Blood Elves Mga Nobela at Kwento

May espesyal na kakayahan ang mga kagaya ni Eliasar na bihasa sa paggamit at pagkontrol sa Mana o ng kanilang Aura. Dahil dito ay malayang nakikita ni Eliasar ang iba't-ibang mana na mayroon ang mga kabataang kaharap niya. At ang pinakamalakas na tila kumukuwala doon ay ang kay Morriban. Ang pinakamahina namang Mana na mayroon ay ang sa binatang si Hagan. Pero kakaiba ang Aura na mayroon si Hagan, dahil hindi sigurado si Eliasar sa tunay na katauhan ng binata. For elves have the same levels of Aura like any other creature in Gaia.

Isang merchant elf. "Anong maipaglilingkod ko sa 'yo, binibini?" I ignored his smirk and flirty eyes. Damn this elf. Inilapag ko sa harapan niya ang blood ruby, dahilan para magningning ang mata niya. Halos tumulo ang laway niya habang nakatingin sa ruby. Merchant elves are good in distinguishing authentic jewelries by just using their naked eyes. They are also good in choosing the best material in making clothes, accessories, weapons, and equipments. And lastly, they are naturally perverts. Well, all kinds of elves are pervert.

Natural na ang pagiging malakas sa pamilya nilang dalawa samantalang negosyante ang pamilya ni Amira. Buong buhay ata niya ay puro negosyo ang nakapaligid sa kaniya pero hindi naman iyno dahilan para hindi siya maging malakas. Elves are better than what these creatures are thinking . They also have charms that the other creatures would be jealous of and would be willing to die for just to get the elves to be their wife.

Nakatitig din ang mga kasama nito sa akin, may dala silang baril kaya wala akong magawa kundi ang aminin sa kanila ang pagkatao namin. "Xelize, Astrid and I are vampires. While Levi, Liriko and Kefton are werewolves, Lysha. We are the runaway creatures in Barovian Kingdom. If you guys wondering why we are here in your world because we need to protect our queen, Xelize and the baby on her tomb. If Tanler find us, he will get all of our energy and our powers so he can rule the world..." I explained. "Don't be threatened, we're not villain or something. We just need to hide to protect ourselves from the deranged wizard," I continued.

Ang pangalawang tindahan naman ay kung saan nakalatag ang mga hilaw na karne na galing pa sa mga iba’t ibang karne ng hayop at halimaw na nahuli, na dinadagsa naman ng mga halos demi-human. At ang panghuling tindahan naman ay kung saan nakalatag ang imbak na iba't ibang prutas na kung saan ay mas maliit na dinadagsa ng mga estudyante. Karamihan sa bumibili rito ay puro mga elves lamang. At doon sa tindahang mismo naglakad ang elf na nabangga ko. Lahat ng estudyanteng kaniyang nadadaanan ay tumatabi habang nakatingin sa kaniya ng tahimik.

But you’d be wrong. Rifongie does not belong to Earth. It exists on a planet unlike any other, even within its own strange universe—a world called Lunira. Lunira is a realm of wonder and peril, inhabited not only by humans but by creatures straight out of myth and fantasy: monsters with razor-sharp fangs, elves whose beauty blinds the beholder, vampires lurking in the shadows, and dragons soaring through the skies like living volcanoes. And then there are dwarves, like me. But we’re not the kind revered by travelers or worshipped by townsfolk. No, we’re the ones hunted—prized as trophies, sold for profit, or killed for sport.

“Oo, pero ang nakasulat din sa aklat, iisa o bibihirang isinisilang ang may natatanging dugo ng bampirang ‘yon. Ibig sabihin lamang, hindi lahat ng dugo ng bampira ay makalilinis sa naturang halaman. Hindi rin natin alam kung paano iyon gagawin bilang proseso, ididilig ba ang dugo o ano?” Napaisip din si Drake. “Sa tingin ko kailangan kong kausapin ang grupo nila Rima, sa Zone 66 naroon ang Mandate of Heaven.” “O, itanong mo sa kanila kung may paraan para makahanap ng ikalawang aklat. Ayon sa nagtitinda ng libro, ang mga aklat ng mga Elfo ay base sa katotohanan, ibig sabihin ang Eternal Rest at ang dugo ng bampira ang maaaring sagot para makabuo ng antidote sa mismong lason niya.”

Bagamat ang Elysium ay nappalilibutan din ng mga puno, madalang ang makakita ng mga hayop sa parteng iyon, at kadalasan man na makakita, ay ang mga Protean lamang ito na naglalaro o nagsasanay sa pagbabago ng kanilang anyo. Hinaltak ni Cloud ang tali upang patigilin ang kabayo sa pagtakbo, natanaw niya ang dulo ng masukal na kagubatan at ang mga naglalakihang bahay na yari sa mga kawayan ang naghihintay sa dulo nito. “Narito na tayo Levi,” sabi niya sa matanda. Bumaba si Cloud upang makipagpalit muli ng pwesto kay Levi. Nahagip ng kaniyang mata ang malaking bulto ng mga kagamitang kanilang dala upang ibigay sa mga Kaluwi.

Ang kamay ng bata na nakahawak sa kanya ay kasing-lamig ng yelo sa labas, ngunit ito lamang ang tanging bagay na nararamdaman niyang totoo sa gitna ng kanyang naglalahong katinuan. "Ate, huwag kang titingin sa likod," bulong ni Elara. Ang kanyang mga mata, na dati ay kulay kape, ay tila dalawang butas ng kawalan—itim na nagniningning, s********p sa anomang natitirang liwanag sa paligid. "Ang mga Architects na nasa itaas, hindi sila narito para sa hustisya. Narito sila para bawiin ang Lethe Formula. Para sa kanila, isa ka lamang lalagyan na kailangang basagin."