Captions For Wedding Vibes Novels & Stories

Magsisimula na ang seremonya ng kasal. Sa malaking screen ay ipinakita ang kanilang wedding photos, mga eksena ng seremonya, at live na kuha. Ngunit bigla, sa gitna ng mainit at masayang tagpo, may sumigaw na babae—may halong mahinang ungol ng isang lalaki. Napatigil ang lahat; nanigas ang mga ngiti sa kanilang mga mukha. “Ito… ito ay…?”

Isinuot ko rin sa kanya ang singsing, at magkasabay naming pinanghawakan ang kahulugan nito. “By the power vested in me,” wika ng pari, “I now pronounce you husband and wife. You may now kiss the bride.” Mabilis siyang yumuko, at bago ko pa mapigilan ang sarili ko, sinalubong ko na ang labi niya. It was short, sweet, but full of passion. Isang halik na hindi nangangailangan ng paliwanag, dahil lahat ng nararamdaman namin ay naroon na.

In the wedding vow part they just say I love you to one another and wished they grow old together. Ang mga gusto nilang sabihin sa isa’t isa ay isinulat na lang nila sa espesyal na papel at nagpalitan. Hindi naman kasi kailangan marinig ng mga bisita nila iyon. Mihrimah always wants it to be intimate, just between her and her husband. “Before your families and honored guests, and by the authority entrusted to me, I now pronounce you husband and wife. You may kiss the bride.” Sumabog ang masigabong palakpakan nang naglapat ang mga labi nila ni Altero. Umulan ng mga pekeng nyebe sa paligid.

patag niyang sagot, pilit isinasantabi ang kakaibang bigat sa dibdib. Napatawa nang mahina si Venus. “Alright. Pero next time, try to focus kapag kausap kita, okay? Part ‘to ng wedding prep natin. Gusto mo namang mangyari agad ‘yung kasal natin, ‘di ba?”

It's as if the heavens above are gracing our oneness. (Verse 2) The stars are aligned down on us As we exchange our vows of trust The universe is our witness tonight As we become one, so tight. (Chorus) We're marrying on this magical night With stars shining so bright We're surrounded by all the people we love As we celebrate this wedding from above

" Muling narinig ang malakas na palakpakan matapos niyang magbigay ng kanyang wedding vow. Kahit na umiiyak sa labis na saya ay nagawa pa rin ni Myles na sabihin iyon ng maayos. Walang pagsidlan ang kasiyahan na nadarama niya. Hindi lang siya ang umiiyak kundi maging si Kurt ay umiiyak din sa saya habang pinagmamasdan siya ng buong pagmamahal. Dumako na sila sa pagsusuot ng singsing sa isa't isa matapos ang madamdamin nilang mga mensahe. "Bride and Groom, in the presence of God, your family and friends today. Your words to be loyal and loving towards each other, and by the giving ang receiving of rings. By the authority vested in me, I now declared you husband and wife. You may now seal your

Habang natural ang ngiti ni Carson, samantalang halatang medyo pilit at mahigpit ang ekspresyon ni Jessica. Pagkatapos ng pagkuha ng larawan, pumila sila para magpa-register. Halos lahat ng bagong kasal na dumaan sa kanila ay masaya, nagkukulitan, at magkahawak-kamay. Pero silang dalawa ay parehong tahimik at walang emosyon, bawat isa ay abala sa kani-kanilang cellphone. "Pakisuyo, pumunta na sa marriage registration window number 52," sabi ng boses mula sa loudspeaker ng hall.

“Distinguished guests, thank you all for taking time out of your busy schedules to attend the wedding of Mr. Raven and Ms. Zenaida. I now declare the wedding ceremony officially begun. Let us welcome the bride and groom.” Mabilis na dumilim ang mga ilaw. Umalingawngaw sa buong bulwagan ang marahang tugtog ng wedding march. Sa ilalim ng malamyos na ilaw, hawak ni Zenaida ang matatag na braso ni Raven. Dahan-dahan silang naglakad sa pulang carpet, ang mga hakbang na tila bawat isa ay patalim na bumabaon sa puso ni Jessica.

“Newly-weds.” Wala siyang makapang awkwardness at hiya sa panig ni Caleb. Parang may pagmamalaki pa nga sa boses nito at itinaas ang kamay kung saan naroroon ang daliring nasusuotan ng wedding ring. “Lumayo na tayo rito. Nagkulay mansanas na ang mukha mo.”

Ang masasaya at malulungkot na araw, hindi niya akalaing makikita niya ulit ang lalaking ito at ikinasal pa. “Maddox Ghail Corpus, my loving wife and my other half… I will always be your pillow to rest your head and a shoulder to cry on. I promise to be a good husband, I will always spend each day making you happy and give everything that you need and want. Pangakong palagi kitang aalagaan at iintindihan. Maraming salamat sa pagtanggap mo sa akin ng buong puso kahit na gan’to ako. Sobrang swerte ko sa’yo, Babe. You are my light, my inspiration and I am blessed to call you my ever loving wife. I will always love you…” “I now pronounce you husband and wife. You may now kissed the bride!”