Justin Martyr Novels & Stories

Namula ang mga mata ni Justin sa galit, at pinagsaluhan niya ang kama ng kanyang kamao. Si Raleigh ang kanyang matinding kalaban, mula pa noong pagkabata! Palagi siyang natalo ni Raleigh, nag-aalaga ng malalim na poot sa kanya na hindi niya maipahayag. Habang tinitingnan ko ang walang laman na silid ng ospital, at pagkatapos ay si Justin, na papalapit na may lumalaking galit, sumigaw ako nang may pangamba, "Huwag mo akong hawakan! Hindi kita kilala!"

determinadong sabi niya. Nakita niya ang pagtagis ng bagang ni Justin. Kuyom din ang palad nito. Teka, bakit parang siya pa ang masama sa pagtulong niya? Nakipagkwentuhan pa siya kay Lola Mila. Napakadami nitong kwento tungkol kay Justin. May guilt siyang naramdaman sa pagsisinungaling niya dito. Naalala talaga niya ang kanyang lola na matagal ng pumanaw. Namatay ito sa pagliligtas sa kanya. Iniharang nito ang sarili ng muntik na siyang mabundol ng rumaragasang van. Siyam na taong gulang pa lamang siya noon at nakatakas ang pumatay sa kanyang lola.

“Hindi ako maniniwala sa iyo. Lumabas ka!” Pagkasabi noon ay itinapon ni Justin ang tasa ng kape sa basurahan. Nagngangalit si Maria sa galit at kinailangan nang umalis. Puno ng poot at selos ang kanyang mga mata. Justin Palmer, masyado mong mababa ang tingin mo sa akin. Hindi na ikaw ang gintong manager mula limang taon na ang nakakaraan! Hindi niya akalain na sa mga susunod na linggo, mahuhulog siya mula sa ulap patungo sa impiyerno.

Ang pagiging marty ng dahil sa pag-ibig. The end of being a martyr.

pilyong sagot ko tumawa naman ito "HAHAHAHHAHA" Tawa niya "You know me, I don't pursue ugly" sabi ni Justin "Btw drop the kapitana, pwede mo nga akong tawaging mama or tita basta depende na sayo" sabi niya "I heard your mom is gone why?" "Nahirapan siyang ipanganak ako, ako daw dapat yung mamamatay kasi ako naman ang may problema, pero si mama parin namatay tapos ako ang nabuhay" sabi ko

Dagdag niya. Ang mga salitang iyon ay tila ba tumusok nang direkta sa kanyang puso. HIndi makapaniwala si Xoe na siya pa mismo ang nagbitiw ng mga salitang iyon. ‘Martir na ba kung ako’y tawagin? O masukista… Iyon ang mga taong kahit nasasaktan, kumakapit pa rin.’

Sa parehong sandal ay may dalawang lalaki ang mabagal at kampateng lumapit sa kanila. Ito ay si Matteo Hanson at ang alagad nitong si Justin Quinn. Sa nakalipas na isang taon ay tumaas sa Level Four Martial Saint ang kapangyarihan ni Justin sa patnubay ni Matteo. Nakarating sa bottleneck si Justin sa lebel na ito, kaya naman nilibot ito ni Matteo upang magsanay sa pamamagitan ng pagpatay sa ilang masasamang tao para sa kasiyahan.

Ayon sa mga kwento, namatay raw ang asawa ni Mayor sa panganganak at wala nang balita kung nasaan ang bata. "Narito na tayo," wika ni Mayor saka siya nag-park sa tabi ng private van. Ibinaba na si Padre Tiago sa van at nakita kong parang wala na siyang malay. Mabilisan siyang ipinasok sa clinic at doon ay sumunod naman kami kaagad. "Paeng, kailangang masalinan ng dugo ni Santiago. We need an O+ blood type, now."

“Hayop ka! Matandang hayop ka! Lahat kayo!!” Tama nga si Mateo ng sinabi nitong walang kwentang tao si Rigor. Hindi man tama ang iniisip nito sa kanila, tumama ito sa pagsasabing walang kwentang tao ito. Wala itong kwentang ama sa kanila ni Justin. Ang lahat ng pagmamahal at yaman nito ay napunta sa kerida at anak nito. Samantalang siya at si Justin ay walang natanggap---ni isang kusing o isang patak ng malasakit.

Pagkatapos makarinig ng malakas na tunog, mayroong bugso ng ilaw sa paligid ni Justin at nabulag saglit si Jason sa mga ilaw na ito! Nang nawala ang ilaw, si Justin, na buhay pa kanina lang, ay patay na. Nakahundasay siya sa sahig at talagang nasunog ang buong katawan niya habang hawak ang baril sa kanyang kamay. Gayunpaman, walang bakas ng pagkabuhay sa kanya. Nagulantang si Jason nang makita niya ang nangyari sa kanyang ama.