Comebacks นิยาย & เรื่องราว

Hindi niya agad nagawang tumugon sa mga halik ko hanggang sa magkusa na rin iyon kalaunan. Kakaiba sa pakiramdam ang halik na ‘yon, para akong tunay na bumalik sa aking teenage stage. Punong-puno ng kasabikan at kasiyahan ang naging unang halik ko ulit sa panahong ito. At hindi ko inaasahan na kay Alliyah iyon magmumula. … “Aargghhh…”

I fought for my life. I came back. And it’s time to come back to do some unfinished business that kept me going through the years, no matter how much it’s disgusting and grueling to go through the process.

"Nangulila ka lang, andito na ulit ako, pwede na tayo ulit" "Ano yun? Pag ayaw mo aalis ka at makikipaghiwalay sa akin ng walang dahilan tapos pag gusto mo na ulit, babalikan mo ako?" "Sorry Babe" iyak na ani ni Ria "Mali ako, nagkamali talaga ako, patawarin mo ako, please come back to me, I love you so much, I still love you, kahit umalis ako, ikaw pa rin talaga mahal ko"

Sa loob-loob niya, inaamin niya—nagkamali siya. Akala niya, hindi nito kayang harapin mag-isa ang ganitong sitwasyon. Pero hindi lang niya hinarap— Pinlano niya. At ngayon, ibinalik niya ang laban sa paraang napakaganda. Isang comeback na walang makakatapat. Sinabi niya na kaya niyang ayusin ang sarili niyang problema. At pinatunayan niya.

Nang makita kong maayos ang kalagayan nila ay saka ako bumalik sa aking kwarto. Humiga ako sa kama upang makapagpahinga sa pag-aakalang tapos na ang gabing ito. Ngunit dalawang messages ang nag-pop-up sa aking notification, at sa bawat pagbasa ko sa mga ito ay parang may panibagong simula. From: Liam I know you are in the middle of your revenge, Nyx. Pero sana ay alam mong nandito ako. From: Unknown

Tanong niya. "Sinaktan ka ba ni Andrei?" Apricot asked. I shook my head. "I'm fine. Inatake lang ako ng panic attack, that's it, but I'm okay now." Matapos ang ilang minuto ay bumalik na rin sa loob si Andrei. Malayo sa kalmado niyang hitsura ang hitsura niya ngayon, pinagpapawisan siya at nag-iigting ang mga panga, matalim rin ang tingin niya na nakatitig sa direksyon ko.

"Nandito ako para kunin ang buhay mo." "Ikaw, ikaw, ikaw..." Ang mukha ng kasambahay ay namutla at nanlamig sa lamig na nagmumula kay Samantha. Kung ito hindi na maipinta ang mukha dahil sa pagbabalik niya, paano pa kaya kapag nakita siya ng walang kwenta niyang ama at ang kabit nito, pati na si Erica?

“You’re really calm about this.” Ngumiti ako ngunit walang bakas ng kahinaan. “I learned the hard way,” sagot ko. “When people want to see you fall, the best revenge is to stand taller.”

Hawak niya ang isang bote ng beer habang nakatutok ang mga mata niya sa iisang banda habang ang isipan niya ay bumalik sa usapan nila ng kanyang ina bago siya umuwi ng Pinas. "Craig, just stay here, anak. Bakit babalik ka pa sa Pinas?" pigil sa kanya ng ina. Tumanda na rin ito. Dahil na rin sa pag-aalala at pag-aalaga sa kanya noong hindi niya halos maalagaan ang sarili. He bounce back for her. And he wants to give back everything na nawala sa kanila. Unti-unti niyang muling binubuksan ang sarili sa nakaraan. Unti-unti niyang binabalikan ang mga bagay na dahilan kung bakit nawala sa kanya ang lahat.

Tanging si Calliyah lang ang nakakalapit sa kanya. Muntik pa nga siyang magpakamatay dahil hindi niya na kinakaya mabuti na lamang at naabutan siya ng kaibigan dahil kung hindi baka siya na ang sunod na pinaglamayan. Pinagamot siya ng kanyang mga magulang at pagkatapos ng ilang buwan ay unti unti na rin siyang nakakarecover sa nangyari. END OF THE FLASHBACK