Take These Broken Wings Novels & Stories

The evening sky was painted in shades of pink and gold, reflecting off the city streets like a living painting. Ali walked beside Vaughn, their hands intertwined, each step in perfect rhythm. The simple act of holding hands had become her anchor, a reminder that despite the worries and the shadows that lingered over her health, she was not alone.

Patuloy pa rin syang pinapatahan ng babaeng katabi nya but the tears simply won't stop. "Tahan ka na..." Patuloy na pag-comfort ni Karinna sa kanya. "Crying is bad for you, baka bumukas ulit yung stitches mo, and hindi mabuti yan sa baga mo. You're still recovering. Blood almost filled your lungs, good thing your ribs protected your heart, or else you could've---" Zarah swung her head from left to right, hindi na nya pinakinggan pa ang sinasabi ni Karinna. "I deserve it." She cried between sobs. "I deserve all of this."

Nakabawi siya bago tuluyang mahulog, pero naramdaman niyang may kumirot sa paa niya. Inilapat niya ito sa sahig. Masakit. Sprain. Pinikit niya ang mata, pilit nilulunok ang sakit. Ayaw na niyang mag-alala pa ang sinuman. Wala siyang balak tawagin si Marco, si Mama, o si Papa. Kaya kahit masakit, tiniis niya ang bawat paika-ikang hakbang pababa ng hagdan, hawak ang pader para hindi tuluyang matumba.

Nanghihina siyang napaluhod sa harapan nito habang paulit-ulit um-echo sa isipan niya ang mga kataga. You broke your promise and . . . my trust . . . You broke your promise and . . . my trust . . . He broke his promise and her trust! These words completely sank Sebastian’s heart. He couldn’t breathe. For a long second, his body freezes. He couldn’t move until something knocked him— blood! Alexa had a cut in her neck!

BROKEN LOVE C29 3RD POV Maaga niyang hinatid si Bon sa airport, dahil ito ang pupunta sa business trip niya. Sinabi na rin niya sa kanyang ama na si Bon ang sasama rito, habang siya naman ang papalit dito sa opisina nito.

Itinutok ko ang bubog sa leeg ko at ipinikit ang mga mata ko. Isa-isang nagbalik sa isipan ko ang mga panahon na masaya pa kami ni Chester. Hindi ko inaasahan na aabot kami sa ganito. Walang pagdadalawang-isip, nilaslas ko ang leeg ko. Naramdaman ko ang sakit na unti-unting lumukob sa akin. Umagos ang dugo mula sa leeg ko. Ilang sandali pa at unti-unti ko nang nararamdaman ang hirap sa paghinga, panghihilo. Nauubusan na ako ng dugo. Ipinikit ko ang mga mata ko at buong puso na niyakap ang naging desisyon ko.

Agad naputol ang tuloy tuloy ko na ngawa nang hampasin niya ng pagka lakas lakas ang dingding sa gilid ko. My lips parted and my eyes widened. Kita ko ang pag -igting ng mga ugat sa braso niya na gamit sa paghampas. Yumuko siya at pumikit ng mariin. Pag-angat ng tingin niya ay pumula ang mata niya. "We're not going to break up." Marahan na sabi niya.Ramdam ko ang kontrol niya doon. "Those pictures are legit." My heart shattered.

“If we bring you back…” “Promise me.” Pause. Then— > I will try. RHEA Hindi “I will.” Pero sapat na. Huminga ako nang malalim. Then I opened my eyes. “We don’t merge.” Lucas froze. “What?” Jake looked surprised. “Then what?” RHEA “We rebuild.” Silence. Lucas blinked. “From scratch?!” “Not fully.” I pointed to the fragment. “We use what we have.” “And let the rest go.”

It was a two large, intricate wings stretching across my shoulder blades. Natigilan ako ilang sandali, hinayaan pasyalin ang daliri sa maitim na mga linya. Ito ang alaala ng aking kahapon. Ang nakakasindak na nakaraan na matagal ko nang kinalimutan. Ito ang simbolo ng aking kalayaan mula sa aking ama na nalulung sa bawal na gamot. And now, these wings aren't just ink. They represent everything I've built and everything I carve: power, control, and the freedom to do whatever the hell I want.

“Dahil iyon ang calling ko, Sir. Bata pa lang ako, iyon na ang gusto ko. Masarap sa pakiramdam kapag kausap mo lagi ang Panginoon.” “Y-yeah, r-right.” Tumango-tango siya. “Si, hindi ka broken?” “Hindi. Hindi ko nararamdaman ‘yan dahil laging nasa tabi ko ang Diyos. Buo pa rin ako, ang pagkatao ko. Kaya nagpapasalamat ako sa Kanya. May mga problema kami ngayon sa buhay pero alam kong pagsubok lamang ito, at malalagpasan namin. Kaya hindi ko kailangang ma-broken dahil hindi naman ibibigay sa atin ang problem kung hindi natin kaya. Diyan kasi minsan nagsisimula ang kasalanan. Kapag nasaktan ka, minsan makakaisip ka nang hindi maganda,” mahabang litanya ko na ikinakamot niya sa ulo.