Confession Letter To Your Crush Novels & Stories

Binuklat ko pa ang ibang mga pamaypa at naglaglagan ang mga nakatuping papel. “Sana’y makatulog ka ng mahimbing, binibini. Napakasaya ng araw na ito dahil nasilayan kong muli ang kislap sa iyong mga ngiti. Huwag na ka muling tatangis dahil hindi kaya ng puso kong pagmasdan ang iyong mukha sa ganoong estado. Nadudurog ako. Sana ay napasaya kita.” -Crisanto.

Pagkabukas niya ng pinto, saglit niyang h******n ang labi ko bago niya ako binuhat na parang isang bagong kasal. "Hindi mo naman sinabi na mga 10 minutes lang pala," reklamo ko, pero napangiti rin ako habang nakatitig sa mukha niya. Habang buhat niya ako papasok sa kanyang condo, hindi ko naiwasan muli na titigan siya. Alam kong medyo malabo paningin ko dahil sa lasing ako, pero parang siya talaga ang crush ko noong high school ako.

Saad ko dito kahit na Hindi niya alam na may crush ako sa kanya. Tinatago ko Kasi Ang nararamdaman ko sa tuwing may crush ako sa lalaki. Ayaw Kong malaman nila na may crush ako sa kanila. Dahil baka iba Ang iisipin Ng mga lalaki. Dahil ayaw Kong sabihin Ng mga ito na easy to get ako noh. Sige... Sasabihin ko Kay Jasmine. Dahil sa alam niya na closed friend ko si Jasmine. Kaya ako Ang hinihiningian niya Ng tulong para makalapit siya dito.

Pero bilib din talaga ako sa fighting spirit mo Lost. “O kung hindi Sena, bigay mo na lang sa kanya itong love letter ko. Classmate mo din naman siya diba?” Ako? Magbibigay ng love letter sa crush ko na hindi naman akin? Hindi kaya sinasaktan ako ng sarili ko niyan? “Please Sena.” Paki-usap ni Lost. Alam kong puputaktihin niya ako kapag tinangihan ko siya.

Nahihiya ako dahil sa katangahan ko kagabi. Habang tumatagal ay hindi rin napigilan nang bunganga ko ang dumaldal. "K-kagabi, tungkol sa sinabi kong crush thingy. H-hindi totoo yo'n okay?! S-sinabi ko lang yo'n para gumaan ang loob mo. Baka kasi mag-assume ka, s-syempre ayoko namang mangyari yo'n. Alam mo namang walang kontrol ang bunganga ko minsan. Kaya pagpasensyahan mo na ko. Hindi talaga kita crush okay?! Hindi kita crush! Maniwala ka sakin! Hindi talaga kita crush! Nako! Baka iniisip mong crush talaga kita! Ang feeling mo naman!"

Sino ba ang hindi mautal kaharap ko si crush. "Yung sulat." I can’t explain how I felt when he said about the letter.All this time siya pala ang nagbibigay nang sulat sa akin na walang pangalan.At sa tuwing makatanggap ako ng sulat,how I wish it was from him.And my wish has come true.Dahil siya ang secret admirer ko. "Paano ako makapag response wala namang pangalan kung saan galing ang sulat? "

“Do you know that he has a crush on you?” “No, why would he?” “For I think, since 7th grade.” Honestly, he has a very masculine voice and It gives me tickles. I smiled. “We are not classmates since grade school, how come?— Is he stalking me?!” “No, no. he’s your schoolmate. He’s too shy to confess kaya hanggang ngayon, hanggang tingin lang siya.” “Ranj, tell him to confess to me. Magpapanggap nalang akong surprise.” Natawa ako.

Everytime na tumatawa siya, hindi ko mapigilan ‘yong sarili kong lalo pa siyang titigan. “Ah, gano’n? A-Ayaw mong umamin ha,” banta ko, pagkatapos ay nilagyan ko ng cheesecake ‘yong ilong at pisngi niya. Ako naman ngayon ‘yong tawa nang tawa. “Hmm… oo na, aamin na. I had a crush on you the very first time I approached you. It was the day you introduced yourself as a transferee,” he said that made me stop myself from laughing.

Sumasabay kasi sa sinag ng araw ang kislap gintong mata nito. "I'm happy as well." Ngumiti ito at namulsa. Binawi ang tingin at inayos ang buhok. Kung titingnan, para itong binatilyong pinansin ng crush. Gusto niya tuloy matawa pero hindi niya ginawa. Mas pinansin niya ang paglamon ng waffle. Baka nga isang buwan lang nito, tataba na siya. "We have a game coming up on Friday. Will you be free to me?"

Ayaw ko naman na hayaan siyang gawin sa akin ang mga ganitong bagay, dahil mas lalo siyang natutuwa at mas minamadalas ang panggugulo sa akin. "Love? Yuhoo! Earth to Arwen, please?" Ani niya ulit kaya mas diniinan ko ang pag-pingot sa tenga. "Ahh! Oo na, sorry na! Hindi na, hindi na talaga mauulit!" Pagmamakaawa niya. "Kung hindi mo sana ginawa kanina ang pagla-lagay ng kung anong walang kwentang confession letter kuno sa likod ko, wala namang ganitong magaganap ngayon." Sagot ko sa kanya.