Comebacks Novels & Stories

Kababata 11 Kabanata 11 Funeral parlor? Pagkarinig pa lang ni Kent ng dalawang salitang ‘yon, agad niyang binaba ang tawag. Grabe na talaga ang mga scam ngayon, naisip niya. Nagpapanggap pang galing sa funeral home. Wala na talaga silang konsensya! Maayos naman si Sydney niya. Bakit naman siya kailangan dalhin sa funeral home?

I wished you loved me the way I love you I promise if you will come back into my arms again, I will not be a hindrance to your career. Agad ko namang isinara ang aking cellphone dahil mukhang mababasag ko ito ng wala sa oras, bumabalik ang sakit sa tuwing naalala ko ang mga panahong para akong pinaparusahan, para akong masisiraan ng bait dahil sa kaniya. "FLASHBACKS" " We're over!!" Sigaw ni lorraine sakin I hugged her and kneel down to her.

Kasal na lang sana ang kulang sa relasyon nina Meg at Jazz. Pero isang araw ay nakipaghiwalay bigla si Jazz kay Meg dahil may ibang babae na itong nagugustuhan. Dala ang pira-pirasong puso, tumakas si Meg at nagpakalayo-layo. Nanalangin siya na sana, habang-buhay na ‘di na sila magkikita ng taksil na lalaki. Dininig ng Diyos ang dasal niya—sa loob ng pitong taon nga lang. Ngayon, nagkrus ulit ang landas nila. Hindi lang isang beses. Hindi dalawa. Parang hindi aksidente. Parang sinasadya. Kung bakit? Hindi niya alam. Ang alam lang ni Meg ay kailangan niyang iwasan si Jazz bago pa nito matuklasan ang kanyang sekreto.

Umuklo ito at niyakap s'ya sabay tapik sa kan'yang balikat. "Pinabalik ako kuya, ayaw sa akin eh," pabirong sagot n'ya rito. "Gago!" mura ng kapatid sa kan'ya sabay gulo ng kan'yang buhok. "Welcome back bunso, masaya kami na nagising ka na. Marami ka ng utang sa mga pamangkin mo at sa mga paparating pang mga pamangkin," nakangiting bati namn ng kan'yang ate Michelle.

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."

"Bakit? Kapag ba sinabi kong babalik ako at mag aapply ulit bilang assistant mo, babalik ka ba ulit sa mundo ng fashion designing, ha?” Her words hung in the air, a proposition, a challenge, a promise. The thought of returning to my passion, of having Jelai by my side once more, filled me with a sense of hope, a renewed sense of purpose. It was a risk, a gamble, but it was a risk I was willing to take. The past few months had been a crucible, forging me into something stronger, more resilient, more determined. And as I looked at Jelai, as I saw the unwavering support in her eyes, I knew that we could face whatever the future held, together. The path ahead was still uncertain, still fraught w

Kaya ngayon na pinalad akong makaligtas sa aksidente na kinaharap ko para takasan ang demonyo kong asawa, I would really use the miracle happened to me para bumangon at magsimula muli. At sa oras na pwede na, babalikan ko sila. Babalikan ko siya para pagbayarin sa mga atraso niya sa akin. “Sa pagbabalik niya sa bansang ito, malupit na karma ang we-welcome sa kanya. Babawiin ko si Sarah at ipaparanas ko sa pamilyang ‘yon ang delubyong ipinaranas nila sa akin. Because the moment we face each other once again, they will taste how sweet my vengeance is.”

“Dad!” Doon ay natauhan si Jax ay bumalik na sa kaniyang sarili. Agad nyang hinatak si Rebecca sa pinakaloob ng kwarto. Pareho na silang kinakabahan ngayon at masyadong malakas ang mga tibok ng kanilang dibdib dahil sa biglaang pagbalik ng CEO. “Fuck,” mura ni Jax habang aligaga sa paghahanap ng matataguan ni Rebecca. “Sorry, baby. Akala ko hindi sya babalik agad.”

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

“Welcome back. We’ve heard… quite a lot about you.” “Hopefully, good things,” sagot ko nang may controlled na ngiti. “Of course,” sagot niya, pero may kakaibang himig. “Your comeback is… unexpected.” Hindi ako nagpahalata. “The best things usually are.” Saglit siyang natahimik. Napangiti ako sa loob-loob ko. Isang maliit na laban at panalo. Sunod-sunod na lumapit ang iba pang bisita. Mga investors. Mga business partners. Mga taong gustong makipag-alyansa… o maki-usisa.