Buwan Ng Wika Meaning นิยาย & เรื่องราว

Sino ba ang nanglilinlang sa akin, ang mga lobo o ang mga bampira? Tumingala ako sa bilog na buwan. Napangiti ako dahil sa kakaibang pakiramdam na dinulot sa akin nang tingnan ko ang buwan na iyon. Bilog na bilog iyon, ang sarap niyong pagmasdan kasama ang mga bituin at ang maaliwalas na kalangitan na bahagyang nagbigay ng kapayapaan sa isip ko. Ilang minuto ko ring pinagmasdan ang kalangitan at ang paligid na nagbigay ng comfort sa akin. Mas lumamig na rin ang simoy ng hangin kaya hinigpitan ko pa ang pagkakayakap ko sa aking sarili.

Umikot ang mga mata ni Bea sa sobrang pagkaalarma at pagkainis sa kapilyahan ng tanong nito. At doon tuluyang natawa nang malakas si Mira. Ngunit habang tumatawa siya, dahan-dahang nabasa ang sulok ng mga mata niya. Pebrero na noon. Hindi na ganoon kabigat at kapanglaw ang panahon. Karamihan ng mga araw ay maliwanag ang kalangitan, malinaw, bughaw, at tila puno ng panibagong buhay ang lahat ng bagay sa paligid. Ang bawat sulok ng mundo ay waring nakaharap sa araw, sumasalo ng init at liwanag, at ang buong paligid ay may kakaibang siglang tila nagsasabing nagsisimula na naman ang panibagong yugto.

tanong ko nmn sakanya "Yes, it's sun and Luna latin word of moon. I believe na they're meant to be sol is the king while Luna is the queen. Sol is the selfish king may story yan, alam kong alam mona Rin. But I like Luna heheh" she said at tumawanmsiya habang nakatingin kay sol. Talagang maraming alam to ahh. Umayos nmn siya ng tingin sakin

tanong ulit ni Nizar. “Ganito kasi iyon. Ang kwintas na iyon ay may kaparehas na buwan. Kung ang bituin ay gold, silver naman ang buwan. At hindi dapat sila dapat na maghiwalay. May kasabihan kasi na kapag binili iyon ng magkasama, ay hindi kailanman maghihiwalay ang magsusuot niyon. Iyon ay base lang din sa pamahiin. Pero kung ayaw mo namang kunin ang buwan ay okay lang, nabili mo na naman iyong isa eh.” Pagku-kwento ng ginang.

Umuusok at wala silang ibang kasama kundi ang mga kulisap. "Ave, bilog na bilog ang buwan." Tumingala si Kazumi. Umakbay siya kay Cris. Tumingala din si Ave. Kitang kita niya ang malaking buwan. "Full moon." Tinitigan ni Ave ang kaniyang mga kasama isa-isa. "Alam mo Max. Kapag ganitong full moon ay lumalabas ang mga nilalang na hindi tao." Ngumisi si Ave kay Max. Ibinaling naman niya ang kaniyang paningin kay Kazumi. "Kadalasan, ang mga nagsisilabasan ay ang mga nilalang na may mga pakpak." Kay Cris naman tumingin si Ave. "Minsan yung mga may pangil."

Blanca Nakatanaw ako sa malawak at maliwanag na ilaw ng siyudad. Kalat na ang dilim sa langit ngunit hindi nagpatalo ang liwanag na nagsisimulang kumalat sa buong lugar na hatid ng ilaw ng mga gusali sa buong Maynila, idagdag pa ang ilang bituin sa langit.

Hindi mo ba iniisip na maganda ang mood? Sa sandaling iyon, isang maliwanag na buwan ang sumikat sa madilim na kalangitan. Ang mga mabulaklak na paputok ay sumabog sa mga bituin habang ang mga makukulay na ilaw ay kumikinang nang maliwanag sa magkabilang panig ng ilog. Ang buwan, mga paputok, at mga makukulay na ilaw ay sumasalamin sa kumikinang na ilog na kanilang nilayag, malayo sa pagmamadali at pagmamadali ng lungsod. Nakatayo laban sa hangin sa ilog na ito, parang ang mundo ay gumaganap para sa kanila. Natigilan si Christian. "Hindi ka ba marunong sumayaw ngayon?"

tanong niya. Umiling ako. "Tingin nalang ulit tayo doon." turo ko sa mga bituin. "Ang galing ng Diyos noh. Ginawa niya ang sun para mag-ilaw sa umaga at moon and star naman sa gabi." "Because they were made for a purpose. Hindi makakapag-ilaw ang moon kung wala ang reflection ng sun sakanya. Nagmimeet lang sun and moon during eclipse." "Tapos naghihiwalay din." saad ko.

Bagay na hindi pa rin niya maintindihan ngayon kung bakit. Maya-maya pa, natigilan si Iris nang makita ang isang maliit na lawa sa gitna ng malawak na clearing. It was more like a pond for her, a bigger that normal pond. Kahit na malayo pa lang sila ay kita na ng dalaga kung gaano kalinaw ang tubig niyon dahil na rin nakikita niya ang repleksyon ng buwan at bituin sa tubig. At sa ‘di kalayuan, mayroong kumpol ng mga alitaptap.

May magagawa ba kami? Kung dadating man sa puntong 'yon, lagi mong tatandaan na andito kalang sa puso ko, hinding hindi ka mawawala dito. Tulad ng araw at buwan kung hindi man maaring magsama. Sa kadahilanang ang araw ay sumisikat sa umaga at ang buwan naman ay tuwing gabi. Lagi nating tatandaan lahat ay may paraan dahil dadating ang panahon na magpapakita ang tinatawag na Eclipse na siyang pupuna sa pagmamahalan ng dalawang pinagkaitan ng tadhana.