CHAPTER SEVEN: SENSE OF LOST

Isang yakap ang ibinigay ni Darius sa kaniyang anak na si Agatha nang ito ay nagising na sa loob ng isang hospital room. Hindi niya alam kung paano niya ibabalita sa sariling anak kung ano ang nangyari sa ipinagbubuntis nito. 

“Dad, what happened to my baby?” iyon agad ang naging tanong ni Agatha kay Darius nang sandaling iyon.

Umiwas ng tingin si Darius. Alam niya sa kaniyang sarili na mas masasaktan ang anak kapag nalaman nitong nawala na ang baby nito. Iyon nga lang, dahil sa pananahimik niya ay nagkaroon pa rin ng ideya si Agatha. 

“Dad, huwag ninyo na pong itago sa akin ang totoo,” sabi ni Agatha sa isang naiiyak na tinig.

Isang halik sa noo ang ibinigay ni Darius, “I’m sorry, anak, hindi na nagawa pang iligtas ng mga doktor ang anak mo. I have no other choice kundi ang piliin ka.”

Napapikit si Darius nang narinig na niya ang hagulgol ng kaniyang anak. Nasasaktan siya para sa kaniyang anak lalo na at nakikita niya na pilit ibinabangon ni Agatha ang sarili para sa ipinagbubuntis nito. Sa ngayon ay isang desisyon na ang nabuo sa kaniyang isipan.

“Wala na akong pakialam kung hindi man pirmahan ni Daniel ang papers o kung hindi siya umalis sa bahay mo,” sabi ni Darius sa anak. “Ilalayo na kita sa lalaking nanakit lang sa iyo.”

Lumabas lang si Darius sa private room ni Agatha nang nasiguro niyang nakatulog na ito. Masakit para sa kaniya na makitang umiiyak ang kaniyang anak kaya nang tumawag siya ng nurse ay pinaturukan niya ito ng sedatives para makatulog. Isang malalim na hininga pa ang kaniyang napakawalan dahil hindi rin niya lubos maisip kung bakit nagawa iyon ni Daniel sa sarili nitong mag-ina.

“Darius, narinig ko na ang lahat,” sabi ni Gavin na may bahid ng guilt sa boses. “Alam kong hindi mo mapapatawad ang anak ko sa nangyari, at hindi ko hihingin ang kapatawarang iyon. Kung gusto mong parusahan ang aking anak ay ipauubaya ko na iyon sa iyo.”

“Kapag ba ipinakulong ko ang anak mo ay maibabalik pa noon ang buhay ng apo natin?” puno ng pighati ang boses ni Darius nang sandaling iyon. “Hindi ko alam kung mapapatawad ko pa si Daniel dahil ako mismo ang nakakita sa anak ko na duguan nang oras na iyon. Hindi lang isang simpleng miscarriage ang naganap dahil sinaktan din niya si Agatha.”

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Gavin. Alam niyang hindi nakadirekta sa kaniya ang galit ng kaniyang kaibigan, pero anak pa rin niya si Daniel kaya pakiramdam niya ay may kasalanan din siya kay Darius.

“Gavin, hindi kita sinisisi sa ginawa ni Daniel dahil magkaibang tao kayo, pero sa ngayon ay mas makakainam kung hindi ka rin muna magpapakita sa kaniya,” sabi ni Darius sa isang seryosong tinig. “Masyadong masakit para kay Agatha ang nangyari sa kaniyang anak, sa apo natin na hindi kinilala ng iyong anak.”

“Alam ko at kahit hindi mo ako sisihin ay alam ko sa aking sarili na may kasalanan pa rin ako,” sabi ni Gavin sa kaibigan. “Hindi ko nagawang turuan si Daniel kung paano kilatisin ang mga taong nasa paligid niya.”

“Wala na tayong magagawa sa bagay na iyon,” sabi ni Darius. “Nabulag na siya sa babaeng madalas niyang kasama. Sa ngayon, ang iintindihin ko na lang muna ay si Agatha. Kung kailangan ko siyang ilayo kaagad ay ilalayo ko na siya kahit na hindi pa sila pormal na naghihiwalay ni Daniel.”

“Huwag kang mag-alala, sisiguraduhin kong pipirmahan ni Daniel ang papeles para maging legal na ang paghihiwalay ng dalawang bata,” sabi ni Gavin sa kaibigan.

Literal na nagulat si Daniel nang bigla siyang hinila ng sarili niyang ama palabas ng bahay. Hindi niya alam kung ano ang kasalanang nagawa na naman niya nang oras na iyon.

“Hindi mo talaga alam kung ano ang kasalanan mo?” tanong ni Gavin sa anak bago pa man niya ito binigyan ng isang malakas na suntok sa mukha. “Hindi mo alam o ayaw mo lang aminin na ikaw ang pumatay sa sarili mong anak?”

“Papa –”

Bago pa man magawang makapagsalita ni Daniel upang depensahan ang kaniyang sarili ay muli siyang nakatanggap ng isang malakas na suntok mula sa ama. Bakas sa mukha nito ang galit.

“I already gave you so many chances para itrato mo nang maayos ang iyong asawa, tapos ganoon pa ang gagawin mo!” sabi ni Gavin sa kaniyang anak. “Ni hindi ka man lang nagsagawa ng fact checking bago mo siya sinugod upang patayin ang sarili kong apo!”

“Papa, kailangan bang ako na lang lagi ang mag-a-adjust para sa babaeng iyon kahit na alam ko sa sarili ko na siya ang dahilan kung bakit umiyak si Maica?” tanong ni Daniel sa isang mataas na tinig. “Tinawagan ako ni Maica dahil hindi niya kinaya ang pamamahiya ni Agatha sa kaniya!”

“Maica! Maica! Maica! Lagi mo na lang kinakampihan ang babaeng iyon kahit na wala siyang pruwebang ipinapakita sa iyo!” sambit ni Gavin sa isang galit na tinig.

Naningkit ang mata ni Daniel nang narinig niya ang tono ni Gavin, “Alam kong hindi mo gusto si Maica pero matuto ka naman sanang irespeto ang babaeng mahal ko! Pinagbigyan ko na kayo ni Uncle Darius sa kalokohan ninyo kaya ngayon naman ay sarili ko na ang iintindihin ko.”

Isang malalim na hininga ang pinakawalan ni Gavin, “It’s your decision then to kill your own child. Hindi ko alam kung saan ako nagkamali sa pagpapalaki sa iyo.”

“Hindi ko anak ang batang iyon!” tanggi ni Daniel sa ama. “I am sure of it dahil palaging may kasamang ibang –”

Hindi nagawang tapusin ni Daniel ang kaniyang sinasabi dahil binigyan siyang muli ni Gavin ng isang malakas na suntok. Hindi nito nagustuhan ang akusasyong ibinabato niya sa dating asawa.

“Tama nga si Darius, ang laking tanga ng anak niyang si Agatha para asahan ang isang pagmamahal na hindi mo maibibigay,” sabi ni Gavin sa isang kalmado ngunit galit na tinig. “You said she cheated on you when all I saw was a woman na napagod na sa paghihintay sa isang tulad mo na mas inuuna ang sarili kaysa sa sariling pamilya.”