Carl-bot Novels & Stories

Gayunpaman, halos hindi na mapigilan ni Carl ang excitement habang sumisigaw, "Karangalan na makita kayo, Mr. Rothschild! Ako si Carl Lucas, CEO ng Horizon! Tawagin mo lang akong Carl kung gusto mo!" Tumango si Julien at nakipagkamay bago nagsalita, "Greetings, Carl. Sigurado akong nauunawaan mo kung bakit nandito ako, kaya magsimula tayo ng proper discussion sa meeting room."

Mabilis na sagot ni Carl. Alam niyang mabilis ayain si Carl sa anumang oras na kailanganin niya ito ,tunay na makakaramay mo sa lahat ng oras ang binatanang si Carl kung kailangan mo man ng makakausap o makakasama. Naglalaro si Carl at kaagad siyang sumang-ayon matapos itong marinig, "Kung gayon, tatawagan ko silang magsama-sama?"

Parang bakal na ito sa katigasan at sobrang init pa. “Ma’am Belle, hindi ko na kaya, tama na muna ang pag chupa mo dahil gusto na kita k******n, susulitin ko ang pagkantot sa iyo at siguradong hanapin mo ang barurot na ipapatikim ko sa iyo. Halika at pumatong ka sa akin,” gigil na sabi ni Carl. Hinila niya ang bewang ko kaya napakandong ako paharap sa kanya. Itinutok ni Carl ang naninigas na burat niya sa basang butas ng puke ko sabay ulos paitaas.

Sinalubong ni Tasha ng matamis na ngiti at halik sa pisngi ang bagong dating na si Carl. "Hi babe! It's nice to meet you guys! Inilahad ni Carl ang kamay sa mga naroroon. Malugod naman itong tinanggap ng mga ito. "What a small world Carl. Akala ko kapangalan mo lang ang Carl na kakilala ko." May kahulugang sabi ni Alex. Naunahan niya si Brent sa sasabihin. "You know that Alex, para sa ating mga negosyante at napakaliit ng mundo para Hindi tayo magkita kahit saan."

sagot ng lalaki sa kabilang linya. “Ha? At bakit naman ako pupunta diyan? Out na ako, at anong oras na? Alas-dose na ng gabi!” reklamo ni Elly, halatang inis. “I don’t care. Basta pumunta ka dito,” sagot ni Carl, halatang lasing at paos ang boses. “Nagpapahinga na po ako, Sir! Maaga pa akong papasok bukas sa opisina.”

Inis na inihampas ni Carl ang palad sa computer table. “Carl, ayos lang ha? Huwag mong seryosohin ang mga salita ng lokong iyon." Inalo ni Ben si Carl. Pagkatapos ng lahat, si Carl ay nananatili sa kanya. [Minnie, marami akong mayayamang kamag-anak. Panoorin ko ang iyong live streaming na blog sa hinaharap at ibibili silang lahat ng iyong mga regalo.] Naging aktibo muli ang Ghost Rider: [Tutulungan kitang bantayan si Ben at ang iba pa. Kapag marami kang tagahanga online, maaari naming i-blacklist ang kanilang mga account. Hindi mo gusto ang mga mahihirap na lalaki sa iyong live na broadcast. Nakakahiya sila.]

, halos mapaluha ang dalaga sa matinding galit dito. “Carl, sabihin mo ang totoo. Bakit mo sinaktan ang kaklase mo?”, baling ni Anna sa kapatid. Alam niyang hindi basta basta nananakit ang kanilang bunso kung hindi ito naagrabiyado. “Ninanakaw ko daw po yung drone at sisirain niya daw po ang drone ko.”, pag-amin ni Carl. „He’s lying!”, kagyat na protesta ni Mr. Chua.

"Bakit hindi ko iyon alam?" "Ano bang alam mo?" nakangising sagot niya sa lalaki. "Uminom ka muna, mukhang mainit ang ulo mo," nakangiti si Caleb saka inabutan siya ng cucumber water. 'Wag mong iinumin yan..' mahina ang tinig na iyon. Si Carl! 'Nilagyan niya yan ng kung anong gamot.' Napatingin siya kay Caleb, habang hawak nito ang baso.

Pagkarinig nito, lalong naging malupit ang ekspresyon ni Carlito. Si Carlito ay ang direktor ng isang maliit na printing factory. Ang buwanang sahod niya ay mga apatnapung piso lang. Ang 2,888 ay kasing halaga ng ilang araw na hindi kumain o uminom!

"Tapos na. Sige na love. I have to do something important." Huling text messages ni Carl na sinagot na lang niya ng ok. Natahimik na naman ang mundo ni Stef.