Can't Relate In Tagalog Novels & Stories

“Paano po ako maging matapang sa paningin ng mga babae kung wala po akong tattoo?” “Aba’t—” Saan naman nito narinig ang salitang iyon? Nagsalubong ang kilay niyang tiningnan ito lalo na sa ginawang pag-iling ng anak niya na para bang ang laki-laki na nitong tao. Kagat-labi na lang siyang natawa. “Hay naku. Kung anu-ano ang pinagsasabi mo r’yan. Magpatuli ka muna bago mo isipin `yan.”

He said, straight to the point. Hindi ko maiwasang magalit. Ang kapal talga ng tatay nya. I can't blame Phoenixfor hating him. "Excuse me sir, but who are you to stop us? Besides, wala pong kami ng anak nyo so don't worry po." I said calmly. "But I know na may something na, I can sense it. Ayoko lang mapunta pa sa relasyon ito kaya kung maaari, pakihinto ng kung ano mang namamagitan sa inyo."

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Tinted iyon kaya walang nakakikita kung ano ang nangyayari sa loob. “I miss you . . .” Ang mga mata niya’y nangungusap habang titig na titig sa babae. Napalunok naman si Alessandra, mabilis na nag-iwas ng tingin. “S-sinabi ko na . . . K-kalimutan na natin ang sa ating dalawa. H-hindi talaga tayo puwede . . . W-we’re stepsiblings.” “So what? We aren’t blood related! Malalaki na tayo nang magpakasal ang mga magulang natin! There is no way na magkapatid tayo!”

Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa. Tila ba'y naririnig ko ang aking mga magigiliw na halakhak at ang aking pagpupumiglas upang maka alpas sa mainit at matitipuno nitong mga bisig, at mga daliring siyang kumikiliti sa'kin. "Hi- hindi na ako makahinga, Salem!" Hindi na halos marinig ang aking boses na ngayo'y paos na. Kahit bumulong ay hirap na akong gawin.

mabilis na tanggi ko. Bakit ba palagi na lang kaming napapagkamalang may relasyon ni Alejandro ngayong araw. Mabuti sana kung sweet kami kaya iniisip nilang may something sa amin, eh, hindi naman. Mga tao talaga minsan iba mag-isip, hindi ko masakyan kung saan ang punta. “Talaga? Mukhang mayaman e. Kapag iyon ang karibal ko sayo, hindi pa nagsisimula ang digmaan talo na ako,” pagbibiro nito na tinawanan ko.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Agad ko siyang nilingon na nasa backseat. "Yes, Zaria?" "What is apo?" "Apo is a grandchild in Tagalog." Kumunot ang noo niya sa akin. Alam ko may hindi na naman siya maintindihan sa mga sinabi ko. "What is Tagalog?" "Tagalog or Filipino is Mama's language." "Ah, okay."