Sa tuwing naiisip ko ang kalikasan, palagi akong natutukso na alalahanin ang kasabihang ‘Ang kalikasan ay hindi isang lugar na bibisitahin. Ito ay tahanan.’ Napakagandang pagsasalamin ito sa ating koneksyon sa ating kapaligiran. Sinasalamin nito na ang kalikasan ay mahigpit na bahagi ng ating buhay. Minsan, naglalakad ako sa parke at tinitingnan ang mga puno at bulaklak, at napagtanto ko na dapat tayong maging mapagmalasakit sa mga ito. Mahalaga na hindi lang tayo naninirahan dito kundi dapat tayong maging tagapangalaga. May isa pang kasabihan na ‘Walang mas magandang lugar kaysa sa bahay’ na talagang nakatagpo rin ako ng katotohanan. Makikita natin na ang bawat tao ay nakadikit sa kanilang sariling lugar, at ang pagsisikap na alagaan ito ay nagbibigay-diin sa responsibilidad natin bilang mga tao. Sa kabila ng lahat ng pagsubok, ang pagkakaroon ng mga likas na yaman ay isang biyaya na dapat na pahalagahan.
Talaga namang mabigat ang loob mo kapag nalalaman mong ang kalikasan ay nasa panganib, hindi ba? Ang mga kasabihang tulad ng ‘Walang kalikasan, walang kinabukasan’ ay kadalasang nag-uudyok sa atin na muling pag-isipan ang ating mga aksyon. Ang buhay natin at ng mga susunod na henerasyon ay nakasalalay sa wastong pangangalaga ng mga yaman ng kalikasan. Laging bumabalik ang ideya na dapat tayong magtulungan upang mapanatili ang balanse sa paligid natin. Habang lumilipat tayo mula sa iisang henerasyon patungo sa iba, ang mga kasabihang ito ang nagsisilbing alaala ng ating responsibilidad. Isa pang paborito ko ay ‘Ang kalikasan ay hindi nagmamadali, ngunit ang lahat ay nakakamit.’ Sadyang kailangan natin ng pasensya at pag-unawa sa ritmo ng kalikasan.Bawat araw may bagong leksiyon tayo mula dito.
Walang ibang magbibigay sa atin ng ganitong mga aral kundi ang kalikasan. May mga kasabihan na tayong puwedeng gawing gabay, tulad ng ‘Itaguyod ang iyong ugali sa kalikasan.’ Sa mga pagkakataon na nakakaramdam ako ng pagod o stress, napakaeroplano ng pagpunta sa mga bundok o tabi ng dagat. Ito ang mga puwesto na nagbibigay sa akin ng kapayapaan at pagmumuni-muni. Kaya't sana, patuloy tayong mamuhay gamit ang mga kasabihang ito para higit na maunawaan ang ating relasyon sa kalikasan at lahat ng yaman nito. Kailangan natin siyang alagaan, hindi lamang para sa ating sarili kundi para sa hinaharap.