Buhok Novels & Stories

"A dangerous trait in this profession. Nabubulag ng passion ang mga mata mo sa mga simpleng pagkakamali." Anne stood up from her chair and walked toward the tall bookshelf. Magaan at elegante ang kanyang bawat hakbang. She reached for a thick, leather-bound volume—an advanced German textbook on structural mechanics—and brought it back to the desk. Inilapag niya ito sa harap ni Lauren, ang tunog ng mabigat na libro ay umalingawngaw sa tahimik na opisina.

BUGH! Isang suntok ang dumapo sa mukha ni Haven, siyempre ang pinaka-karapat-dapat na regalo mula kay Boby. "Lumampas ka sa iyong limitasyon, sa kasunduan ay sinabi na hindi mo siya pwedeng hawakan nang walang pahintulot ...."

Inilapit naman niya ang baso na hawak rito. “Thanks. “ wika niya ng matapos nitong buhusan ng whiskey ang baso niya. “You’re most welcome. Enjoy your drinks, Madam,” biro nito. Iiling na lang si Brooke bago siya sumimsim ng whiskey at agad niyang naramdaman ang init niyon sa kanyang lalamunan. Pero mayamaya ay naka-adjust naman na ang lalamunan niya sa lasa niyon.

“Masyado kayang obvious sa kilos mo. Hokage ka pa masyado. Akala mo ‘di ko napansin ‘yon, ha?” Kumunot ang noo nito. “Hokage?” “Hokage, ‘yong pa simpleng tsuma–tsansing.” “‘Yon ba ‘yon?” “Oo, ikaw lang kaya ‘yong manliligaw na halik nang halik. Marupok pa naman ako.” Shuks, hindi talaga siya makatawa. “Pero ‘di halata. Kasi nagmamaganda nga ako, ‘di ba?”

buhok lamag ang pwede niyang ipagmakaki siguro. Sabi ng mga kaklase noo nat ilang kababaryo sia lamng ang may Buhok na long ang shinee na pweeng gawing commnecila ng Rjoice Shampoo. Again pasalamant na naman siya sa cocomilk. Patago at dahan dahang umalis si Perla sa lugar na iyon baon ang sugatang puso at isang plano.

"Hmmp bahala ka, sabi mo yan ha. Pwede ko bang dalhin ang bote pagkatapos? I-display ko lang sa sala para naman makita ng mga ka soju ko." "What is ka soju?" "Ang boring naman ng buhay nyo, Mr. Robinson. Di kaba nanood ng Korean movie? Yan lagi iniinom ng mga bida, mura lang kaya yan sa grocery store. Masarap pa. Samahan mo ng maanghang na kanton, pati singit mo tyak iinit, pati nga bituka mo mamumula eh." "Oh, I see. I heard it before, but I haven't tried it yet."

Agad ko iyong sinipa papalayo. Pero siyempre, hindi papayag si Bok. Mula sa likuran ko, hinablot naman niya ang buhok ko at ibinagsak ako sa lamesa. Umalog ang lahat ng kagamitan. Nabasak ang ilang plato at baso. Alisto ako at mabilis kaya sinuntok ko siya. Tinamaan ang ilong niya kaya nakita kong dumugo iyon.

Sa suporta ng kanyang lolo, makakapaghiganti siya nang walang prinsipyo, at kailangan niyang ipaalam sa lahat sa Isla ng Bedrock kung ano ang mangyayari kung masaktan siya. "Lolo, gusto mo bang magbasa ng isang headline, tulad ng isang hubad na lalaki na nakatali sa Buhay na bato." Nakangiting sabi ni Ichigo Reyestan. Ang tinaguriang Buhay na bato ay isang sikat na magagandang lugar sa bedrock island. Ang isang malaking bato sa baybayin ay natural na nailalarawan, tulad ng isang buhay na babae na nakatingin sa dagat, kaya ito ay pinangalanang Buhay na bato. Ito ay isang lugar kung saan ang bawat turista ay kumuha ng mga larawan.

pagpapakilalang saad ng lalaking mahaba ang buhok, tinugon ko rin ito. Nadaanan namin ang mga taniman at ang gulayan, maya-maya’y sumilaw ang punong hitik na hitik sa bunga. Mangga ito kumikislap-kislap ang aking mga mata, hinog na hinog na kasi ang mangga ayon sa balat nito. “Maari bang pumitas kahit isa lang?” ‘di maiwasang aking pagtatanong. Nagbabakasakaling pagbibigyan ang munti kong kahilingan.

nahihiyang sabi ko ngumiti naman ito at hinalikan ako sa noo. naglakad na kami at naghanap na makakainin. nang biglang makita ko ang malaking pulang bubuyog "waahh jollibee voug-- ah baby doon na tayo kumain oh" masayang turo ko sa malaking bubuyog. kumunot naman ang noo nito "no baby baka sumakit lang ang tiyan natin"