Chocolates Quotes นิยาย & เรื่องราว

Kumuha ako non at kumain. Paborito ko naman talaga to eh, kahit ganito na ang edad ko mahilig pa rin naman ako sa chocolates. Gusto ko lang syang saktan gamit ang mga salita ko. Nag sinungaling ako na hindi na ako mahilig nito ngayon pero ang totoo sobrang gustong-gusto ko ng chocolates syempre mahilig talaga ako sa mga matatamis na pagkain. Hindi yong mga matatamis na salita ng lalake tsk, nakakasuka pag ganon ano.

dagdag pa niya tapos ay ngumiti sa akin. Pakiramdam ko ay bumilis ang tibok ng puso ko dahil sa ngiti niya. Tapos ang paraan pa niya ng pagsabi sa akin no’n ay sobrang mahinahon. “Uh, nabanggit ni Lou na naghahanap ka raw ng chocolate?” tanong ko. “Chocolates have caffeine and a very small amount of theobromine. It can keep me awake while working,” aniya kaya marahan akong tumango.

"Tsaka pwede nga kaya syang kumain nito?" "Maganda ang matatamis dahil maraming nutrients. Di ba nakakasigla ang chocolate? Basta wag lang marami." "Nakakasigla?" Inilagay ko iyon sa basket na nakalagay naman sa tulak-tulak kong cart. Nakakasigla nga ang chocolate. Nakakawala rin kaya to ng kasungitan? Kumuha ako ng iba pang brand ng chocolates na sinabi ni Kesler na paborito rin ni Luck.

Kahit gusto ko man ng chocolate, inirapan ko siya. "Ayoko nga," "Weee, akala mo hindi ko narinig na sinabi mo kay nanay na gusto ko ng chocolate nung nagtanong ako kung anong gusto niyo na pasalubong, so choose chocolate ba o ako?" "Yuck! Kung pagpipilian lang naman sa dalawa, doon na ako sa chocolate boss kaysa ikaw, hindi ka naman makakain eh," wala ibang maririnig sa kusinang ito kundi ang halakhak ng boss namin.

Habang ang pangbaba ko ay natatakpan lang ng kumot. "Eat this," sabi niya ay iniumang ang chocolate sa bibig ko. Wala naman akong ginawa kundi kainin at tanggapin ang kanyang mahigpt na yakap. "They said eating chocolate can lift up the mood and ease the pain," sabi niya habang tinitigan ako ng malalim. "What are you thinking?," dagdag na tanong niya. "Masakit ang buo kong katawan at mahapdi pa rin. I don't know if I can wal," mahina kong sagot.

Halos lahat na yata ng klase ay kinuha nito kulang nalang bilhin nito lahat ng chocolate sa mall na iyon. "Hmm may pag bibigyan lang, isang buntis na tinutupak" Anito habang patuloy na kumukuha ng mga chocolates at inilalagay nito sa dalang push cart. "Hindi kaya magka diabetes siya niyan?" Sambit ni Nico habang nakikita niya ang gabundok na chocolates sa dala nilang cart. Napahinto naman sa pagkuha pa si Laurence. Sandali itong napa isip. Nang mapag tanto nito na may katwiran ang sinabi ni Nico ay ibinalik niya ang kalahati niyon.

May dala kasi akong mga chocolates at ito naman ang paborito niyang kainin. "Oy, tirhan mo ako n'yang toblerone ha! Baka paggising ko mamaya, ubos na 'yan!", pabiro kong sabi. Kinindatan lang ako ng anak ko saka nag-thumbs up sa akin. Hindi ko maiwasang mapangiti sa katakawan nito kapag chocolates na ang pinag-uusapan.

tanong ko, sabay turo sa bulaklak at chocolates habang tumitingin sa kanya. “Dadalhin ko ba ’yan dito kung hindi para sa’yo?” balik-tanong niya, may halo pa ring inis sa boses. Naglakad siya palapit at naupo sa tabi ko, masyadong malapit. Ramdam ko ang init niya. “Itapon mo ’yang mga ’yan,” sabi niya, sabay turo sa mga bigay sa akin ni Javier. “I can throw the flowers,” sagot ko agad. “Pero hindi ang chocolate. Masamang mag-aksaya ng pagkain.”

Galing sa kaibigan kong si Rohann at mukhang pursigido ang gago na ligawan ang Angela ko! "Next time...kapag may magpapadala kay Angela ng mga ganitong bagay, sabihin mo sa akin!" seryoso kong bigkas sabay bukas ng kahon! Hindi ko mapigilan ang mapataas ng kilay nang sumalubong sa paningin ko ang sangkatutak na mga chocolates! "Hmmm, ang cheap ng gago! Gusto niya bang magka-diabetis ang mahal ko?" mahina kong bigkas sabay abot kay Melai ng kahon na puno ng chocolates1

Walang connect na dahilan niya. “O, tapos? Pwede naman kumain ng mga chocolates ang mga ka-edad ko. Hindi pa naman ako matanda.” Rason ko. “Ang dami ko ng chocolate humihingi ka pa sa akin.” Ang kuripot naman niya. Kaya siguro siya yumaman kasi kuripot siya. “Tapos magrereklamo ka na sumasakit ang gums mo.” Iniba ko na ang usapan.