The Return By Edith Tiempo Mga Nobela at Kwento

Binuksan ni Celestine ang email nang may tuwa at kaba. "Kuya Marcus is returning to Philippines next month!" Mula nang mamatay ang lolo niya at umalis siya sa kanilang probinsya, nawalan na siya ng balita sa mga dati niyang kakilala. Ang pagbabalik ni Marcus ay tila pagkakita sa kaniyang mga roots. Agad siyang nag-reply: "Welcome back, Kuya Marcus! Sabihan mo ako agad pagdating mo. I'll treat you to dinner to celebrate your return!"

Nagbigay na siya ng malaking halagang reward para sa makakapagturo pero wala. May kutob siya na sinadya ang aksidente dahil ni mismong cctv ay under maintenance nang mga panahong iyon. Kaya para mas masiguro ang kaligtasan ko ay pinadala niya ako dito sa Canada. Ayaw niyang maulit muli ang nangyari lalo't buntis parin ako at himalang nakaligtas ang isang kambal sa sinapupunan ko. Pero ilang buwan lang nang manganak ako ay nagdesisyon akong bumalik ng Pilipinas para ipagpatuloy ang pag aaral ko. Baby pa si Johannah nang iwan ko siya kay tita Imelda. At malaki ang pasasalamat ko sa kanya dahil hindi niya pinabayaan ang anak ko. Kaya ngayon na babalik na ako ng Pilipinas ay buo na ang desisyon

Tawag ng isa, nababalot ng gulat at tuwa ang boses. "Maligayng pagbalik po!" Bati ng isa. "Na-miss ka po namin,Sir!"Segunda ng isa. Pinaunlakan ko sila ng ngiti saka tinaas ang isang kamay para patahimikin sila. "Alright, alright. I'm back,"anunsyo ko. "And to celebrate my return, drinks and food are on me tonight. Consider it a small token of appreciation for holding fort while I was gone."

I need to talk about the gala and some concerns I have. Ilang segundo lang, nag-reply na agad si Alexander. Absolutely! Let’s talk. I’m here for you. Napangiti si Sophia kahit papaano. May bahagyang pag-asa na muling sumiklab sa dibdib niya. Habang naghahanda para sa pagkikita nila, naramdaman niyang unti-unting bumabalik ang lakas ng loob niya. With Alexander by her side, maybe… just maybe… kaya niyang bawiin ang kumpiyansa niyang unti-unting nilamon ni Veronica.

Paano na nga pala siya makakabalik sa hinaharap? Nagpalit siya ng damit at muling lumabas ng silid, nag obserba sa paligid. May mga kapitbahay din naman pala sila ngunit magkakalayo. Nilibot niya ang bakuran ng may katamtamang laki ng bahay, pakiramdam niya tuloy ay siya si Maria Clara mula sa librong isinulat ni Gat. Jose Rizal. Maraming tanim na halaman ang tiyahin ni Matilda, naaliw siyang pagmasdan. Ngunit natigilan nang marinig ang yabag ng mga paparating na kabayo. Nagkubli siya sa mga matataas na halaman. Tanaw niya mula sa kinaroroonan ang mga sundalong espanyol.

Ipinapakita rito ang emosyonal na pagbabalik-tanaw, tensyon, at realizasyon ng katotohanan. Ang hangin sa Maynila ay malamig, ngunit hindi sapat para palamigin ang init na ramdam ni Prudence sa dibdib niya. Sa labas ng makabagong skyscraper ng Henderson International, nakatayo siya, nakatingin sa paligid, at pilit kinokolekta ang sarili. Hindi siya pumasok sa opisina bilang CEO o business consultant. Pumasok siya bilang isang babae na muling natutunan kung sino siya—ngunit may isang tao sa loob na handang sumubok sa kanyang tibay: si Edison Charles Henderson.

Mas matanda lang sa kanya ng ilang taon. -- AT ANG MAPAYAPA at masayang mga araw na ito ay nagwakas nang bumalik si Thorn mula sa business trip. Alas-nuwebe ng gabi nang bumalik si Thorn. Kaliligo lang ni Raia at nakaupo sa kama habang naglalagay ng body lotion nang marinig niyang bumukas ang pinto. Bigla siyang lumingon at nakita ang lalaking nakasuot ng puting shirt at itim na trousers. Biglang bumilis ang tibok ng kanyang puso.

Ang huling liham ay isang paalam, kung saan ipinaliwanag ni Eliza na wala siyang pagpipilian kundi iwanan si Lia dahil sa matinding pressure mula sa Illustre at sa kanyang sariling pag-aalala sa kanyang kaligtasan. Ngunit may isang malaking sorpresa sa ilalim ng kahon: isang postcard na nasa Maynila, may nakasulat na: "Patawarin mo ako, anak. Ako ay nagbabalik para isaayos ang pagkakamali ko. Eliza." Ang liham ay may petsa na tatlong buwan na ang nakalipas. Ang biological mother ni Lia ay bumalik sa Pilipinas at alam niya kung nasaan si Lia.

aniya at pumasok ng palikuran. Naghilamos na siya at nagsipilyo. Paglabas niya’y nakaupo na sa harap ng lamesa si Edmund pero nagtitipa sa cellphone nito. “Let’s eat, honey!” sabi nito. Lumapit naman siya rito at umupo sa katapat nitong silya. “Anong oras tayo babalik ng Maynila?” tanong niya. “Mamaya after breakfast,” anito.

Inside – Elijah Biglang nag-off ang device. Tumahimik ang paligid. Walang sumabog. Walang nangyari. Pero ramdam niya— Hindi ito tapos. “I’m leaving,” sabi niya. “Go,” sagot ni Yuhei. Walang pumigil. Return Paglabas niya ng building— Iba na ang pakiramdam. Hindi na siya nag-iisa. Hindi na rin siya safe. Back to Base Pagbalik niya—