Bouncing Back Quotes Novels & Stories

Pagkatapos ng lahat ng nangyari, may isang tanong na madalas itanong sa mga taong minsang nagpunta roon. [Will you go back to Euphoria?] Ngumiti si Bernard at saglit na nagkatinginan sila ni Vance. Bernard: “Maybe not for the same reason anymore… but yes. Because sometimes, the place where you were broken is also where you were rebuilt.” Vance: “Euphoria gave me a chance to be loved the way I dreamed of. So yes… I would go back. Not to escape life but to remember where ours began.” —END—

nag-aalalang sagot ni Amy, "—ay baka hindi ka na bumalik." "Magbabalik ako, Amy," tugon ni Zack, pinipigilan ang kanyang mga damdamin. "Pangako ko sa’yo, gagawin ko ang lahat upang magtagumpay tayo at makabalik nang buo. Hindi ko hahayaang mawala tayo."

Ang ngiti sa kanilang mga mukha ay puno ng kagalakan at pagtitiwala. “Maligayang pagbabalik sa inyong tahanan,” bati ni Veronica habang inaabot ang mga ulat ng kumpanya. “Tulad ng aming pangako, napanatili namin ang maayos na takbo ng mga gawain. Ngunit ngayong narito na kayo, mas lalo pa itong uunlad sa ilalim ng inyong pagtutulungan.”

“Hindi mo ba inalala?” Napasinghap siya, napakurap-kurap na umiwas ng tingin. “Iniisip ko nga,” halos hindi niya masabi at hilaw na natawa. Maya-maya ay sumeryoso, biglang saad na kinalukso ng puso ko, “But you can give it back the next time. What do you think the next time you visit my post-office, um, the lord's wife?”

Nakatitig kami sa isa’t isa habang halos sabay pa kaming nagbuntunghininga muli. “I know pareho tayong bumabawi sa Ex. I just… if you still need me as a rebound, I’ll be very happy to—” Hinalikan ko siya, natatawa. “Yes! Yes, please!” sabi ko. “And me, too. Make me your rebound, too.” At pareho na kaming nakatawa. And I realized, I didn’t like the look on his face while he struggled to tell me he wanted us to continue being like this. Nadiskubre ko ito ngayong nakangiti na siyang muli, relieved.

Unang kong pinuntahan ang basketball. I am enoying myself when I felt someone standing at my back. Bumaling ako saglit dito at napaawang ang aking bibig nang makita kung sino siya. Ngumiti siya sa akin at nag-wave. "Hi," bati niya. Kung pwede lang malaglag ang panga ko ay malalaglag talaga ito. "Anong ginagawa mo rito?" tanong ko. Iyan ang mga salitang unang lumabas sa aking bibig nang mahimasmasan na ako.

“hello,” “damn Lota where are you?!” inilayo ko naman ang aking phone sa aking tainga dahil sa lakas ng boses ni Adam. Hindi ako sumagot sa kanya at hinayaan lang siyang magsalita dahil naiinis parin ako sa kanyang pagbabaliwala sa Akin kanina. “come back here Lota kung ayaw mong magalit ako ng husto sa’yo!”

Isang nanlalamig pa sa yelo ang pakikitungo nito sa kaniya ngayon. "B...Babe!! Hwag mo naman akong pagtabuyan, please!" "Don't call me, babe. That's bull sh*t!!" malakas na sigaw niya na nag echo sa loob ng kabuuhan ng Mansyon. "Zuigi, may kailangan kang malaman. Nag balik ako para sa ating dalawa!" "Bakit ka pa nagbalik? Ganyan ka ba ka manhid para bumalik pa ha, Quennie. Baka nakakalimutan mong sinaktan mo ko kayo ni--"

Pero may umamin bang lasing, na lasing na sila. Napabuntong hininga nalang ako dahil oo nga uuwi na ako. Ubos na rin naman ang pagasa kong bumalik kami sa dati. "Magpapadrive po ba kayo Sir?" Tanung sa akin ng bouncer kaya medyo napabalik ako sa kasalukuyan. "No, okay lang ako. Kaya ko.."

mahinang sabi ko, nagtitimpi. Ramdam ko ang pag-angat ng sulok ng labi niya. "Kailan ka pa naging conscious?" Tinapik ko ang kamay niya. "Gago," mura ko sa kanya dahilan para mapatawa siya. End of flashback