Megan ang mahinang tunog ng isang speaker na bumubuga ng solemn music—isang banayad at malambing na melodyang dahan-dahang lumutang sa hangin. Ang tugtog ay tila hinaplos ang kanyang puso.

Kasinungalingan lang ito na pinakalat ng nanay ni Leonardo para mawalan siya ng mana. Bagay na bagay sa isa’t isa ang aming mga ugali. Naiintindihan namin at tinitiis ang isa’t isa ng walang effort. Sa loob ng maikling panahon, sobrang nasanay kami sa isa’t isa kung saan pakiramdam ko soulmates kami. Ngayon ko lang napagtanto kung gaano karaming oras ang sinayang ko sa maling tao. Pero makalipas ang ilang araw, bigla ako nakatanggap ng mensahe mula sa kaibigan ko, binabati ako.

buong dudang sabi ko. Tumawa ang binata nang matunghayan ang mukha kong puno ng pagdududa. "Sigurado ako, magtiwala ka lang, aking binibini," buong kompyansang kinindatan pa ako, tuloy gusto ko nalang pangapusan ng hininga dahit sa sobrang kilig bullshit! "Halika na aking binibini at tayo'y maglakbay," imbita nitong gamit ang katutubong wikang Pilipino.

baling ko sa nakahalukipkip na binata. "They said it's their daily dose." Mas lalong kumulo ang dugo ko sa narinig, gusto ko 'tong kalbuhin! Nakakabanas! " DAILY DOSE MY GAD!!! ALAM MO BA NA ANG HIRAP MAGLABA?" Nanggigil ako, baka maitulak ko ito sa hagdan kung hindi niya lamang hawak ang kambal. "There is this thing called a washing machine." Aba? Hindi kaya basta basta nakakaalis nang dumi ang washing machine!

Briaanas Pov What the F***!! tama ba tong nakikita ko? parang sa panaginip lang ata ito. Malalaking muscles at maumbok na etits. sinusubukan talaga ako ng pagkakataon. Hindi naman siguro masama kung pipisil pisil ako sa mga lalaki na yun.

MULA sa labas ng bulwagan ay nakahilera ang mamahaling mga sasakyan, ang bantay ay nagkalat sa kung saan-saan, at ibang media na naghihintay. Malakas ang kabog ng dibdib, tuhod ay nangangatog, at ang kamay na namamawis sa kaba. Ayaw ni Bambi lumabas sa loob ng sasakyan habang paulit-ulit na pumapasok sa isipan ang maaring mangyari pagpasok sa loob ng kasiyahan.

Bigong bigo ako I miss her so bad! I miss her so d4mn much! Bigo akong umuwi sa unit, bagsak ang mga balikat. Sumalampak ako sa soffa at pumikit ng mariin. Kusang dumaloy ang mainit na likido sa pisngi ko galing sa mga mata ko. I miss her so bad!