Comebacks Novels & Stories

“Gosh, nakakainis talaga! I thought natapos na ‘yung career ni Jessica Velasquez, tapos ngayon, dahil kay Caden, instant comeback? Nakakadiri!” Faye rolled her eyes. “Exactly! Overnight miracle. PR stunt na ‘yan, obviously.” Napabuntong-hininga si Bea, hawak pa rin ang phone. “I finally thought she’d be gone for good, tapos ngayon bumabalik na naman. And this time, mas mataas pa kaysa dati. Paano pa makakabangon si Doc sa mga headlines na ‘yan?”

reply naman ni Nick. Bakit kasi bumabalik pa sila, pwede namang manahimik nalang sila. Ex na nga diba? Past na, tapos na. “Matapos kang saktan eh babalik pa na parang walang nangyare,” chat ko pa. “Makakapal pa ang muka,” segunda ni Nick. “Buti nalang hindi ganiyan ex ko,” singit naman ni Clout. “Mukang may pinaghuhugutan ka rin ah, Ash.” Napairap nalang ako sa chat ni Cali.

Mabilis ko itong ibinaba sa lamesa at sumandig ulit sa may couch. "Bakit ba gustong gusto nila akong makipagbalikan kay Cobb? I already said to them that scumbag is an asshole." I murmured. Why do I have to comeback from that asshole? Ano ako kukunin ko ulit yung basurang itinapon ko na? Ew. Hindi pa naman ako mahilig mag recycle.

"Valerie, pakiusap ako na lang ulit', ayosin natin ito para sa pamilya natin' para sa anak natin' mahal na mahal ko kayo' ikaw at ang anak natin, kung alam mo lang kung gaano ko kayo ka mahal! Babe, please give me another chance, sumusumpa ako, kung babalik ka sa buhay ko babawi ako' at kung kina kailangan ligawan ulit kita araw araw gagawin ko bumalik lang kayo ng anak natin sa buhay ko! dahil mamatay ako kung mawawala kayo." Patuloy iyon sa pagiyak habang nakayakap yon sa kanya ng mahigpit' kaya hindi niya namalayan na umiiyak narin siya.

pahayag niya. Ngumiti naman ako sa kanya, “Saka na. Pagbalik mo dito.” Isang matamis na ngiti ang sinagot niya sa akin saka niya ako niyakap. Hindi ko maintindihan ang aking nararamdaman ngunit parang ayaw ko nang bumitaw sa pagkakayakap niya sa akin. Ang sarap lang sa pakiramdam. (End of Flashback)

pakilala naman ng lalaki na yumakap sa kanya kanina bago siya sumakay sa sasakyan “Welcome back, Cassie! Natakasan mo ang kamatayan! Sana lang magbalik na ang alaala mo para naman magtrabaho na tayo ulit! Ako si Jazz, remember?” anito kaya binatukan naman ito ng nagpakilalang si Greg “Wala ngang natatandaan eh! Remember me ka pa diyan!” “Malay mo naman, pag nakita niya ang kagwapuhan ko, magbalik na yung alaala niya! Lalo pa at may past kami!” napakunot ang noo niya nug marinig niya ang salitang ‘past’

"Pero okay na rin siguro. Tsaka kaya baka hindi ako nagkaro'n ng lakas ng loob na tumakas dati, kasi baka hindi pa talaga 'yon 'yung tamang panahon. I mean, kung tumakas ako dati, who could've known kung saan ako mapupunta? Baka napariwara o mas napahamak pa 'ko lalo. O baka nahuli nila 'ko 'tapos mas pahirapan nila. At least, 'yung first time na nagtangka 'kong tumakas, successful agad, 'di ba? Hindi nga lang gano'n ka-perfect kasi naaksidente ako. Pero okay na rin. Blessing in disguise. Kasi kung hindi mo 'ko nabangga, baka hindi rin ako ma-reconnect agad kila Tito Roldan. Kay Zara. Basta, sa inyong lahat.” "And you won't be where you are now. Baka kung nasaan ka lang d'yan, working you as

Nasa loob ang kulo nito at siguradong gusto na nitong sumabog. Nagkatinginan muli silang dalawa nang pumihit ito. Ibinuka nito ang paypay na dala bago muling nagpauna sa paglalakad. Ngunit nang akala niya ay magdidiretso ito ay nagkamali siya. Tumigil ito sa may harapan niya bago bumulong ng, “Tignan mo nga naman ang bilis ng karma. Kung ako sayo ay mag iingat na rin ako dahil baka ikaw naman ang karmahin, Caroline or let's just say Eleanor.”

"Alam ko." "Hindi lang ito promotion." "Hindi." "Career comeback mo na ito." Tahimik na tumango si Amara. Alam niyang tama ang kaibigan. Kung tatanggapin niya ang alok na iyon, tuluyan na siyang babalik sa mundong minsan niyang iniwan. --- Makalipas ang ilang minuto ay bumalik si Professor Adrian. "Umalis na ba si Lucien?"

Kabanata 5: Ang Pagbabalik at Muling Pagkikita Ang desisyong bumalik sa Pilipinas ay hindi naging madali para kay Elara. Sa loob ng mahabang panahon, itinuring na niyang lupang dayuhan ang bansang ito—isang lugar na puno ng masasakit na alaala, panloloko, at pagkabigo. Ngunit nang malaman niyang nasa bingit ng pagkawasak ang kumpanya ng kanyang mga magulang, na siyang pinaghirapan nila sa loob ng mahigit tatlong dekada, wala na siyang ibang pagpipilian kundi harapin muli ang kinatatakutan niyang nakaraan.