Novel & Cerita Buod Ng El Filibusterismo Tagalog

Hindi nagsalita si Eli at parang maiiyak na. "I'm sorry, baby. Nabigla lang si Mama. Natatakot lang ako na baka kung anong gawin sa iyo ng Mr. Fernandez na iyon," inulit ko ang paghingi ng tawad kasabay ng pagyakap sa kanya. Mahinang tango naman ang kanyang sagot at gumanti na ito ng yakap.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

Baboy talaga. Kinagat ni Miaka ang pangibabang labi niya at nagsimulang kumawala ang mga luha niya. Nilapitan ko siya at niyakap. Nagsimula ng humagulgol si Miaka, nanginginig ang buong katawan niya. “B—bakit—nagkaganito ako? He’s right; I’m just a whore— A slut—Nobody wants me unless I spread my legs infront of them,” humahagulgol niyang sabi. Her face was on her knees.

sabi ni pepe "Anong walang panahon? anong ginawa niyo kahapon? tapos ngayon late pa kayo sa usapan! tapos tignan mo si heneral...ano yan? saan gera?" "Punyeta kumpadre! hindi pa rin ba tapos ang gera?" "Hindi pa at kahit kailan hindi! at magsisimula ang gera saatin kasi gegerahin ko kayong tatlo! haynako! palpak yung tinola tapos yung pananamit niyo para bang isasadula natin yung Noli me tangere o kaya yung El filibusterismo eh!" "Bakit parang pamilyar iyon saakin? hmmm?" pagtataka ni pepe

Malay niya ba na iisa pala yun? "And FYI Marija MMDA hindi PLDT gagang to. Mas mabuti sigurong wag ka na magsalita at baka di ako makapagpigil masasabunotan na kita." Reklamo ni Balosh parang hindi nga nagbibiro ang bakla kaya nanahimik na siya sa gilid. Baka tumaas pa ang BP nila siya pa dahilan ng pagpanaw. "Gaga nasan ka na ba? Kanina pa kami naghihintay dito sa opisina. Bubuga na ang dragon dito sa galit. Ilang sandali nalang ay andito na si Mr. Sarin."

Ngayon na lamang ulit siya nagpakita ng inis laban sa akin. “For sure, our Department will be at risk if—” “If... if you do the essay. Not to mention, but you can’t even construct a Tagalog sentence correctly, right?” pambabara ni Byeongyun dahilan para malukot nang sobra ang mukha ni Soobin. Naging mitsa rin iyong upang magtawanan ang buong klase.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

“Tagalog.” “Tagalog na kanta… medyo mahirap hulaan, boss. Pakantahin ko na lang sila nang kung ano ang kinakanta nila kanina. Tagalog din ‘yon.” “Ano bang kinakanta nila kanina?” “Hindi ko rin alam, boss. Basta may…” tumigil ito sabay buwelo para kumanta. “Ibon mang may layang lumipad…. Kulungin mo ay umiiyak… bayan pa kayang sad—”

madamdaming tugon ko dito. "Sa narinig ko mula sa'yo, Ms. Del Fuego. You makes me proud of myself na minsang nawala sa'kin noon dahil sa pambu-bully mo. And I never expected na ikaw lang din pala ang lubusang makapagbabalik niyon sa akin. Well, thank you so much, sabi nga ng mga Bisaya, salamat todo-todo."

Mabuti na lang at pumayag siya. Iba't ibang klase ng laro ang nilaro namin. Kasama namin ang Filipino 2 kaya mas lalong nadagdagan ang ingay at saya. Hindi nawala ang kantahan at asaran. "Jusmiyo, bakit ganito ang laro?!" Si Ate Flor.