Coffee Lovers Quotes Novels & Stories

He drank his coffee in one gulp maybe because he wants to punch someone. "He is an idiot then. No offense but I judge based on attitude," sabat naman nung Ruiz at sumimsim ng coke sa tabi. "Bakit hindi mo sinabi agad na pinsan mo pala ang isa sa judges?" tanong naman ni Ross. Magsasalita sana si Daphne ng nagsalita si kuya Levi.

Tanging maputlang kulay ng umaga ang unti-unting lumilitaw sa langit. Inilapag ko ang mga gamit para sa kape. Coffee beans. Tasa. Kettle. Tubig. At syempre, ang paboritong tasa ni Don Rafael. Hindi ko alam kung bakit kabisado ko na ang mga iyon. Mas nakakainis dahil pati ang timpla ng kape niya ay kabisado ko na rin. Walang asukal. Walang gatas. Matapang.

“So… coffee after a long day? Hindi ka ba sawang-sawa na sa kape?” “Coffee is not just caffeine,” sagot ni Seiichi, tiningnan siya saglit. “It’s an excuse. To slow down. To… be with someone.” Napatingin siya sa harap, pilit pinapabagal ang tibok ng puso niya. “So sino ‘yung someone ngayon?” “You,” sagot niya, diretso pero may bahagyang ngiti. ---

tanong ko. "Inaantok pa rin kasi ako sa hot coffee. Ewan ko ba, kahit anong tapang ng timpla, wa epek sa’kin. Pero kapag iced coffee, gising na gising ako," sagot niya bago uminom.

Hindi man lang ako tnitingnan. Si Ton naman super attentive. Lahat nalang ng tanong ko, sagot niya agad. Lahat ng comment ko, may reply na siya agad. “Ms. Cruz, would you like coffee? Water?” Tanong niya sa’kin. Coffee. Yung coffee siguro nila dito imported. Hindi yung instant coffee na kinasanayan ko. “I’m fine. Thank you.” “Are you sure? We have excellent coffee here. I can have it brought up—"

she replied. "In that case, I'd like to try the Athena's Brew," I said. After a few minutes, she presented a steaming cup of latte before me, dusted with a sprinkle of cinnamon. I stirred the cinnamon dust and took my first sip. The taste was a delightful and unique warmth that spread through my body. The vanilla added a sweet kiss to every sip of coffee, while the cinnamon provided a subtle kick that was energizing. It was a flavorful thirst-quencher, and in this charming café, the fusion of art and coffee was truly delightful.

Tumango ako. “Caffe Elegante,” ani Leonard. Ang sarap pakinggan lalo na kapag si Leonard ang nagsasalita. Sisiguraduhin kong hindi ko sasayangin ang pinaghirapan ng aking asawa dahil ako mismo ay magpapatakbo ng aking coffee shop.

“But judging by that cup, I’d say you’re more dangerous than I am.” She frowned. “Excuse me?” Ngumiti lang siya — hindi ‘yung friendly smile, kundi ‘yung tipong sinadya para mainis ka. “Spilling coffee in front of a building’s entrance? How… professional.” Napatitig si Celestine. The audacity. “And you are?” “Someone who doesn’t like caffeine on his shoes,” sagot nito, sabay punas sa mamahaling leather shoes niya na tinamaan ng kape.

Ang kape ko ay lumamig na, at ang utak ko ay masyado nang punong-puno ng inis. "Aalis ka na? Dahil lang sa sinabi ko?" tanong niya, bumalik na naman ang nakakalokong ngiti sa kaniyang mukha. "O baka naman... natatakot kang ma-realize na may punto ako?" "Natatakot akong mahawa sa kayabangan mo," sagot ko habang isinasakbit ang bag ko. "Enjoy your coffee, Salazar. Sana malunod ka sa caffeine."

I ordered a mocha latte and a mocha flavored cake bago ako umupo sa isa sa upuan na walang tao. Malapit sa salamin ang aking kina-uupuan. Kita ko ang nga tao na naglalakad. At sa bawat naglalakad na mga mag jowa hindi ko maiwasan na mainggit. Sarap din sumigaw na walang forever at maghihiwalay din ang mga ito. "Huwag kang maging bitter sa may mga karelasyon magkaka-jowa ka rin pagdating ng panahon," nasa ko sa isa sa mga nakadikit sa wall ng coffee shop.