Comebacks นิยาย & เรื่องราว

Nasa loob ang kulo nito at siguradong gusto na nitong sumabog. Nagkatinginan muli silang dalawa nang pumihit ito. Ibinuka nito ang paypay na dala bago muling nagpauna sa paglalakad. Ngunit nang akala niya ay magdidiretso ito ay nagkamali siya. Tumigil ito sa may harapan niya bago bumulong ng, “Tignan mo nga naman ang bilis ng karma. Kung ako sayo ay mag iingat na rin ako dahil baka ikaw naman ang karmahin, Caroline or let's just say Eleanor.”

Umuklo ito at niyakap s'ya sabay tapik sa kan'yang balikat. "Pinabalik ako kuya, ayaw sa akin eh," pabirong sagot n'ya rito. "Gago!" mura ng kapatid sa kan'ya sabay gulo ng kan'yang buhok. "Welcome back bunso, masaya kami na nagising ka na. Marami ka ng utang sa mga pamangkin mo at sa mga paparating pang mga pamangkin," nakangiting bati namn ng kan'yang ate Michelle.

"Alam ko." "Hindi lang ito promotion." "Hindi." "Career comeback mo na ito." Tahimik na tumango si Amara. Alam niyang tama ang kaibigan. Kung tatanggapin niya ang alok na iyon, tuluyan na siyang babalik sa mundong minsan niyang iniwan. --- Makalipas ang ilang minuto ay bumalik si Professor Adrian. "Umalis na ba si Lucien?"

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.

Kababata 11 Kabanata 11 Funeral parlor? Pagkarinig pa lang ni Kent ng dalawang salitang ‘yon, agad niyang binaba ang tawag. Grabe na talaga ang mga scam ngayon, naisip niya. Nagpapanggap pang galing sa funeral home. Wala na talaga silang konsensya! Maayos naman si Sydney niya. Bakit naman siya kailangan dalhin sa funeral home?

“Subukan mong makihalubilo sa mga mahihirap. Halimbawa, magbigay ng libreng pagkain, pumunta sa mga lugar na may kalamidad at tumulong. O kaya, pumunta sa mga pasyenteng may kanser at bigyan sila ng suporta at tulong pinansyal sa mga walang pambayad sa gamutan. Anuman ang gusto mong gawin, mas makakabuti kung gagamit ka ng paraang panlipunan at unti-unting ibabalik ang maganda mong imahe.” Hindi makapaniwala si Sofia sa narinig na payo ng manager niya. Makisalamuha sa mga ganoong uri ng tao, at ang pagbabalik ng magandang imahe ay unti-unti lang at hindi pa sigurado kung mangyayari. Hindi, hindi niya gagawin iyon at paniniwalaan ito na parang tanga. Pagkatapos ng lahat ng nangyari, kailangan

Ang daming sana. "Daddy...." napabalikwas si Carlo ng marinig ang boses ng anak. "Sorry, anak, may naisip lang si Daddy." sagot niya. "Sabi ko po, pwede po bang bumalik kami ni Tita Joanna sa playground? Maglalaro lang po ako ulit, kahit sandali na lang po bago tayo umuwi." cute na pakiusap nito sa ama. "Ok, cge anak. Pero hindi na masyadong magtatagal, ha. Ihahatid na kita sa inyo baka umuwi na ang Mommy mo at magalit iyon na wala ka pa sa bahay niyo."

"Bakit? Kapag ba sinabi kong babalik ako at mag aapply ulit bilang assistant mo, babalik ka ba ulit sa mundo ng fashion designing, ha?” Her words hung in the air, a proposition, a challenge, a promise. The thought of returning to my passion, of having Jelai by my side once more, filled me with a sense of hope, a renewed sense of purpose. It was a risk, a gamble, but it was a risk I was willing to take. The past few months had been a crucible, forging me into something stronger, more resilient, more determined. And as I looked at Jelai, as I saw the unwavering support in her eyes, I knew that we could face whatever the future held, together. The path ahead was still uncertain, still fraught w

Kaya ngayon na pinalad akong makaligtas sa aksidente na kinaharap ko para takasan ang demonyo kong asawa, I would really use the miracle happened to me para bumangon at magsimula muli. At sa oras na pwede na, babalikan ko sila. Babalikan ko siya para pagbayarin sa mga atraso niya sa akin. “Sa pagbabalik niya sa bansang ito, malupit na karma ang we-welcome sa kanya. Babawiin ko si Sarah at ipaparanas ko sa pamilyang ‘yon ang delubyong ipinaranas nila sa akin. Because the moment we face each other once again, they will taste how sweet my vengeance is.”

“Dad!” Doon ay natauhan si Jax ay bumalik na sa kaniyang sarili. Agad nyang hinatak si Rebecca sa pinakaloob ng kwarto. Pareho na silang kinakabahan ngayon at masyadong malakas ang mga tibok ng kanilang dibdib dahil sa biglaang pagbalik ng CEO. “Fuck,” mura ni Jax habang aligaga sa paghahanap ng matataguan ni Rebecca. “Sorry, baby. Akala ko hindi sya babalik agad.”