Comebacks Mga Nobela at Kwento

Matapos ang kaniyang pagkapanalo, ang kanyang isip ay puno ng mga positibong damdamin Bago pa man siya bumalik sa room nila, nagpadala na si Mimi ng sunud-sunod na mensahe sa kanya, puno ng pagbati at paghanga. Ang screen ng kanyang cellphone ay tila binaha ng mga celebratory emojis, mga puso, bituin, at confetti, na tila ba'y nagdiriwang din sa kanyang tagumpay. Hindi niya mapigilang matawa, at mabilis siyang nag-reply ng ilang pasasalamat. Ang ngiti sa kanyang labi ay abot hanggang tainga, at ang kanyang puso ay puno ng kagalakan.

Side effect ata to ng whiskey at mojito eh. "Ay si OA talaga," Sabi ko dahil sobra yong kilig nila. "Bro, Mahal ka pa daw..ihhh," sabi ni Ben na tila kinikilig talaga "Nangangamoy comeback. Omg!" sabi naman ni Jenny "Anong comeback sinasabi niyo? Walang gano'n," sabi ni Pat and I agree. "Nag I love you lang comeback agad. Ang daming form of love,guys. Utang na loob," Sabi ko

"m-mabuti nga po kung ganon. s-salamat po! sana ay magtuloy-tuloy na ang kaniyang paggaling." hindi ko alam kung ano ang dapat na .aking reaksyon ko sa narinig. Nikko is fastly recovering meaning na pwede na syang makabalik sa dati. at parang hindi ko na ata ikinatutuwa ngayon. Nikko is Nikko at alam kong kapag gumaling sya ay babalik at babalik sya sa dati nyang gawain. Kahit sabihin na patay na ang kabit nya ay hindi assurance yon na hindi na sya mambababae.

Ngumiti siya bago lumakad palayo, habang sa ere, nag-flash ang screen: “REQUIEM INITIATED.” 🌑 “Some ghosts don’t come back for revenge — they come back to remind you that you never escaped.”

"Thank you for coming back. I've been curious about you the past years. Iniisip ko kung kumusta ka na? Kung nakalimutan mo na ba ako at kung may nahanap ka ng iba. There were times that I feel like I wanted to see you. I wanted to find you. Pero ayaw kong magulo ang buhay mo. I-I..." "Naghintay lang ako ng ilang taon bago bumalik. The past years without you was hard. Maraming beses na gusto ko na agad bumalik pero pinigilan ko, dahil alam kong itutulak mo din ako palayo dahil ayaw mo akong maging rebound." Bakit parang kilalang-kilala niya ako? He sighed. "Paano, uuwi na ako." Huh? Uuwi na siya?

Doon ko lang siya namukhaan ng malapitan. Ang laki ng pinagbago niya. He looks mature now, kompara noong huling kita namin. Wari'y napaka seryoso ng kanyang mukha. Tipid ang kanyang pag ngiti. Sobrang layo niya sa dating Andrew. "Also, welcome back, Architect Robles!" Hindi na nagpahila ang lalaki, ito na mismo ang nagkusa na tumabi kay Andrew. Mukhang close na close sila base sa kung paano sila magkulitan ngayon.

Kabanata 33 - Ang Pagbalik ni Don Rogelio sa Pambabae Sa paglipas ng mga araw, unti-unting bumalik ang kulay sa pisngi ni Don Rogelio. Ang dating maputlang mukha ay nagkaroon na ng bahid ng sigla, at ang kanyang mga mata ay tila bumalik na sa dating kislap na puno ng kapangyarihan. Nakakalakad na siya nang mag-isa sa hardin, paminsan-minsan ay nagbibiro pa sa mga kasambahay, at tila nakalimutan na ang bangungot ng aksidente. Ang lahat sa mansyon ay nakahinga nang maluwag sa kanyang paggaling, nagpapasalamat na ligtas siya at unti-unting bumabalik sa normal ang kanilang buhay.

sabi naman ni Akiro. Sabay kami na napangiti ni Aldrick sa tinuran ni Akiro. Tama siya ang pagbabalik ko rito ay isang pagkakataon para magsimula muli. Maaari na nagkamali ako at nadapa pero ngayon ay binibigyan ako ng pagkakataon na muli na bumangon at itama ang mga pagkakamali na ‘yon.

bulong ko sa kanya sabay halik sa kanyang labi. “And thank you for loving me back again babe.” ani ko. habang umagos ang luha sa aking mga mata. I know I made him cry before I knew I hurt her so much, and I’m so thankful that even if I do that to her she understands and accepts me again and gives me wonderful children. “Thank you too babe, I’m so thankful too that you love me back.” wika niya at pinunasan ang luha sa aking pisngi. And I really really love you Adam.

Ang ganda ganda talaga ng kaniyang mga mata, lalo na ngayon na para bang sinasabi niya sa aking magtiwala ako sa kaniya dahil pagkatapos ng araw na 'to, babalik na ako sa dati kong buhay. Pero kaya ko nga ba? Kaya ko nga bang bumalik pagkatapos nang lahat ng napagdaanan ko? Alam kong hindi madaling labanan ang trauma, pero sana, magawa kong lumaban at mag-umpisa ng panibagong buhay, hindi lang sa akin kundi para rin kay Dawn. Hindi ko na hihingilin sa aking sarili na makalimot, alam kong impossible pero gagawin ko ang laha para bumalik sa dati ang buhay ko. "Dasha," pagtawag muli sa akin ni Elias na nagpabalik sa akin sa ulirat.