At Sa Paglisan Ng Araw นิยาย & เรื่องราว

Napansin ni Inara na lalo pang gumagaling si Kaizan sa pagpapakilig. Habang iyon ang laman ng isip niya, unti-unting bumigat ang mga talukap ng kanyang mata hanggang sa tuluyan siyang makatulog. Nang maramdaman ni Kaizan na naging pantay na ang paghinga nito, ngumiti siya nang bahagya at marahang hinalikan ang dulo ng tainga nito. Pagkagising ni Inara, mataas na ang araw.

"may kasabihan na. Ang buwan at araw ay magkasintahan. Sobrang mahal na mahal nila ang isa't isa. Dahil sa ginawang pagbabahagi ng diyos sa lahat ng meron sa mundo gaya ng hayop at tao, tubig at lupa, saka marami pang iba. Nag isip ang diyos kung pano magliliwanag. Kung pano magkakaroon ng araw at gabi. Kaya doon niya pinaghiwalay ang dalawa. Pero sa kabila ng paghihiwalay nila. Dumarating parin ang panahon na pinagbubuklod sila. Kahit na magkalayo pa ang agwat nila. Gumawa ng paraan ang buwan para magtagpo sila ulit ng araw. At alam mo kung ano yun? Nagiging Solar Eclipse sa tuwing magtatagpo ang landas nila.."dinungaw ko siya at nakita kong nakapikit ito at umiiyak. Hindi ko alam kung baki

Being with him watching the sunrise, walang araw na hindi ako nagpapasalamat sa lumikha ng lahat. Na ang pangarap ko na sana maranasan ko rin ang ganito. Ang pagmasdan ang paglitaw ng araw sa kalangitan sa umaga, nakaupo sa gilid ng karagatan habang takipsilim. Na ang mga kamay ay iwinawagayway habang sinasalubong ang ihip ng hangin. At ang pagbilang ng mga bituin habang ang ngiti natin ay nagniningning.

Panonoorin namin doon ang paglubog ng araw. Tamang-tama lang ang dating namin. Magsisimula palang noon ang paglubog ng araw. Humanap kami ng magandang pagpuwestuhan. Naglatag kami ng kumot sa naroroong bermuda grass at saka naupo. Tahimik naming pinagmasdan ang magandang paglubog ng araw. Ang sarap sa pakiramdam. Pakiramdam ko narerefresh ang aking utak.

sabi ko bago pinuno ng hangin ang baga ko at tumingala sa langit kung saan unti-unting nagpapakita ang haring araw. Sunrise. Panibagong umaga. Panibagong araw. Panibagong solusyon sa mga problema. At higit sa lahat ay panibagong simula. Ilang minutong tumahimik muna kami habang ninanamnam ang masarap at nakakagaan sa pakiramdam na init ng sinag ng araw sa balat namin. “Do you know that I love watching sunrise every chance that I can get? And that I love the stars as well?” nakangiti kong pagbabahagi na ikinangiti niya.

Hinding hindi sila makikipaghalubilo sa mga katulad namin. Ramdam ko na ang pamumula ng balat ko dahil sa matinding sikat ng araw pero mas maayos na rin ito kaysa umuulan. Mga tatlumpong minutong pagpalakas sa ilalim ng tirik na araw ay narating na rin namin ang labasan. Natanaw namin ang sekyu ng village at tila may ineradyo ito at pinalabas naman kami.

seryosong sagot ni Bianca. Tahimik na tinitigan nina Clark at Van si Bianca na nakatingin sa paglubog ng araw. Parang may kung anong kumurot sa kanilang mga puso. Ang liwanag ng araw ay nagbibigay ng kakaibang kislap sa kanyang mukha, na lalong nagpatingkad sa kanyang kagandahan. Kumikinang ang kayumangging mga mata ni Bianca sa ilalim ng sinag ng araw...

“Stalker!” “Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko.” Bigla naman akong napaisip, bakit nga ba ang hilig kong pagmasdan ang buwan? “Dahil sa liwanag na dala niya.” Sagot ko pero mukhang hindi siya nakontento sa sagot ko. “Bakit sa araw?” Tinaasan ko lang siya ng kilay. “Subukan mong tumitig sa araw. Tignan natin kung hindi sumakit ‘yang mata mo.” Sagot ko sa kanya.

Muli akong nagpokus sa paglubog ng araw dahil mas gumaganda pa ang kulay ng langit habang papalubog ito. Nagmimustulang kahel na langit na ito kaya naman sobrang sarap sa matang panoorin habang tuluyang nawawala na ang araw. 'May every sunrise holds more promise and every sunset holds more peace.'

Kailangan niyang malaman kung magagalit ba ito sa kanya o hindi para kahit papaano habang maaga pa ay kailangan na niyang mag adjust. Ngumiti muna si Selena at tumingin sa inang araw na palabas palang ngayon kailangan nilang enjoyin ang inang araw dahil sa susunod na buwan panigurado puro pag ulan nalang ng yelo ang makikita nila sa kalangitan .