Buod Ng Paglisan Novels & Stories

Sandali syang tumikhim upang alisin ang bara sa kanyang lalamunan bago nakuhang mag salita. "Kailangan na rin namin na mag paalam. Kailangan na namin umuwi at baka nariyan na sa labas ang sundo namin." sabi nya na kay aling Sally naka tingin. Hindi nya kayang salubungin ang mga mata ng binata. Ngunit kailangan pa rin nyang humarap rito upang mag pasalamat sa ginawa nito. "Salamat! Kung hindi dahil sa-"

SLOAN “Lahat ng problema ay may solusyon. Lahat ng problema ay nagagawan ng paraan. Kaya sana parehas ninyong lawakan ang inyong isipan kung sakaling dumating ang mga pagsubok na iyon.” Ito na ba ang pagsubok na tinutukoy ni Lola Pining no’ng minsang pumunta kami sa Isla San El Paso?

“I’m pretty sure that if you and Van would be able to get through this… your relationship will be better than before. Tulad din ng isang bahay na dumaan sa renobasyon. And hija… try to listen before you speak. Minsan, ang mga salitang binibitiwan natin na nakasakit sa iba ay hindi na natin mababawi pa.” >>>>>>>>>>>>>>>>>

Hindi niya magawang magtiwala. "Pasensya na, gustuhin man kitang ihatid ngayon o payagang umuwi ay hindi ko magagawa. Masyadong malakas ang buhos ng ulan at delikado ang pagbaba ngayon ng Baguio." Paliwanag nito ng nasa kalagitnaan na sila nang pag-aalmusal. Napabuntong hininga siya at walang ibang nagawa kundi sumang-ayon dito. "Sorry kung naabala kita dito, hindi ko sinasadyang pumasok sa sasakyan mo."

Lumakas ang ungol ko. “Please,” desperadong pakiusap ko. “Please ano?” “Bilisan,” hingal ko. “Bilisan, bilisan, yeahhhh…” Inirapan ko at yumuko nang sabay ang likod ko. “Uh-huhh… putang-ina! Yesssss!” Naramdaman ko ang paghihigpit ng buhol sa tiyan ko at kuyom ang mga daliri sa paa bilang tugon.

Gawa-gawa niya lang ang bagay na iyon. Pero ayaw niya nang mag-explain pa. ‘Ito na rin naman ang huling pagkikita namin, kaya hindi ko na kailangang ayusin pa ang misunderstanding…’ “A-Anyway… P-Puwede bang bilisan lang natin. Baka kasi ma-traffic ako mamaya…” wika ni Lianne bago nagkamot ng batok. Napangisi si Rozen habang hindi makapaniwala sa sinabi ng dalaga.

Ganun ba yun? "Para po safe ka at hindi muli pang saktan ni Madam Faye" "Topakin kasi iyon. Mahirap na magalusan ang makinis mong skin na mukhang alaga pa magulang mo." pagpupuri pa sa akin ni Bidang. "Sanay na akong makasalamuha ng ganiyang klaseng tao. Kaya wag na kayong mag-alala pang dalawa, pwede niyo na akong iwan."

"Ang ginagawa lang ng mga tao niyo ay magyabang tungkol sa inyong Bushido Spirit! Ito ba ang ginagawa ninyo? Bantaang magpakamatay ang mga tao?!” "Magpakamatay na lang kayo kung gusto niyo talagang gawin yan! May mga espada kayo ngayon!” "Akala mo ba may magagawa ka pa bukod sa lumuhod sa bansa namin?" "Gawin mo na! Nasaan ang iyong Espiritu ng Bushido?” Ang ekspresyon ni Alani ay patuloy na nagbabago matapos marinig ang mga salitang iyon. Alam na alam niya ang mapagmataas na ugali ng mga taga-Isla.

Walang halong pangigigil, pero may puwersa sa bawat hakbang tila bang bawat yabag ay pagbayad sa lahat ng pagkalito. "Either wala kang pakialam, o lahat pinapakialaman mo. Pero ‘yang style mo ng pakialam na parang buffet pili lang ng gusto aba, nakakabaliw." Lumalim ang titig ni Luna, habang ang labi'y bahagyang nakakunot, nilalabanan ang ngiting may halong hinanakit. "Hindi ko tuloy maiwasang isipin na nagkakaroon ka lang ng malasakit kapag pinapasaya kita."

Sunod sunod na pag iling lang ang naisagot ko. " sige loisa ha. Babalitaan kita bukas na bukas din okay.. Kumalma ka na muna ngayon.. At I-enjoy ang gabing ito. " Pagka sabi niyang yun ay napansin kong dumako pababa ang paningin niya sa katawan ko.