Boss Joy Novels & Stories

May ideya si Frank kung ano ang iniisip ni Bojo tungkol sa kanya, pero wala siyang pakialam—mas mabuti na rin iyon, dahil magiging magandang takip ito. "Ang kotse mo…" "Oh, wala akong silbi dito!" sigaw ni Bojo, napaka-taktikal. "Kunin mo na lang at pumunta ka kung saan mo gusto. Regalo ko yan!” "Magaling. Kailangan ko lang ng transportasyon!" Pumasok si Frank at sinimulan ang ignition nang may naisip siya. "Sa pamamagitan ng paraan, anong paraan ng pagbabayad ang tinatanggap ninyo?"

Hindi siya pwedeng maging ganap na tagumpay ang mga taong tulad ni Carlos, lalo na kung may isang babae na handang lumaban. “Hindi ko alam, Atty. Jasmine. Kung malaman ni Carlos, wala na akong pupuntahan…” Ang boses ni Joy ay basag, ang mga mata’y maluha-luha. **“Tinutulungan ko siya sa negosyo, sa lahat ng mga bagay, lahat ng gusto niya. Hindi ko kayang maging malaya. Hindi ko kayang mag-isa…”**

Momma said looking down. "Elvis... make sure that you will f*cking bring Nyx Verdeux to me. I won't let you alive if you didn't do your work properly again." malamig na saad at utos ni Boss kay Elvis. "Noted." maikli at simpleng sagot ni Elvis. "How was your knee Sensui?" tanong ni Momma kay Boss na nasa wheelchair pa din umuupo now."I will started my practice gently to walk again." sagot ni Boss.

pagtutuwid ni Boss. “Can we go now?” tanong ko kay Boss. “Okay!” pagpayag ni Boss at binayaran na niya ang aming bills. Sa loob ng kanyang kotse, “Puwedeng mag-joyride muna tayo? Gusto ko pa kasing makasama ka!” pakiusap ni Boss. “Sige po. Matagal-tagal na rin akong hindi nakaka-ikot ng kamaynilaan lalo na sa gabi!” sagot ko.

Nakatingin lang ito sa akin habang ako naman ay parang batang nagtatakbo sa dalampasigan. Ngumiti si Tristan he smiled unconciously glancing her from far, she's running gracefully under the sun, he loves staring her from behind. He took a few shots in his camera na hindi nito napapansin. He loves how innocent she is, she changed and that made her more special in his heart. "Hmm,"ungol ko na hindi pa rin nagsasawang samyuhin ang hangin. "We are not here for vacation Miss Ramirez," matigas na ani ng Boss ko mula sa likuran tuluy tuloy itong naglakad papalayo. He walks as if he owns the world, a strong independent individual.

napapahiyang sabi niya rito. “So, decided ka na talagang sumayaw dun sa kalabang club ni Bossing?” Tanong ni Joy sa kanya, nagsindi ito ng sigarilyo at hinithit, “Sabagay, kung kasing ganda at kinis mo rin ako, lilipat ako dun kasi mas malaki ang kita. Kaso hindi ako pasado sa standard nila. .at least dito, kahit papaano me parokyanong nagkakagusto sakin.” Sabi nito sabay buga ng usok sa ere.

Huminga muna ako nang malalim para kumuha ng lakas ng loob bago kumatok nang malakas sa kaniyang pintuan. "Come in." Ayon na si Boss! Ang boss kong manyakis. In English, My Boss is a Maniac. O para mas maangas pakinggan, My Boss is a bastard maniac! Angas ng dating, 'di ba? Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan at pumasok sa loob. Nakaupo siya sa kaniyang malaking swivel chair at nakatutok ang kaniyang dalawang mata sa kaniyang laptop. Sobrang abala niya sa kakaharap doon at mabilis na nagpipindot sa keyboard.

Paano siya nauugnay sa tagumpay ng kumpanya ng kanyang ama? Tiningnan siya ni Trojack gamit ang malamig na mata at nagtagal siya ng ilang saglit, ang mga mata nito ay matalim at malupit. "Wala akong kinalaman dito," sabi niya, ang boses ay walang emosyon, malamig. Hindi kumbinsido si Rosa. "Hindi ko pinaniniwalaan ‘yan! Bakit ka nandito sa bidding conference?" patuloy niyang tinanong, ang boses ay nanginginig sa galit at inis.

saad ko at naupo sa nag-iisang upuan sa gitna. Napansin ko ang isang malaking upuan sa may tuktok kung kaya’t nilapitan ko iyon. Naroon pa ang paboritong leather jacket niya at nakasampay sa may upuan. Kinuha ko iyon at umupo ako at dumi-kwatro. “Grabe Boss, kamukhang-kamukha niyo po talaga si Boss Jhondo, parang hindi po siya namatay.” saad naman ni Jack sa akin.

The desperation hit Gio's chest but the hate for Huseng shoned in his eyes brightly. Umabot na sa dulo ang limitasyon ng bida para kay Huseng. Hindi iyon napansin ni Mary Joy. Masiyado itong tutok sa pagkolekta ng puntos at hindi binabasa ang mga gustong ipahayag ni Si. Para kay Mary Joy, ito ang unang araw na masayang masaya siya simula noong mapunta siya sa larong ito. Ang iba, hindi na mahalaga.