Boss Joy Novels & Stories

“Sigurado ba kayo, Boss?” Kumunot ang noo ni Faye. Tinanong ni Wilbur, “Anong problema? May mga problema ba?” “Matagal ito at kailangan nito ng pera,” Ang sagot ni Faye. Sinabi ni Wilbur ng may mahinang boses, “Hindi natin kailangan magmadali, kaya pwede mo ito gawin ng matagal. Mag aapply ako sa headquarters kapag hindi sapat ang pera natin. May lakas ng loob ang Joy Corp para itarget ang Cape Consortium. Ipapakita ko sa kanila kung bakit matagumpay tayo.”

Natatawang saad ni Yoongi. "Nililinaw ko lang na illegal car racing ang trip nyo!" Pagpapawalang pake ko sa sinabi nya. "It's okay, si Hobi ang bahala sa'tin!" Nakangisi pa sila sa'kin. "Labanan mo na lang kase si Yoongi!" Tulak sa'kin ni Hobi sa kabilang side ng sports car. "Catch!" Hagis naman ni Namjoon ng susi sa'kin.

Nasalo niya ako bago pa ako tuluyang matumba. "Are you okay?" Napatingin ako sa kanya. Ay... mahusay din ang reflexes nito. Hindi siya ordinaryong businessman. Ramdam kong sanay din siyang kumilos. "Ehem." Biglang umugong ang pamilyar na boses. Sabay kaming napalingon. Nakatayo sa pintuan si Boss MJ. Kakabalik lang niya. Ngunit agad kong napansin ang ekspresyon niya.

Malakas ang boses niyang bulyaw sa boss. Halos pumiyok rin siya dahil sa isang hikbi na kumawala sa bibig niya. Hindi niya napansin na umiiyak na pala siya sa harapan nito. "Kung hindi mo tatanggapin ang resignation letter ko, puwes mas mabuting aalis na lang ako dito na hindi nagpapaalam. Gusto niyo po palang bastusan, edi sana sinabihan niyo man lang sana ako para hindi na ako mag-aksaya pa ng panahon at oras na harapin ka." Pagkatapos niyang sabihin ang mga iyon ay masama ang loob niyang tinalikuran ito.

Magsasalita na sana ako nang magulat at mapanganga nang pagbaba ng salaming bintana ay tumambad ang guwapong mukha ng Boss ko, I mean, former Boss, since I was fired from his company. “What are you doing here?” tanong niya. Hindi ako sumagot ngunit nang maalala na puwede ko siyang makausap tungkol sa ginawang kabulastugan ng Head Manager namin ay bigla akong nabuhayan ng pag-asa. Ibubuka ko pa lamang ang bibig ko para magsalita nang muli siyang magsalita. “Get in. I want to talk to you,” sabi niya at isinenyas ang passenger’s seat sa tabi niya.

Sumalubong ito kaagad ng beso sa kaniya. “Ang yaman mo na talaga, bhe! In fairness.. at dahil diyan.. magmula ngayon, Stephanie del Fuego na ang itatawag ko sa ‘yo, mas mabango at mayamang pakinggan...” “Ikaw ang bahala.. kung saan ka komportable, ayos lang,” tugon niya nang ayain na itong pumasok. “Bhe, you're so lucky! Ngayon lang kita ipagmamalaki bilang kaibigan,” anitong pabirong dagdag.

Pinaghiwalay ko ang aking hita at hinayaan siyang umusog sa pagitan ng mga ito habang tuluyang hinuhubad ang kaniyang kasuotang pang-ibaba. Hinawakan niya ang aking dalawang hita at pagkatapos ay unti-unting itinaas ang mga iyon. Hindi pa niya ipinapasok ang kaniyang pagkalalaki, pero naramdaman ko ang paghalik ng ulo nito sa basang-basang lagusan ng aking kaselanan. “Now that we're engaged, it only means that sooner, you'll be having my surname,” aniya, ang boses ay mababa. “But tonight, I want you to scream my name.”

My perfect boss Isang umaga habang nagwawalis sa harap ng kanilang bahay si Jia ay may natanaw siyang dumarating na magarang kotse at huminto ito sa harapan ng kanilang bakuran. Iniluwa nito ang kilalang mag Ama na nagpapautang sa kanilang baryo na walang iba kundi sina Don Rafael at Senyorito James. Itinigil niyang sandali ang pagwawalis at saka blangkong tumingin sa mga ito. Samo't saring katanungan ang rumihestro sa kanyang isip habang papalapit ang mga ito na tila ba may sadyang importante sa kanila.

Biglang napaluha ako dahil natatakot ako na baka mawala ang nanay ko sa akin. Namatay ang tawag at pinayagan ako ng boss ko na umalis agad sa trabaho. Nanghihinayang man ako na baka maging half day ang bayad sa akin ay hindi ko na inisip iyon. Ang mahalaga sa akin ay mailigtas ang aking ina. “Ihahatid na kita.” Hindi ko alam na sumunod pala si Josiah sa akin. Seryoso ang mukha nito saka kinuha ang kanyang susi sa bulsa upang mabuksan ang mamahaling kotse nito.

Kainis! Gusto lang pala ng boss niya na gamitin ang matres niya para magkaanak. Siyempre, may kalakip na malaking halaga iyun kaya kahit na nakakaapak na ng ego, wala na siyang magawa pa kundi ang pumayag. “You can go now.” Malamig ang boses na wika ni Dj bago mabilis itong tumayo. Naiwan naman si Jolene na wala nang nagawa pa kundi ang maglakad palabas ng bahay