Chansing In Tagalog Novels & Stories

Sabay tingin kay Liel nang mapanukso. Liel pursed her lips, “Nope! Hahaha! It’s more like a fresh vibe. Water theme.” “Woah, punta kami sa room mo, next time!” Excited na tugon ni Axie. “Sure.” I adjusted my sitting position on my bed comfortably, “By the way, ang angas rin ng ability mo ‘no? You can summon water spirits! Tapos ang angas pa kapag nagm-magic circle ka, nag g-glow!”

Bahagyang namula naman ang pisngi ko sa una kong nabanggit kanina. Paano naman kasi ay may pa ' I'm her husband 'tong si Khiel na 'to kaya tuloy ay na carried away ako!! Nang tignan ko si Khiel ay nakapaskil sa kanyang muka ang pagkamangha sa paraan ng pagtingin nya sakin. Nang lingunin ko naman ang pinsan ko na nakaakbay pa din sa akin ay parang pinoproseso pa nya ang narinig bago sumilay ang isang mapaglarong ngiti sa kanyang labi.

-Queen Qiana’s point of view “Kamahalan, narito po ang mahal na Reyna Qiana” marahang sambit ng matandang lalaking tagasilbi. “Sige pa pasukin mo” tugon ni Haring Christopher Pumasok ako at tumambad sa akin ang nag aalinlangang mukha ng aking mahal na asawa “Kamahalan, tayo na’t magtungo sa silid bulwagan” Panimula kong sambit at matapos ay siya ring agad na tumayo ang Hari mula sa kanyang upuan.

Young Kai furrowed his brow at the girl's question. "Huh?" "Sabi ko, “Bakit ka umiiyak?” bingi ka ba? (I said, 'Why are you crying?' Are you deaf?)" the girl asked. "Sorry but I can’t understand you," he replied, still confused by what the girl meant to say. "Patay! Alien! (Shoot! Alien!)" the girl exclaimed, slapping her forehead. "What?" young Kai asked, confused. " Paano ba ‘to? Hmm… Ah! Why you cry? Teka tama ba? Basta ‘yon na ‘yon! (How do I do this? Hmm... Ah! Why you cry? Is that right? Well, close enough!)"

Tumango-tango naman siya at binalik agad ang focus sa binabasa. "Ano pangalan mo? I'm Chanela Leiz Kamunting by the way." Pagpapakilala ko at itinaas ang kamay upang makipag-hawak kamay. Aba, chance ko na ito para magkaroon naman kahit papaano ng isang kaibigan. Ayon nga lang ay lalaki. Mukha naman kasi siyang mabait, e. Ngumiti naman siya sa akin bago sumagot at tinanggap ang kamay ko, "I'm Andrew Santos."

napalingon ako sakanya ng kalabitin niya ako "Ako ba kinakausap mo?" Takang tanong ko "Kakalabitin ba kita kung hindi?" "Bakit ba?" I tried to look pissed. Natamaan kasi ang ego ko nung nalaman ko na mas matalino siya kesa sakin. "You're cursing the rain, ba't ka galit sa ulan?" "Napakaingay" sagot ko. "Sino?" "Both of you. Ikaw at ang ulan. Napakaingay niyo"

“What? Ayo’ko!” “Anong ayaw mo, Bruha?” si Weng. “I mean, bakit ang bilis? Kailan lang dinuru-duro mo ang noo ko!” nanlalaki ang mga mata ito na nakatungo sa kanya. “I’m sorry, love. I’m so sorry.” “Love...” bulong ni Weng na narinig nila. “Makapunta nga sa tindahan at makahanap ng fated love!” Nagmartsa na itong umalis ng silid.

I was hoping it might be a clue and I could find someone na gaya ko. A stranger in this world. But my search was futile dahil nalaman kong that language was steam from the south and it is called Feysac. Bago pa ako makapag salita ay napadako ang paningin ko sa dalawang maliit na kuneho. It shivered and stared to run off towards it cage. Heh. Asan ngayon ang angas nyo? I smirked. Thinking on how I could cook them.

"Kaya mo bang bumaba?" "H-Huh?" Diyos ko naman. Sa lahat pa talaga ng pagkakataong magkikita kami ay nahabol pa ako ng aso niya habang nakayakap sa mga sanga ng malunggay. "Winston!" Napalingon siya sa pangkat na tumitingin din sa akin. So, Winston pala ang pangalan niya? "Aw! Aw! Aw!" tahol pa ng aso, kaya mas lalo akong yumakap sa malunggay.

“Whatever. Let’s go. ” 'How can she look adorable with those frowning lips?' Darn it! I must be out of my mind! Why would I find her adorable? She's a brat who treats me like a disposable toy! “Where are you taking me again? I don't remember if we agreed to go somewhere today. ” "You’ll see. Just follow my lead and don't talk too much, old corn.” "Old corn?" I raised an eyebrow at what she called me. "Matandang mais in Tagalog."