Captions For Wedding Vibes Novels & Stories

““Malalaman mo ang lahat pag dumating na ang groom.” Naningkit ang mata ni Cameron, at nagsimula ng tumugtog ang wedding song. Malaki ang ngiti ng mga taong pumunta sa wedding ceremony. Lahat sila ay pumapalakpak at masayang binibigyan ng magandang wish si Cameron. Tumulo ang malamig na pawis sa noo ni Cameron nang tiningnan niya ang nangyayari. Hindi niya alam kung ano ba talaga iyon, at bago siya makapagsalita, may biglang sumigaw, “Nandito na ang groom!”

Hinapit ko ang kwelyo niya at niyakap ko ang batok niya kasabay ng pagtiklay ko para siilin ng halik ang labi niya. "Hoy! Wala pang kiss the bride!" puna nila sa amin kaya napahiwalay ako kay Vladimir pero inangat niya ang mukha ko kaya muli akong napatingala at siya na ang humalik sa akin. "By the power vested in me, and in the presence of your family and friends, it is my great honor to pronounce you husband and wife!" "Mabuhay ang bagong kasal!" hiyaw nila sa amin at bumango ang buong paligid dahil sa puting petals ng orchid na isinaboy nila sa amin at nalaglag ang karamihan sa pool.

You may now kiss each other. Nabingi ata ako sa narinig ko omayghad! May kiss nga pala kapag wedding omayghad! Napaangat tuloy ako ng tingin dito at pag angat na pag angat ko ng aking paningin ay sinakop nito ang aking mga labi.

Sinserong wika ni Caroline sa vow niya. Bahagyang lumapit si Caleb kay Caroline, hinawakan ito sa pisngi at akma sanang hahalikan nang pigilan siya ng pari. “Are you always this excited? You're getting carried away by your emotions, Mr. Groom. I haven't said you may kiss the bride yet.” Wika ng pari kaya walang humpay na tawanan ang bumalot sa paligid nila. Napayuko naman si Caleb saka niya kinagat ang pang-ibaba niyang labi. Masyado siyang nadala ng emosyon niya dahil sa napagkagandang vow ng asawa niya para sa kaniya.

Nag simula ang ceremony ng kasal at ang lahat ay nakikinig sa mga payo ng pari Hanggang kailangan na Sabihin ang mga wedding vows "Zico Ferrer my love, From the moment our paths crossed, you've surprised me, distracted me, captivated me, and challenged me in ways that no one ever has." panimula ni Blaire. " I've fallen in love with you again and again, countless times, without reservation, and I still can't believe that today I get to marry my best friend." huminto si Blaire at tinignan sa mata si Zico

Nakinig silang pareho sa mga sinasabi ng pari hanggang sa matapos. “Now, I announced you as husband and wife!” Malakas na nagsigawan ang mga tao sa paligid. “Kiss! Kiss! Kiss!” At mabilis namang pinagbigyan ng mga ito ang lahat. “Congrats, newlyweds!” “Keep burn by love! Bestwishes!” Masayang bati ng mga tao sa mga ito. Lumapit sa kanila ng dalawa. “Congrats, buddy!” nakangiting wika niya saka ito niyakap nang mahigpit.

Tumingala pa ito sa itaas at pagkatapos ay bumuga ng hangin bago siya marahang inakay patungo sa harapan ng magkakasal sa kanila. Pabiro niya kasing sinabi kagabi habang nag-uusap sila sa telepono: ayaw niyang makita itong umiyak. Ang daming lalaking umiyak sa kasal, nauwi rin naman sa hiwalayan. Pero umiyak man o hindi si Wade ngayon, sisiguraduhin niyang hinding-hindi na sila magkakalayo pa. That’s a covenant echoed in their vows.

wika nito habang isino-suot sa'kin ang singsing that's holding our marriage. "I, Akira Maddison Madrigal, take you, Cameron Saint Villamon, to be my husband. I promise to be true to you in good times and in bad, in sickness and in health. I will love you and honor you all the days of my life." Wika ko pabalik at tulad nga ng ginawa ni Cameron ay sya ring isinout sakanya ang hawak hawak kong singsing. Kasabay naman nito ay ang pakiramdam naming pag palakpak ng mga tao sa paligid, bagay na nakapag patawa saming dalawa. How excited everyone is for the ending of this ceremony.

Matapos ang ilang minutong sermonyas ay sawakas isang ganap na mag-asawa na ang dalawa at ang lahat ng iyon ay ma-i-si-seald sa tulong ng isang; “You may kiss the bride,” Naghiyawan ang mga tao dahil doon at itinaas na ni Aiden ang vail ni Sabrina na nakangiti ng malaki ng magtagpo muli ang kanilang mga mata. Napatitig pa sandali si Aiden sa asawa dahil sa taglay nitong kagandahan. “I love you wife,” seryoso nitong sabi. “I love you too Aiden.” Pagkasabi niyon ni Sabrina ay kusa nang hinalikan ni Aiden ang asawa na ikinatayo ng marami at sabay-sabay na pinalakpakan ang mga ito.

Ilang minutong seremonya ang ginawa namin mula sa wedding vows at sa wakas, sinabi na rin ni father ang gusto kong marinig mula pa kanina. “Go now in peace and live in love, sharing the most precious gifts you have the gifts of your lives united. And may your days be long on this earth. I now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride.” Hindi mawala-wala sa labi ko ang ngiti nang magharapan kami ni Thunder. Parehong nangingilid ang luha namin ngunit pinili naming wag iyong hayaang pumatak. Dahan-dahan niyang tinanggal ang pagkakaharang ng belo sa mukha ko kaya naman sabay kaming ngumiti sa isa’t isa.