Chocolates Quotes นิยาย & เรื่องราว

Bago siya umalis, sinabihan pa niya akong pwede ko raw kainin ang kahit anumang magustohan ko sa ref. Kaya ng umalis siya, nag pyesta ako sa tsokolate. Yes, chocolate! Favorite ko talaga ang chocolates. Lalo na kapag masarap at branded. Gaya ng snickers, KitKat, Hershey's, kisses, toblerone at iba pa. Lalo na kapag flavored cocoa. After kung kumain, nagligpit ako tiyaka naglinis. Sinisiguradong malinis talaga ang bahay.

At may dalawang bata dito sa harapan niyang nagtatapon lang ng pagkain "I wan't chocolates and sweets!" "Eh kase, nag chocolates na naman kayo kahapon." "Chocolates? Agahan?" Hindi makapaniwalang saad naman ni Caya kay Sally. "Sabi ko sayo diba pihikin sila. "

, sarcastic kong sabi sa kanya. "Hoy, pasalamat ka nga at pinupuntahan kita, ang boring-boring ng buhay mo, tignan mo nga buong araw ka na naman nasa loob ng kwarto mo.", sabi niya sabay upo doon sa harap ng study table ko, aka tambayan niya. "Wow, talagang utang na loob ko pa sayo." Napatingin siya sa ibabaw ng mesa ko. "Ba't ang daming pagkain at tsokolate, diba 'di ka mahilig sa chocolates?", kunot noo niyang tanong sabay nakatingin doon sa mga pagkain na pinahanda ko kay Manang.

Mayroong gazebo doon na napakaganda at inilapag niya ang plato ng chocolates sa lamesita na naroon. “Here, eat. You need a lot of energy and sweets.” “Not a fan of chocolates.” “Masarap ‘to ito yung sikat na chocolate ngayon yung pistachio bar.” “I know.” “Here, just one bite.” saad niya na pinipilit ako kaya wala na akong nagawa kundi kainin yung nilalapit niyang chocolate bar sa bibig ko. “Uhm. Hindi ka ba natatakot masira ang figure mo? matamis ito.” tanong ko sa kanya.

Hindi naman siguro masama kung kakain ako ng isang bar ng chocolate. "Thank you," pasasalamat ko sabay kuha sa chocolate bar. Agad ko naman 'tong kinain. "Ang sarap naman nito," nakangiti kong sabi habang ngumunguya ng chocolate. Natigilan ako saglit nang tinitigan ako ni Kira. Nilingon ko siya at nginitian. May mali ba sinabi ko? Totoo naman talagang masarap ang chocolate.

Hindi ako makaisip ng maayos dahil sa pagbibilang nya. "...2, 1. Oppppps! Time is up!" Kiniling kiling niya pa ang ulo niya at nang-aasar ang ngiting kinuha ang toblerone sabay bukas dito. Kinagatan niya muna ang chocolate bago ito tumingin sa akin. "Ano ang kaibahan ng utot at tula? Sagot, pareho silang galing sa PO—ET, POET." Malakas itong tumawa habang ako ay tulalang nakatingin sa kanya.

"Anong nararamdaman mo? Ayos ka na? Pinag-alala mo ako kanina, hindi ko alam na allergic ka sa nuts?" Saglit siyang natigilan mukhang napagtanto kung ano ang dahilan kung bakit siya nahimatay. "Hindi ko alam na may nuts pala ang chocolates na iyon." Iniwas ko ang tingin ko sa kaniya. "Chocolate with nuts is my favorite but don't worry pinatangal ko na lahat kay Manang." Her lips widened. "It was your favorite."

Hindi niya namalayang binuhat niya ang bata para mas makita nito ang mga chocolate. “Ano po ba masarap? Dark chocolate o milk chocolate.” “Anong pinapayagan ng mommy mo?” Nag-isip nang seryoso si Nate. “Mommy says only one.” Saglit itong tumingin sa pinakamalaking chocolate bar. “Kaya one lang po. Pero big one.” Napailing siya, pero nakangiti pa rin. Lumapit ang saleslady at napangiti nang makita sila. “Ang cute naman po ninyong mag-ama. Magkamukha po kayo. Para po kayong pinagbiyak na bunga.”

Inilabas ko mula sa bag ko ang mga chocolates na galing kay Dark Oxford! “Since ayaw mo kong papasukin sa loob, ayan, ikaw na ang magsoli niyan sa kaniya! Hindi ko kamo kailangan ng mga chocolates niya! H'wag na hwag na rin kamo siyang maglalagay ng kung ano-ano sa locker ko! Naturigan siyang CEO pero hindi niya alam na bawal magbukas ng locker ng may locker?!” pabalang kong isinalpak sa dibdib niya ang mga chocolates na ang iba ay nahulog sa sahig.

Pero hindi ko rin maintindihan dahil malakas ang nararamdaman kong parang koneksyon habang hinahawakan ko ang bulaklak na ito na mayroong isang fortune cookie na nakatali sa stem gamit ang isang ribbon. "Interesting..." napangiti ako habang tinititigan pa rin ito. "Go ahead, make a wish or question something you want to be answered, or if you just want to feel motivated," she covered her mouth with her hand then she whispered, "Sometimes it's just random quotes I found on the internet, but the good thing is, people loved it. Sometimes people like us just need a sign to do or start something. Maybe you or someone you knew needs it, so open the cookie, see it for yourself," aniya sabay kindat