Who Is Constantine In The Bible Novels & Stories

Naglakad siya ng mabagal papunta sa isang simbahan, nakahanap ng isang pari at pinakita niya ang kanyang identification. Si Constantine ay isang Red Archbishop. Isa itong posisyon na mas mataas kaysa sa isang regular na pari. Gayunpaman, exiled siya mula sa Holy Church sa utos ng Pope, kaya binigyan lang siya ng pari ng isang trabaho ng janitor. Ayos lang ito kay Constantine. Kinuha niya ang walis at nagtrabaho siya. Samantala, dumating si Eileen sa Sealake Island. Sinabi niya sa mga ito ang pangalan niya.

Puno ng pagmamahal. Napatingin siya rito. Ngumiti ang binata. Yung ngiting para lamang sa kanya. At agad na bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ilang sandali pa... Tumayo si Constantine habang hawak ang baso ng wine. Napahinto ang lahat. "Dad?" Tanong ni Kael. Ngumiti ito. "I just want to say something." Tahimik na nakinig ang lahat.

Napasinghap si Jonas. Sa mundo nila, ang “mayayaman” at ang “Constantino” ay dalawang magkaibang antas ng kapangyarihan. Ang isa mayaman, pero ang Constantino, sila ang nagdidikta ng lakas at politika ng buong lungsod. At hindi niya alam kung imposible o hindi ang sinasabi ni Rhena.

Bahagyang itinaas ni Constantine ang kanyang ulo, at ang kanyang orihinal na nakakarelaks at komportableng pagpapahayag ay biglang naging solemne. Biglang tumayo, hindi sinasadyang gusto ni Constantine na abutin at agawin ang pulang prutas sa kamay ni Esteban. Ngunit ang hakbang ni Esteban na bawiin ang kanyang kamay ay mas mabilis, na naging dahilan upang si Constantine ay sumunggab.

"Nakita ko ang bangkay mo. Naramdaman ko ang panlalamig ng balat mo sa Roma." Tumawa si Constantine, isang mahina at tuyong tawa na tila pagkalansing ng mga buto. "Ang nakita mo, apo, ay ang sining ng panlilinlang. Ang pamilya Cruz ay hindi namamatay nang ganoon kadali. Ang kailangan ng mundo ay isang martir, kaya ibinigay ko sa kanila ang aking kamatayan. Ngunit ang kailangan ng pamilyang ito ay isang diyos, kaya narito ako."

Kasabay nito ay ang marahang paghimas niya sa sariling pisngi na tila humahapdi pa rin dahil sa sampal na iginawad ni Constantine sa kanya. “Ydrael, batid mo ba ang bigat ng iyong sinasabi? Kung isa lamang itong kasinungalingan—ang pahayag mong iyon ay isang matinding mapanirang-puri laban sa iyong ina at sa ating buong angkan. Kaya naman muli kitang tatanungin, magsabi ka ng totoo,” baling ni Constantine sa kanyang anak nang bahagya na itong kumalma.

Agad akong naglakad pabalik sa aking kama, at humiga. “Constantine and Serena, they are best friend since they are a child. Kaya nang malaman ko ang ginawa ng ina mo,” umiling si lolo. “I can’t believe it, ang akala ko pinagloloko lang ako ng sarili kong anak. Ngunit nang umalis si Constantine ng walang paalam, hinanap siya ni Cessair kung saang bansa siya napunta. Ilang taon ng nakalipas, bumalik siya…bumalik siyang karga ka. At sinabing namatay si Constantine nang isilang ka, umiiyak siya sa harap ko habang sinasabing pumanaw na ang asawa niya. Ni kahit ano, wala man siyang iniwan. Ikaw lang.”

“Bakit? Nadidistract ba kita?” Humahagikgik siya. Bumuntong-hininga. Umungol. “Um…ang kabisera ng Imperyong Byzantine.” Lalong lumakas ang pagpintig ng aking ari, na parang nararamdaman ang tagumpay. “Constantinople.” Kumawala ang ngiti niya. Natulala siya. Hinihingal. "Tiyak na makakapasa ka sa pagsusulit."

Sigurado siyang ilang sandali'y may darating nang guwardiya sa kaniya upang ibalita ang tungkol sa nawawalang si Constantine. Nang maibagsak ko na sa kaniya ang alas na hawak ko'y hindi siya nagdalawang isip na um-oo sa aking nais. Maliban sa Konseho'y wala ng iba ang may kakayahang mahanap ang kinaroroonan ni Constantine. Mabilis din na nalaman ng ibang deities ang pagdating ko sa lugar nila. Iginiit lamang ni Tatiana na nakaalis na ako, aywan kung bakit sila naniwala sa kasinungalingang iyon.

ulit niya, hindi makapaniwala. “Wala ni isang katiting ng dugo ng Constantino ang nananalaytay kay Gabriel,” mariing wika ni Hanz. “Pero ang dugo ko… iyon ang dugo ni Gabriel. Hindi ng Constantino.” Ngayon ay hindi na naitago ni Evony ang gulat sa mukha niya. Tila ayaw rumehistro sa utak niya na hindi Constantino si Gabriel, na hindi siya tunay na anak ni Lade dahil siya ay anak ni… Hanz.