Romans & histoires Buod Ng Paglisan

Bulate 2: Hindi kami malandi. Bulate 3: Oo nga ikaw lang naman yong malandi. Bulate 4: Wag kang feeling, wala ka kayang anak. Bulate 5: Napilitan nga lang kaming tumira dito sa bulok mong tyan. Ang sama nong bulate, tinawag nyang bulok ang tyan ko! Mga walang utang na loob!! Pinatira ko sila nang free dito sa tyan ko tapos lalait-laitin lang nila ako, hutangina sampalin ko kaya sya sa magkabilang pisngi nang matauhan aber?? Pero pano mo naman gagawin yon Trixie? Sasampalin mo yong sarili mong tyan o ipapasok mo yong kamay mo sa tyan? Luh parang tanga ba't ko naiisip yon!!

Gastos na naman. Mabuti na lang talaga linggo bukas kaya hindi ko kailangan pumasok. Pwede akong humilata maghapon para makabawi sa pagod. “Hon, Sunday bukas? Pasyal tayo?” biglang sabi ni Lucian “Saan?” “Magsimba muna tayo tapos may pupuntahan tayo!” pasuspense pang sabi ni Lucian “Okay!” kibit-balikat kong sabi. Linggo bukas at kailangan gawin ang nakasanayan ko. Ang magsimba at magpasalamat sa Panginoon.

We’re just doing the deal and that’s it. Nagtraysikel na lang kami pauwi kasi kailangan ko pang mamamalengke para sa ibebenta namin ngayon dahil sabungan na naman. Hindi pa naman gano’n karami ang tao at mga hapon pa ‘yan sila kakain since abala sila sa pagko-kondisyon ng kani-kanilang manok. “Ate Lylia! Pwede po bang umutang ng ulam? Bayaran ko lang po mamaya!” bungad ni Buboy.

MABILIS NA NALAGAS ang bawat araw ng Linggo, ang bawat Linggo ng buwan at ang bawat buwan ng mga taon. Parang natuyong dahon ng puno na hindi namamalayan na unti-unting naninilaw sa paulit-ulit na halik ng matingkad na sinag ng araw at buhos ng malakas na ulan. Hindi namalayan ng mag-asawa ang mabilis na paglaki ng mga anak nila lalo na ni Brian na malapit ng makatapos ng Senior High. Napagtanto lang iyon ni Briel nang magbakasyon, huling bakasyon ni Brian bilang mag-aaral ng middle school dahil sa susunod na pasukan ay college na.

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

prangka nitong sagot. “Huh?” “Mas gusto ko tayong dalawa lang. Sayang naman ang Baguio kung hindi kita masosolo.” Napatingin siya rito. Kalma, Jolisa. Bakasyon lang ’to, hindi honeymoon. Huwag kang mag-isip ng kung anu-ano! “Ang yaman n’yo pala, ’no? May bahay pa kayo sa Baguio,” pag-iiba niya ng usapan. Mahaba-haba pa ang biyahe at ayaw niyang maubusan ng sasabihin.

tanong nito "Huwag mo nang pakialaman ang mga bagay-bagay na hindi mo na linya. Isipin mo ang magiging kinabukasan mo at huwag mo akong galitin dahil alam mo na ang mangyayari sa iyo kapag sumuway ka sa nais ko!" puno ng pagbabanta sa boses ni Sir Lucian habang sinasabi ang katagang iyun.

Sandaling nag-isip si Isla, saka idinagdag, “Hindi naman imposibleng gawin, pero kailangan niyang magbayad nang mas mahal.” Isang bugso ng inis ang umakyat sa puso ni Lucas. “Kapag nagbayad nang mas mahal, puwede na?” Tumango si Isla.

Sandaling napapikit pa siya para umusal ng taimtim na dasal. ‘Lord, sana po palarin kami rito.’ “Ano friend, ready to conquer BGC?” masiglang sabi pa ni Janice. Natawa lang siya rito. “Lika na nga, dami mong sinasabi!” Hinila na niya ito paalis doon at nagsimula na silang mag-building-to-building. ***

Cresenia's POV "Bukas ay lulusobin na natin sila. Kailangan natin mag handa para sa pag lusob." Anunsyo ni Adrien. Bukas na kasi magaganap ang Blood Moon, at sinakto ni Adrien na doon kami lulusob. Handa naman na ako, lalo na at pinaghandaan ko naman talaga to ng husto. Kahit sa saglit na panahon.