Byzantine Emperor Justinian Novels & Stories

si Emperor saka ininom muli ang tsaa na nasa kamay niya. “Yeah I know kaya nga sinama ko ‘yong triplets para sila ang magkakausap,” tila sumang-ayon naman ang dalawa sa sinabi ni King Arthur. “How about Prince Timothy? Malapit rin siya noon kay Arthryn,” si prince Justine. Mukhang sinang-ayunan naman siya ni Emperor dahil sa pagtango nito. “Timothy is always be a Timothy… lalapitan niya si Arthryn kahit na iba na ang katauhan nito ngayon” napahawak naman sa sentido si Prince Justin nang may maalala siya.

"Mr. Johnston, yung totoo, nakatanggap ang pamilya ko ng balita na natagpuan sa Cansington ang kahon na nahukay mula sa sinaunang libingan ng Prince of Orchid Mountain. Nalaman din namin ang nasa kamay ito ngayon ng isang miyembro ng pamilya ni Thomas. May dalawang rason kaya ako pinapunta dito ni Lolo. Ang isa ay upang kunin ang kahon, ang isa naman ay upang patayin ang natitirang miyembro ng pamilya ng traydor na si Thomas." Pinaliwanag ng binata ang kanyang motibo. Isa siyang gwapong lalaki na nakasuot ng puting damit na mahinahon magsalita at may mayabang na ekspresyon. Ang Emperor ay miyembro ng mga Johnston, isa sa Ancient Four. Ang tunay niyang pangalan ay Theodore Johnston.

Ang kanyang tindig ay hindi na tulad ng dati; siya ay tila isang anino ng kanyang dating sarili, ngunit ang kanyang mga mata ay puno ng takot na hindi niya maikubli. "Dapat niyo nang malaman ang katotohanan," simula ni Mateo, ang kanyang boses ay nanginginig. "Ang akala niyo ay si Constantine ang nagtayo ng lahat ng ito? Siya ay isang mukha lamang. Ang tunay na arkitekto ng ating imperyo... ang lalaking tinatawag na Second Emperor, ay ang aking nakatatandang kapatid na si Aurelius Cruz." "Aurelius?" kunot-noong tanong ni Julian. "Wala sa record ng pamilya ang pangalang iyan."

At gusto niya rin na mapalitan ang apilyedo ni Justin na maging Saltzman. Si Justin ang magiging tagapag-mana ng empire nila, at sa oras na malaman ng ibang tao na iba ang pangalan ni Justin baka hindi ito tanggapin ng karamihan at bibigyan pa ng negatibong imahe.

Umatras ang mga kawal, samantalang hinawakan ko naman ito at tumayo sa kaniyang tabi. “Salamat sa iyong pagbati, at maligayang pagdating sa aming kaharian ng Hermosa.” tugon niya. “Mabuti at maayos kayong nakarating, Prinsipe Lucius Alexander Byron Ignasius.” “Salamat din sa mainit na pagtanggap sa amin,” sagot ng Prinsipe. “Tawagin na lang ninyo akong Lucius.” Noon lang siya napatingin sa akin. “At ikaw ang susunod na Emperador, hindi ba?” nakangiti niyang sinabi, “Prinsipe Theodorin Tanis Adelbert Heilig ng Imperyo.”

“Bakit? Nadidistract ba kita?” Humahagikgik siya. Bumuntong-hininga. Umungol. “Um…ang kabisera ng Imperyong Byzantine.” Lalong lumakas ang pagpintig ng aking ari, na parang nararamdaman ang tagumpay. “Constantinople.” Kumawala ang ngiti niya. Natulala siya. Hinihingal. "Tiyak na makakapasa ka sa pagsusulit."