Novel & Cerita Confession Letter To Your Crush

“Selos ka naman? Oo aaminin ko sayo, type ko si Avery. Ang ganda niya kaya at ang sexy! T*ngna una ko siyang nakita noong nagpapa xerox siya sa tapat ng university. Unang kita ko pa lang crush ko na agad siya! Kaya lang ayon, nalaman ko ikaw ang gusto niya. Potek! Ang swerte mo kaya! Dami kong nakikitang nanliligaw don pero di niya pinapansin. Alam mo bang ang lagi niyang bukang bibig, para lang daw siya sayo! Tapos ikaw naman sobrang pakipot!” Natahimik ako sa sinabi ni Cristof. “Don't tell me naging stalker ka niya?” nakataas ang isang kilay kong tanong sakaniya. “Dati yon. Syempre, di naman ako nangtatalo ng kaibigan! Tsaka crush ko lang naman siya.” nakatulis ang ngusong turan ni Cristof

“Eh, ba’t ka kasi nag-confess? Alam mo namang tutuksuhin talaga kita.” Tinignan niya ako ng masama. “Crush lang naman, eh… at saka pawala na rin ‘to. Baka sa susunod nating kita ‘di na kita crush,” ang tugon niya. “Huwaw! Lupet, ah,” ang nasabi ko na lang at pagkatapos ay niyakap siya. “Na-miss kita,” ang bulong ko. Yumakap din siya pabalik sa akin. “Ako rin.”

Muli akong napangiti. Nakita kong marami palang stolen pictures niya ang kinuha ko noon. Hanggang sa may nakita pa akong papel na tila may nakasulat. Kaya kinuha ko iyon at binasa. Hey Lance! I'm happy to meet you. You know want? I have a crush on you, but I'm shy. I'm too young to tell you about my feelings, but, soon I will tell you. Now, I'm enjoying to be with you. Comeback again tomorrow, okay? Miss you po!

"Dear Diary," Tama ba ang ginagawa ko? Umiwas ako buong maghapon para hindi makita ang taong iyon, dahil sa sakit na naramdaman ko kagabi ay natakot akong muling maramdaman iyon. Biniro ako ng crush ko kanina pero hindi ako kinilig, hindi ako napangiti. Bakit ganon hindi katulad dati na isang tingin palang para na akong mahihimatay. Sabi ng kaibigan ko kanina siguro daw iba na ang crush ko kaya ganon. Ibig bang sabihin may crush na ako kay Enemy? Kaya ba ako naiinis dun sa babae kahapon at kaya ba ako nasaktan at umiyak kagabi? Ano ba itong nararamdaman ko, bata pa ako para sa mga ganitong bagay kaya siguro mas mabuting umiwas nalamang ako sa katangah*n kong ito."

Ngunit, ilang minuto na ang dumaan, wala pa rin akong natatanggap. “Mukhang nagalit siya sa ‘kin,” kausap ko sa sarili at malungkot na humiga ulit. Hindi pa man ako nakapipikit nang mag-vibrate ang phone ko. “Apology accepted. I prefer in my place, sabihin mo sa ‘kin kung nasaan ka, susunduin kita bukas.” Napangiti ako sa nababasa. Ilang saglit pa, namalayan ko na lang ang sarili na nagpapagulong-gulong na sa kama ko na parang teenager na ngayon lang napansin ng crush.

Tamad ka nga dati, 'e. Pwes, hindi na ngayon! I finally found my inspiration for jogging. Ako: I found a crush during my jogging era. Nakangiting chat ko sa kaniya. Syempre, I won't tell him that we met in the alley. Hindi ko rin sasabihin sa kaniya ang nasaksihan ko sa eskinita na iyon dahil baka pagalitan ako at huwag na pabalikin doon.

“Then hayun, siyempre kinilig ako nang sobra. Hindi lang niya alam dahil ayokong iparamdam. Baka kasi isipin niya na gaya ng dati, deads na deads pa rin ako sa kanya. You know every time na lumalapit siya ay sobra akong nate-tense. Akala ko nakalimutan ko na ‘yong feelings ko sa kanya. Mindset ko lang pala ‘yon, dahil ang totoo, nakatago lang pala sa sulok ‘yong nararamdaman ko sa kanya.” Natawa ako sa love confession niya ngayon sa akin. “So that’s your reason why you’re still single? Because he’s still your greatest crush and the love of your life?” “Grabe ka naman sa akin, Cha. Nagkaroon din naman ako ng mga boyfriend latel, ah. Hindi nga lang nagwo-work. Pati alam mo naman, I’m a very b

For sure na madidismaya siya kung makikita niya ako sa ganitong ayos… at amoy. "Nay, kausapin mo muna ha. Tapos sisimple ako papuntang banyo. Maghihilamos lang po muna ako," sabi ko na para bang teenager na ayaw magpakita sa crush nang hindi nakaayos. But, just to make it clear, hindi ko crush si Hector ha. Sadyang nakakahiya lang kasi talaga 'yung hitsura ko kung ihaharap sa kagaya niya.

"I think—I like you," he sincerely said, making my heart beat so fast. "W-What?” Gusto kong gisingin ang sarili ko ngayon na kung sakaling panaginip lang ito. Marami nang nag-confess ng feeling sa 'kin pero syempre iba si Sir Viguel. "I like you. Something like…a crush." he was hesitant to say those words as if he was not used to confessing his feelings to a woman before.

Ang cute niyang tingnan! "Ava, I know that it's too early to say this but..." he paused and looked down. "I think I like you." Nanlaki ang aking mga mata sa narinig. My heart started beating faster at his confession. Ano daw? He likes me? My crush likes me? Is this for real? "You don't need to like me back. I just want to tell you that I like you. Hindi ko na napigilan yung sarili ko. I'm sorry."