Bright Side 소설 & 이야기

Si Elena Marquez, isang simpleng physical therapist, ay namumuhay nang tahimik at malayo sa mundo ng mayayaman. Ngunit nagbago ang lahat nang dumalo siya sa isang charity gala ng hospital kung saan siya nagtatrabaho. Doon niya nakilala si Dr. Alexander Villareal, isang malamig ngunit makapangyarihang billionaire neurosurgeon na kilala sa kanyang talino at intimidating na presensya. Ang isang gabing hindi inaasahan ay nagdulot ng matinding attraction sa pagitan nila—isang bagay na hindi nila kayang ipaliwanag. Ilang linggo matapos ang gabing iyon, kumalat sa media ang isang scandal na nag-uugnay sa kanilang dalawa. Upang protektahan ang kanyang reputasyon at negosyo, nag-alok si Alexander ng isang contract marriage kay Elena. Dahil sa problema ng kanyang pamilya, napilitan siyang tanggapin ang kasunduang iyon. Habang nakatira sila sa iisang bubong at nagpapanggap na masayang mag-asawa sa harap ng publiko, unti-unting lumalabo ang linya sa pagitan ng pagpapanggap at tunay na damdamin. Ipinakita ni Alexander ang isang side na walang ibang nakakakita—protective, intense, at possessive—habang si Elena ay unti-unting nahuhulog sa lalaking hindi niya dapat mahalin. Ngunit ang kanilang marupok na relasyon ay nanganganib nang bumalik si Veronica Alcantara, ang mapanganib na ex-girlfriend ni Alexander na determinadong sirain ang kanilang kasal. Sa gitna ng mga lihim, iskandalo, at matinding emosyon, kailangang piliin ni Elena kung lalayo ba siya… o ipaglalaban ang pag-ibig na nagsimula lamang bilang isang kontrata.

Synopsis Adrian Velasco, the untouchable 32-year-old billionaire behind Velasco Innovations, built an empire of “living glass” that reshaped Manila’s skyline. Sa mata ng publiko, he is a cold genius; to the elite, a dangerous rival. But beneath the glittering towers lies betrayal and a secret that could ruin him. Enter Elena Vargas, isang fearless investigative journalist. Determined to expose corruption tied to Velasco Innovations, she risks her career—and her life. When a scandal erupts linking Adrian to illegal government contracts, his enemies close in. To protect his empire, Adrian makes a shocking move: he proposes a one-year marriage to Elena, his greatest critic. “Be my shield,” he offers. “Expose me if you can.” Their sudden engagement shakes the nation. Social media erupts with #VelascoVargasWedding, calling it either a PR stunt or a love story. Forced into a public romance, Adrian and Elena clash behind closed doors, yet sparks of attraction begin to blur the line between duty and desire. Elena sees glimpses of Adrian’s hidden heart—funding schools, rebuilding towns—while Adrian is disarmed by her stubborn morality. But the game turns deadly. Rafael Santiago, Adrian’s ruthless rival and half-brother, orchestrates the smear campaign. Backed by political dynasties, he vows to destroy Adrian and claim Elena. Betrayal cuts deep when Adrian’s most trusted ally sells him out, forcing him and Elena to fight side by side. In a glass-shattering climax at Velasco Tower, their fake marriage becomes dangerously real as they confront Santiago. Adrian sacrifices billions to save his legacy; Elena risks everything to expose the truth. When the contract ends, their act has become reality. Elena chooses to stay—not as his shield, but as his equal. Adrian, once cold as glass, finally learns to love again. “This time, no contracts. Just us”

Sa loob ng tatlong taong pagsasama ay tunay na pagmamahal ang ipinaramdam ni Agatha Dela Cruz-Ibañez sa asawa niyang si Daniel Ibañez. They were childhood friends kaya nang sinabi ng mga magulang nila na sila ay magpapakasal ay hindi siya tumutol doon. Bagkus ay tinanggap niya iyon ng buong puso dahil umaasa siya na mamahalin din siya ng kaniyang kaibigan. Nawasak ang ilusyon niya nang direktang sinabi sa kaniya ni Daniel na wala siyang maaasahan dahil may iba nang nagmamay-ari sa puso nito. Ang mas masakit ay gagamitin ni Daniel ang arranged marriage nila upang pagselosin ang first love nito. Agatha tried everything to make him fall for her. She became the best housewife for him by giving up her booming career. She stayed by his side kahit na ilang beses pa siya nitong ipagtabuyan. “Hinding-hindi ako papayag na magkaanak tayong dalawa. You are free to choose kung anong uri ng abort10n ang gagawin mo. Ang mahalaga lang sa akin ay hindi iyan mabubuhay upang tawagin akong ama,” iyon ang katagang binitawan ni Daniel noong nalaman nito na sinabi niya na siya ay buntis. Labis na nasaktan si Agatha sa sinabi ni Daniel. Sapat na iyon para tuluyan niyang bitawan ang kasal na siya lang ang may gusto. Isang mapait na ngiti ang ibinigay niya sa asawa, “Kung ayaw mo sa bata ay wala na akong magagawa. Tapos na ako sa responsibilidad ko sa iyo bilang iyong asawa,” sabi niya bago pa man niya hinubad ang wedding ring na matagal din niyang iningatan.

Ang kwentong ito ay iikot sa buhay ni Ahtisa De Guzman, isang inosenteng babaeng nag tiwala sa itinuring niyang kaibigan na akala nya ay tutulungan sya makahanap ng side line upang makatulong sa nag -aagaw buhay niyang ama, ngunit sa halip na trabaho, sya pala ay ibinenta nito na nagbunga iyon ng isang batang lalaki. Kinamuhian niya ang kaibigan na nagtago na matapos siya nitong ibenta. Kinamumuhian din niya ang lalaking bumili sa kanya at nais niya itong makaharap Milo upang pghigantihan ngunit sa ngayon ay mag iipon muna sya ng lakas ng loob, tapang, at kompiyansa sa sarili bago niya ito balikan. Hindi man niya gaanong natitigan ang mukha ng lalaki matapos niya itong pukpukin ng flower vase sa ulo ay hindi naman niya nakakalimutan ang lugar kung saan siya binaboy nito. Hindi rin siya makapag focus dito dahil sa sobrang busy niya sa trabaho at sa pag aalaga sa anak niya. Gayonpaman, nangako sya sa sarili na hahanapin niya ang lalaki at paghihigantihan ito. Hindi siya titigil hanggat hindi nagagantihan ang taong umabuso sa kanya. Ngunit ganoon man ang kanyang sinapit, sa halip na kamuhian ang bata, minahal niya ito at siyang naging dahilan niya para lumaban, at harapin ang mga pagsubok sa buhay ng buong tapang, at mulling bumuo ng matayog na pangarap. Ngunit ang lahat ng Ito ay maglalaho nang umabot na sa ikalimang taon ang bata at doon napag alaman na may malubha itong sakit, sakit na ang tanging lunas ay bone marrow transplant mula sa sarili nitong ama dahil hindi nagmatched ang sa kanya.

“I’ll pay you as much as you want, layuan mo lang ang pamangkin ko," alok ni Ibrahim sa babaeng kinababaliwan ng pamangkin niyang si Khaleb. Halos hindi naman makagalaw si Loraine sa narinig. Hindi niya maintindihan kung paano mag-re-react sa sinabing iyon ng Uncle ni Khaleb. At napagkamalan pa yata siyang girlfriend nito. “Huh! Nakakatawa ha. Hindi magandang paratang.” Sa inis niya, nahawakan niya ang booklet na nasa ibabaw ng side table at saka ibinato rito. “Gago ka! Anong palagay mo sa akin sugar mommy? Ang kapal ng mukha mo!” “Hey! Stop! Stop! Stop!” Nagawa ni Ibrahim na umiwas, saka hinagilap ang bewang at braso nito. Hindi inaasahang nagdikit ang kanilang mukha. Her eyes met his, and it feels like searching him deeply in his bones. Aminado siyang nakuryente siya sa init ng hininga nito na amoy coffee latte. It makes his manhood alive, lalo na nang masalat niya ang mala-artistic na kurba ng bewang nito. Same as Loraine, kakaibang kilig ang hatid ng maaamo at mapupunagy nitong mga mata. Ang ilong nitong parang goddess ang hugis maging ang mga labing mapupula at magandang korte. Parang magnet na humuhila patungo sa kanyang mga labi. “Is this how you seduce my nephew. Because if it is, you’re doing a great job,” bulong ni Ibrahim. Hindi mawari ni Loraine kung papuri ba iyon o insulto. Mas pinili niya ang pangalawang statement ng kanyang isipan kaya buong lakas niya itong itinulak. Walong taon na ang lumipas nang muling magtagpo ang landas nina Ibrahim at Loraine. Wala silang kaalam-alam na minsan na nilang nakatagpo ang isat-isa sa isang malagim na pangyayari. No print, no clues, only fate will let them know who they really are and what would they be in the future.

WARNING!!! SLOW BURN! SLOW BURN! SLOW BURN STORY! “Hello, wife.” Halos malaglag ang panga ni Alyana. “Ano?!” Napaatras siya agad sa headboard ng kama.“Excuse me?!”dugtong niya pa. Bahagyang napaangat ang sulok ng labi ng lalaki. “I knew you’d react like that.” “Ano’ng wife?! Sino ka ba?!” Tinitigan lang siya nito nang ilang segundo bago suminghap. “Sevastian Mondragon.” Parang may kung anong kumalabog sa dibdib ni Alyana sa pangalan pa lang nito ngunit wala pa rin siyang maalala. “Hindi kita kilala,” diretsahang sabi niya. Yon talaga ang totoo sa utak ni Alyana. “Technically, kilala mo ako.” Kalmado ang boses nito. “You married me.” Nanlaki lalo ang mga mata niya. “Ano’ng married?! Baliw ka ata eh?!” Bahagyang natawa si Sevastian. Hindi malakas 'yung tipong amused lang talaga. “You said yes first.” “Teka nga—” napahawak si Alyana sa ulo niya. “Hindi ko maintindihan!” Tahimik lang si Sevastian habang nakatingin sa kaniya. Maya-maya, may inilabas itong kung anong papel sa isang envelop sa na nasa side table. Pagkatapos ay may ini-abot itong isang dokumento sa kaniya na siyang mas nagpabilog ng kaniyang mga mata. Marriage certificate. Nanigas si Alyana ka puwesto niya hanggang sa dahan-dahan niyang dinampot iyon. At halos mawalan siya ng ulirat nang makita ang pangalan niya roon. Alyana Maurice Maristela Mondragon. “Hindi…” bulong niya. “Hindi totoo ‘to…” “It’s legal.” “Impossible!” histerikal niya. “A Bar wedding,” kalmado nitong sagot. Napatingala si Alyana. “ANO?!” At doon nagsimulang bumalik sa isip niya ang ilang malabong alaala mula dalawang buwan na ang nakalipas. ---

Lumipat ang kaniyang kaluluwa sa asawa ng Mafia Boss na kung saan ay matagal nang nakakaranas ng paghihirap habang kasama ang asawa nito. Clyde Cleomonte, a 21 years old na kung saan ay pinakasalan ng sapilitan ni Silvia Kill na Mafia boss. "Hon, are you okay?", tanong ng babae saakin. Hon? Bakit niya ako tinatawag na Hon at bakit nandito ako sa hospital? Ang huli kong naaalala ay itinulak ako ni Blue, may tumulong ba saakin? "Nasaan sina Blue? Nakulong naba sila?", tanong ko sa mga lalaking nakaitim. I think mga pulis sila pero bakit hindi sila nakauniporme? "Whose blue? Hon, what happened back then?", tanong ulit ng babae. Bakit ba Hon ang palaging tawag niya sakin? Hindi ko naman siya kilala. Napatingin ako sa salamin na kung saan ay nasa side wall, I saw that this is not my face. Nanlaki ang mata ko sa gulat, anong nangyari sa mukha ko at sino sila. Lalapit na sana ang babae ng itinago ko ang katawan ko hanggang sa leeg ng kumot. "Stay right there!! Wah mokong lapitan", sigaw ko kaya napahinto naman siya at nag aalalang nakatingin saakin. "Do you- do you forget about me?", nauutal na sagot niya. Biglang may lumitaw na batang babae around 3 ata galing sa kaniyang likod. Nakatingin na siya saakin ngayon. "Mama?", tanong nito. Wait, naguguluhan na ako. Sino ba sila at bakit tinatawag akong Mama ng bata. "Hindi ko alam ang sinasabi niyo at wag mokong tinatawag na Mama!!" ,sigaw ko sa kanila. Biglang umiyak ang bata at nagpabuhat sa babae. Kinarga niya ito at nagdilim ang tingin nito saakin. Sino ba sila? I don't understand what's happening. Mama, i need you.

“Let’s get divorce, Gale.” Nahinto sa pagsasalita si Sunset dahil sa sinabi ng asawa. Sandaling hindi niya maiproseso ang sinabi nito. Nablangko ang kanyang isipan habang nakatingin sa seryosong mukha ni Lucian. “Let’s get divorce.” Sa pangalawang pagkakataong ulitin iyon ni Lucian, tila bombang sumabog sa kanya ang anunsyo ng asawa. Pagkalito ang sumunod niyang naramdaman nang iritableng inilayo ng asawa ang pagkakadikit ng hubad nilang katawan na para bang may nakakahawa siyang sakit na dumapo lamang pagkatapos nilang magniig. Ganoon na lang ba iyon, pagkatapos siya nitong makuha, ang tingin na sa kanya ay isang basura? “Hindi magandang biro iyan, Lucian—” “You don’t want to? Magkakaroon ka ng sariling buhay. Limang taon na ang kinuha ko sa ‘yo, dagdagan ko pa ba ang pang-aabala ko?” Tumayo mula sa pagkakahiga ang asawa niya. Ang nakatalikod na matipuno nitong katawan ay tinakpan ng roba. Kaagad namang naibalot ni Sunset ang hubad na katawan sa puting kumot. “M-may problema ba tayo, Lucian?” naguguluhan niya pa ring tanong sa asawa. “Kung may mali sa akin, susubukan kong baguhin. May nagawa ba akong ikinagalit mo? H-huwag mo lang akong iwan kase hindi ko kakayanin…” “Babalik na si Eveth dito sa Pilipinas.” Hinilot nito ang sentido na para bang naiinis na sa pagdadrama niya. “Masasaktan siya kapag nalaman niyang nandyan ka pa." “Naiintindihan ko…” “Saan ka pupunta?” gulat na tanong ng asawa nang makita siya nitong nagbibihis. “Saan ka sabi pupunta?” “Hindi mo ba nakikita?” May kalituhan na tumingin sa kanya si Lucian. Hindi nito inaasahan ang magiging reaksyon niya. “Ano bang akala mo, magmamakaawa ako?” natawa nang bahagya si Sunset bago mabaling ang tingin sa tseke na nasa ibabaw ng side table. “Akala ko namamalikmata lang ako kanina. Hindi ko lubos maisip na limang milyon lang pala ang halaga ko!”