Comeback Revenge: Breaking My Cruel And Heartless Husband's

“Ms. Hernandez, hindi mo ba alam na ang anak mo ay may namamanang kanser sa buto? Dalawang buwan na lang ang pinakamahabang itatagal ng buhay niya.” saad sa akin ng doctor. “Kung tama ang pagka alala ko, na ang nanay mo rin ay namatay sa sakit na ito. Pero ang masu-suggest ko sayo, magpasuri muna kayo sa iba pang doctor para sa pangalawang opinion.” Biglang nawala ang lahat ng lakas ko mula sa narinig sa doctor ng anak ko. Paulit-ulit na umuugong sa aking isipan ang mga sinabi ng doktor, at hindi ko mapigilan ang panginginig ng aking katawan. “Ano po ang nangyari sayo, Mommy?” tanong ng anak kong si Sydney sa malambing niyang boses na may halong pag-aalala. “May nagawa po ba ako mommy na ikinalulungkot mo?” Tiningnan ko si Sydney na nakahiga sa kama ng ospital. Ang payat niyang mukha ay puno ng lungkot at pag alala. “Kung kasalanan ko po pwede po ba akong humingi ng tawad?” sabi niya at pilit siyang ngumiti. Parang kinurot ang puso ko. Hindi ko matanggap na dalawang buwan na lang

Chapter 3"Kasi gusto ka po talaga ni Mommy. Kahit hindi mo po ako gusto daddy, pwede po bang mahalin nyo si mommy kahit konti lang?" Nakangiti na sabi ni Sydney sa ama."Pwede po ba na maging mabait kayo kay Mommy sa susunod?" Mahina lang ang boses niya, at nakatingin siya sa kanyang ama gamit ang malaki at madidilim niyang mata. Bahagya namang gumalaw ang mata ni Kent. Tama nga ang hinala niya. Alam niya na hindi lang para sa bata ang ginawa ni Daisy."Ito ba ang itinuro sa'yo ng mommy mo?" malamig ang tono na tanong ni Kent, at may halong mapanghamon na ngiti."Hindi po!" mabilis na umiling si Sydney, sa ama. At syempre, hindi naniniwala si Kent sa sinabi ng bata. Kaya Medyo nanlabo ang mata nito.Nararamdaman naman ni Sydney na parang napasama ang sinabi niya at nag iba ang mood ng kanyang ama, pero alam din niya sa sarili niya na katulad siya ng prinsesang sirena na hindi magtatagal ang buhay. Kahit sinasabi ng mommy niya na gagaling na siya, alam ni Sydney sa puso niya na malala

CHAPTER 5“Ubo… ubo…” Umubo pa nang ilang beses si Sydney. Ngayon, sobrang lakas na ng ubo niya kaya hindi na siya nakatayo pa. Bumagsak siya sa sahig, at kasabay ng tunog na “plak,” sumuka siya ng dugo.“Sydney!” nanginginig ang boses ni Daisy at dali-daling lumapit sa anak niya.Pulang-pula na ang mukha ni Sydney pero ang mga labi niya ay sobrang putla.“Okay lang ako, mommy…” mahinang sabi ni Sydney. Agad naman siyang binuhat ni Daisy.“Dadalhin kita sa ospital,” sabi niya habang nagmamadali. Mahigpit na humawak si Sydney sa ina gamit ang maliliit niyang kamay habang pulang pula ang mata ng ina. Nagmamadaling pumunta si Daisy sa ospital. Pagkatapos kuhanan ng dugo si Sydney para sa blood test, naghintay siya sa labas para sa resulta.“Mom… galit ba sa akin si Dad?” Mahina ang boses na tanong ni Sydney, parang doon lang lumabas ang tunay niyang nararamdaman. Sa sandaling narinig iyon ni Daisy, hindi siya agad nakasagot. Gusto niyang sabihin sa anak niya, naHindi.Hindi ikaw ang ki

Kabanata 7: OperasyonMagulo ang buong ospital dahil kay Sydney, pero si Daisy ay tila nawalan ng ulirat. Para bang ang naririnig na lang niya ay mga yabag at sigawan. Wala na siyang makita o marinig nang maayos.“Ma’am Daisy? Ayos lang po ba kayo?” tanong ng doctor at Iwinagayway ang kamay sa harap niya.Saka lang siya natauhan at tumingin sa doktor. Biglang bumalik ang kanyang ulirat“Kumusta na ang anak ko?” kinakabahan na tanong niya sa doctor ng anak niya.“Sa ngayon ay stable siya, pero bigla pong lumala ang kondisyon niya. Mas lalo po naging delikado ang kanyang sitwasyon at kailangan muna niyang manatili sa ICU. Kapag naging maayos na ang vital signs niya, doon pa lang natin malalaman kung pwede siyang operahan.” sagot ng doctor sa kanya.“Ms, Hernandez sa kalagayan ng bata ngayon, ang operasyon…” Hindi na ipinagpatuloy ng doktor ang sasabihin, pero alam na ni Daisy ang ibig sabihin— na baka wala na ring saysay ang operasyon at baka lalo lang pahirapan ang bata.Pero hindi niy

Kabanata 9: "Pearl, anong nangyayari sayo? Nasaan ka na?" Nag aalala na tanong ni Kent sa nobya."Kent, sinaktan mo ang pamangkin ko, hindi kita palalampasin. Mahalaga sa'yo ang babaeng 'ito, ‘di ba? Abangan mo na lang ang bangkay niya!" Matalim galit na boses ni Joe ang narinig niya sa kabilang linya."Wag kang gumawa ng kung anu-ano!"Nanginginig ang boses ni Kent, halatang takot na takot. Lagi siyang mayabang at matapang, pero kapag tungkol na kay Pearl ay natatakot at nagpa-panic siya."Kung ayaw mong mamatay siya, pumunta ka rito!" Galit na sabi ni Joe bago ibinaba ang tawag. Pagkatapos nun ay may dumating text sa kanya kung saan nakalagay ang address na kinaroroonan ni Pearl."Dahil sa’yo ‘to! Isa kang malanding kabit! Sinira mo ang pamilya ng ibang tao!" Galit na sigaw ni Joe sa babae, Matalim na tumingin siya sa gawi ni Pearl."Hindi totoo ‘yan! Ako ang nauna kay Kent!" mariin na umiling si Pearl, ayaw niyang tanggapin na kabit siya.Pero hindi si Joe, si Kent. Wala siyang