Kumpara Novels & Stories

Tahimik silang bumalik sa loob ng kombento. Kinabukasan ng hapon ay dumating na ang taong sinasabi ni Padre Antonio na siyang makakatulong sa akin. Isa itong matandang babae na sinasabi nila ay manggagamot daw na nagmula sa bundok Himalaya. Isang beses sa isang taon lang daw ito bumababa sa bundok at ngayon lang ay napilitang bumaba dahil na rin sa pakiusap ni Padre Antonio. At napag-alaman din namin na kapatid pala ito ni Padre Antonio.

Napanganga ang iba. “Forged using a proprietary alloy,” dagdag ni Kuki habang lumapit sa akin. “Stronger than steel, lighter than titanium and sharper than anything currently in the market.” Lumapit ako sa glass. “Named…” Hinawakan ko ang control panel. Nagbukas ang chamber. “Vanta Edge.” Hinawakan ko ang espada. At sa isang iglap ay isang manipis na silk cloth ang nahulog mula sa taas. Hinati ko ito sa hangin, hindi lang dalawa, kundi sa apat pa.

Isang oportunista at kinikikilan sila ng mas malaki pang pera Nangyari ang sinabi ng manager ni Aleyna na si Madam Heidi dahil sa hindi pagpayag ni Maximillian, matigas ang ulo nito at kinikikilan pa talaga sila ng mas mataas na halaga. Kaya naman sa araw din na iyon ay kinausap ni Maximillian ng personal si Madam Heidi at pinagbantaan na ipapasarado ang House of Magda kung hindi mangyari ang gusto niya.

"You don't look like him." "Kay Mommy daw ako mana, Sir," I said. Medyo close na talaga kami ni Sir. Para na kaming tropa. "What's that?" He queried while pointing at the tumbler I was holding. Itinaas ko 'yon and smiled. "Calamansi juice," I said. "Oh." Napangiti siyang itinaas rin ang bottle niya. "Calamansi juice rin. Cheers!" Mukha kaming tangang nag-cheers.

Nakita ko pa ang pagismid nito. Ang tanging maririnig mo sa hapag ay ang walang humpay na paggalaw ng kurbyertos. Tila walang umiimik pati ang tunog ng orasan ay rinig na rinig. Pinutol ng lalaking dumating ang katahimikang namamalagi sa gitna ng lahat. Hindi ko ito kilala, kailanman ay hindi ko pa ito nakita ngunit hindi ko maiwasang pakatitigan ang kaniyang tindig at presensya. Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi.

dagdag ko saka umalis pero bago yun "𝙥𝙛𝙛𝙩 𝙜𝙤𝙤𝙙𝙡𝙪𝙘𝙠 𝙣𝙖𝙡𝙖𝙣𝙜 𝙨𝙖𝙮𝙤!!" he said rinig kopa ang tawa ng ul*l tss sumakay nako sa kotse saka umuwi i need to get ready magiinvest ako sa company nila dito total lumulubog na daww kumapara sa pinas

"E-Efraim, anong ibig sabihin nito?" Huminga muna ito nang malalim bago nagsalita. "Wala akong ibang maiipangako sa iyo, Mahal. Kilala mo ako, hindi ako katulad ng ibang lalaki na matatamis ang dila. Pero kung pagdating sa iyo ay handa kong gawin ang lahat. Hindi ako mayaman, Mahal. Wala akong kayamanan na maiialay sa iyo. Pero ang pag-ibig ko sa iyo ay hindi matutumbasan ng kahit na anong kayamanan sa mundo." Huminto ito sa pagsasalita, na animo'y inaaral kung anong magiging reaksiyon niya. "Agata, handa ka bang pakasalan ang isang tulad ko na ang tanging maiialay sa iyo ay ang tapat at wagas na pagmamahal? Handa ka ba, Agata? Handa ka bang makasama ako hanggang sa huli nating hininga?"

Gatungan pa ba ng pagkakataon ang unti unti kong nabubuwag na paniniwala sa pagkalalaki ni sir? Maya maya ay naalala ko ang kape na iniutos niya. Baka magalit na anman si Hitler kapag hindi ko siya agad nadalhan ng kape kaya tinatamad man ay kumilos na ako papuntang pantry para ipagtimpla ang mahal na hari.

Ang kaniyang buong katawan ay tila naging yelo. Standing by the water dispenser at the end of the dim hallway was Arguz. He wore a gray hoodie and held a thermal flask. He wasn't rushing. Instead, he was leaning against the wall, his sharp, calculated eyes fixed directly on Lauren. He didn't look sleepy at all; his gaze was wide awake, tracking her descent from the faculty floor with a slow, venomous grin that spread across his face.

sino ba to kung maka text akala mo jowa, inis kong bulong sa sarili, sa pagpasada ko muli nang mga text ay halos manlaki ang mata ko dahil sa huling nabasa ko " Get rest huwag ka muna pumasok ngayon and don't worry, bayad pa rin ang araw mo. Take care!... Liam. " Paano niya nakuha ang number ko? Yeah of course siya ang owner Mary! malamang. Napa talukbong na lang ako ng kumot sa hindi malamang pag halukay na gumgambala sa tiyan ko, hindi ko alam mararamdaman ko kakaisip sa kanya, hanggang sa hindi ko namalayan nakatulog na ako.