Confession Letter To Your Crush 소설 & 이야기

“Hindi 'no! Basta! Hindi si Cameron. Asa namang magkakagusto 'yun sa 'kin. Sagutin mo na lang tanong ko kasi.” She hummed. “Gusto mo ba 'yung nag-confess sa 'yo?” “Dati,” agad kong sagot. “Crush ko siya rati. Kaso ano...ngayon, hindi na. M-May iba na akong crush.” Jayjay nodded her head. “So hindi mo gusto 'yung nag-confess sa 'yo dahil may iba kang gusto?” Tumango ako. “Oo. Ano ba ang dapat kong gawin? First time ko pa kasing may isang kaibigang nag-confess sa 'kin.”

"I have something to confess, Lilly... Kailangan ko ‘tong sabihin dahil baka wala na akong pagkakataon." "W-what is it?" nagtatakang tanong nya "Hindi pa man tayo personal na magkakilala ay crush na kita... Palagi kitang inaabangan kapag papasok ka ng school. Lahat ng schedule mo ay alam ko. Lahat ng pinupuntahan mo, ay andoon ako. Ganun kita ka-crush.... Kaya nang makita kita sa kasal ng kuya mo, ay hindi mo lang alam kung gaano ako kasaya noon! Kahit pa na ang pinsan ko pala ang crush mo. Pero hindi ako sumuko, gumawa ako ng paraan na mapalapit sa’yo. I told you na ilalapit kita sa pinsan ko pero ang totoo ay para ‘yun sa akin. Wala akong planong ireto ka sa pinsan ko dahil ang gusto ko,

“No drinks. No machines. No anything involving heat.” “Fine by me.” “Good.” “Great.” “Perfect.” We stared at each other. Then I looked away first because, unfortunately, I had developed a crush on him and eye contact had become a life-threatening activity. Caelan leaned against the counter. “Do I make you nervous?” My soul left my body. “What? No.” “Ang bilis ng sagot.” “Because it’s easy. No.” “You’re lying.” “You say that a lot.” “You lie a lot.”

"HA?!" gulat na bulalas ko dahil sa sinabi ni Rome. "Crush kita," pag-uulit niya. "Akala ko ba bakla ka?" "Oo... pero crush kita, e." "Akala ko ba si Prince ang crush mo?" pagtutukoy ko sa kaklase namin sa Grade 2- Mahogany. "Oo pero mas crush kita..." mahinhing sagot niya. Nagkamot ako ng ulo. Nagulo tuloy 'yong hairdo ni nanay sa akin. Bahala na. Uwian naman na, e.

His voice is not that cold-type, but a serious one. I ignored him. “Ang manhid mo.” Tiningnan ko siya. It wasn't supposed to be an insult, but half-truth. Manhid ako, pero never pagdating sa kanya. I still remember those nights on my birthday where I confess I had a crush on him. Crush. I don't know if my feelings were still a ‘crush’ when I knew the truth that I wasn't just admiring him… but liking and loving him at the same time.

“Paano ka nyan makakaboyfriend eh sa paraan ng paglamon mo nakakaturn-off na. Eww.” Nilagok ko ang natirang coke ko bago ako nagsalita. “Heh!Kinausap kaya ako ni Crush kanina." Pagmayabang ko. Totoo naman. Nabasa niyo naman na binigyan ako ng bottle of watah. British accent yan. “Sino ba dun?Ang dami mo kayang crush pati lower grades meron ka. Grabe!” Umirap ako. Paki ba nila huh! Kesa naman magfocus sa taong mahal mo pero walang pakialam sayo. Mas mabuti pang damihan ang crush sasaya buhay mo. Daming inspiration.

Well, I am too pero bihira ang magkaroon ako ng crush kaya hindi ako makalandi palagi. Cam shot another five shot to took courage para magconfess sa crush niya. "Hi." I heard Cam greeted, mukhang nasa table na siya nila. "H-Hi?" alanganing bati ng crush niya. I shot another glass bago lumingon. They are all looking at Cam except him. The guy who caught my attention. "Camilla Anderson." pakilala ni Cam at nilahad ang kamay niya to offer a shake hand.

I asked him confused but as clam as I could. He laughed before answering. “Why, is so difficult to believe that I have a crush on you? I get it, I don’t know you that much but” he glanced at me again, “there’s spark.” “Good lord. You just did confess to me,” I assumed the answer to my question sabay paypay sa sarili ko. Pakiramdam ko uminit talaga ‘yong mukha ko. Hindi ko siya kinayanan. Ang haba ng hair ko!

Natatawang saad ni Toffy sa kanya. "Okey Toffy my happy crush..." Bulong na sagot niya at yumuko na lamang dahil nabanggit na naman niya ang happy crush. Sobra talaga siyang kinikilig, mabuti na lang at nakatalikod na sa kanya ang binata papunta na sa garahe. Sa likod sana siya sasakay, pero tinawag siya nito at sinenyasan siya na lumipat sa harapan at pinagbuksan pa siya ng pintuan ng sasakyan.

"M-may gusto ako sa 'yo, matagal na." Napangiti ako dahil sa pag-amin niya at sa sayang na dulot no'n sa puso ko. "Thank you kasi na-appreciate mo 'ko. Pero, pres, may iba akong crush," pag-amin ko rin. Ayaw ko naman kasi siyang paasahin. Masama 'yon! "A-ayos lang, Miss Azarte. Hindi naman ako umaasang magugustuhan mo ako," sagot niya at huminga nang malalim. "Pero sana, hayaan mong maging inspirasyon kita."