Blake's Wings Novels & Stories

NANG MAGISING ANG MGA BATA dumating na sila ni Miss Flame at ang asawa nito kasama ang ibang angels nila o katulong. “Oh? Hindi mo na sana ‘yan ginawa nandyan naman si ate Mary at ate Joan siya sana pinag luto mo.” Wika ni Blake tinutukoy niya yung bago nilang maid dito. Dahil marami na sila kailangan ng marami din silang kasama na tutulong sa kanila. Umiling ako. “Ako talaga may gusto gawin ito, ayos lang naman sakin..” alangan akong tumawa na kina tango nito.

Halos nakikita pa niya ang tilamsik ng dugo habang patuloy na sinasaksak siya. Nahintakutang napamulat ng mata si Blake. Basang-basa ng pawis ang kaniyang likod at mukha. Hanggang sa mga sandaling iyon ay para pa din niyang ramdam ang mga saksak sa kaniyang nakagapos at walang labang katawan. Noon niya din napagtanto na wala siya sa mansion. Mga puting tela ang nakapaligid sa kaniya. Sinubukan niyang isipin kung ano ang nangyari ilang oras pa lang ang nakalilipas. Nag pang-abot nga pla sila ni Jake. Ang inaasahan niyang marinig mula rito ay iba ang kinalalabasan. Iyon pala ay set-up nito para mapatay siya.

naka ngiting wika ni Blake. “Anak stop it, pag laki mo malaki pisngi mo sige ka..” awat ni Blake sa anak niya agad naman nginuya ng bata ang laman ng pisngi nito. “Tapos na ako..” paalam ni Flame at tumayo na ito agad at umalis ng hapag kainan. “May problema ba siya ulit?” Tanong ko sa kanila. “Marami pang mangyayari sa mga susunod na araw. Iniisip ng asawa ko na palabasin na kayo ng bansa at siya na ang tatapos sa gulo..” sagot ni Blake sa akin.

masungit ding sagot ni Blake bago niya inilabas ang phone niya. Kinuha ko naman iyong pagkakataon para lapitan ang anak. Kinuha ko rin ang kamay niya para bitawan na niya ang tito niya. "Lilac, let your tito be," pagpapakalma ko sa kanya at ngumiti. "We can play with daddy and Tito Rafael. Soon, sasali na rin si Evekiel," pangako ko sa kanya. Iyon kasi ang nakikita kong dahilan kaya ayaw niyang paalisin si Blaze. Blake became busy these past few days for handling Tita Miranda ang my case againts Beatrice. Si Rafael naman, may pasok sa School kaya kami lang lagi ang naglalaro.

IT’S A BOY! Ang lahat ay nagdiwang ng sumabog ang asul na usok mula sa huling lobo na pinutok ni Blake. Tuwang-tuwa ang lahat, lalo na si Blake dahil natupad ang pangarap niyang kasarian ng una niyang anak.

nakangiwing sagot ko kaya natawa si Argus Hinalikan pa niya ang sentido ko pero napitlag kami nung biglang bumukas ang pinto at sumungaw si Blake. “Baste, tara na! Madami pa tayong gagawin! Hindi ka bisita dito, uy!” sabi ni Blake at namula pa nga ang pisngi ko dahil alam ko na nakita niya ang paglalambing ni Argus sa akin “Oo na, Kuya! Susunod na kami!” sagot ni Argus at doon lang sinara ni Blake ang pinto “Hindi man lang ba marunong kumatok yang pinsan mo?” inis na tanong ko kaya muli akong hinalikan ni Argus sa pisngi

Nakatuon ang kanyang paningin sa kalsada. “Ano’ng ibig mong sabihin?” tanong ni Jade sa kanya na litong-lito na. Gustuhin man niyang magpaliwanag subalit mas uunahin muna niya ang makatakas sa mga humahabol sa kanila. Hindi siya papayag na makuha si Jade ng mga ito. Subalit, ano ang magiging laban niya sa mga imortal? Kung sana katulad lang niya ang mga ito na puwedeng lumaban ng patas. Napalingon siya sa bandang likuran. Nakakamangha na tila lumilipad din ang mga ito habang nakalutang sa hangin kahit walang mga pakpak. He uttered a prayer because it was the first time, he encountered such beings. Sina Uriel at Baraquel naman ay patuloy ang pag-protekta sa kanila. Bakit tila sa tingin niya a

Napalunok si Blaze, paulit-ulit iyung kinanta ni Beatrice para pakalmahin ang sarili sa dilim. Naikuyom ni Blaze ang kamao niya dahil muling bumalik sa isipan niya ang nakaraan niya. “Everything will be okay, the angels are always beside you. They are guiding you in the dark. Don’t cry cause someone is there to protect you. Don’t be afraid in the dark, the angels are always beside you. The God will protect you.”

Nang malapit nang patayin ni Yusof si Ambrose sa pamamagitan ng kanyang sapak, isang malakas na tunog ng pagtiririt mula sa langit ang umalingawngaw. Kasunod nito, dalawang anino ng gintong kulay ang biglang lumitaw sa kanilang paningin sa kritikal na sandaling iyon. Ito ay ang mga Golden Wing Eagles ni Ambrose.

Sa wakas ay dahan-dahang tumingin si Blake kay Miguel. Napakakalmado ng kanyang tingin pero nakapanginig-balahibo. Walang galit. Walang sigaw. Isang malalim at malamig na titig lang. At ang pagiging kalmado niyang iyon ang lalong nakakatakot. Dahan-dahan siyang lumingon at pumantay kay Miguel na wala nang kalaban-laban sa lupa. Dahil sa madilim na ilaw sa eskinita, ang kalahati ng mukha ni Blake ay nalulunod sa anino—dahilan para mas lalong tumapang ang kulay ng balat sa gilid ng kanyang mata, na parang nabahiran ng dugo.