Novel & Cerita Nature Lover Quotes

“Let nature take its course. There’s no rush.” Dahil hindi gaanong malaki ang agwat ng katawan nila ay sinamantala iyon ni Equino para nakawan ito ng halik sa pisngi. “Sometimes nature can be destructive. You have to be the first to strike to mine the brightest diamond.”

Namanghang sabi ko habang pinagmasdan ang paligid. "You love nature?" Tanong niya saakin. Tumango ako kahit hindi nakatingin sakanya. "Ang nature ay isa sa mga bumuhay natin. Kung pangit ang paligid pangit rin ang resulta ng katawan mo, magkasakit ka. Kaya na appreciate ko sila" Nakangiting sabi ko habang pinagmasdan parin ang paligid. "I love it too" Nakangiting sabi niya "Why?" Tanong ko at tumingin sakanya.

Pero I really do like it! Yeah. Heto na naman ang spirito ko sa pag-appreciate ng arts at pagiging nature lover ko. Di ko talaga ipapatalo ang pagiging loyal ko sa nature! Mother Earth! Karamay mo ako. Itong supot ng junk food, itatapon ko po sa tamang lalagyan. Kaya chilaks. Love you Mother Earth! Sa gitna ng greenhouse may… Wow! May parang bahay. Tipong bahay na maka-pro nature. Ang ganda.

KABANATA 5 GRANDEUR’S POV It is satisfying to watch how the nature naturally shows its beauty to us. The soft whispers of the wind that makes the leaves dance, the melodious chirps of the birds that have been instilled from our mind, the relaxing sound of the flow of the water, the beautiful colors that gave life to the world itself, the gentle drops of the rain that washes away the worries of the day and serves as a lullaby to the weary. Everything is just amazing… at least for other people.

bumuntong hininga ulit ako. Tumingin na lang ulit ako sa bintana, itinuon ko ang oras ko sa pagmamasid sa kapaligiran. Ang mga kulay sa mga halaman ay kapansin-pansin, nakakatuwa din kung paano sila sumasabay sa agos ng hangin. Base on the internet, ang mga katulad ko ay tinatawag na nature lovers. Ang mga taong nakakahanap ng kasiyahan, nakakahanap ng kapayapaan at kaginhawaan sa tuwing nakikita nila ang kapaligiran o kapag napapaligiran sila nito. Oo, masaya ako kapag nakikita ko ito. Nakakita ako ng kapayapaan at kaginhawaan ngunit may isang bagay na hindi ko magawa

And we can relate much in different aspects of this experience. Tumulak kami papasok sa kagubatan kasama ang tourist guide na kanina pa nagsasalita. She's introducing the animals here and there, together with their designed characteristics. Mabuti na lang at namamasyal lang kami at hindi nagsusulat. I can never start a chapter with this kind of noise. I'm allergic with human noise and I consider it as a big interruption; but the natural noise from the nature is a great motivation.

"Just go on Josie, I'm not interested in thier games. Ito ang hinahabol ko rito, ang maka-bonding si Mother Nature. I want to stay longer." "Nako bebe, laking Manila ka kasi kaya ayan uhaw ka sa kagubatan. Ako na lumaki sa probinsya, parang naumay na rin." nakangiti nitong wika. "Huwag gano'n, Josie. If you try to appreciate the breathtaking beauty of nature, promise hindi ka mauumay." masayang sagot niya. "Oo na, joke lang naman 'yon. Siyempre mahal ko ang buhay na kinalakihan ko, dahil hanggang ngayon sa probinsya pa rin kami nakatira." ngumiti si Luna sa sinabi ng kaibigan.

May mga karatula roon tungkol sa buhay—samantalang sa kabilang banda naman ay may bamboo installation, dalawang swing na may mga quotes naman tungkol sa pag-ibig. 'Hindi ka na mag-iisa, kasama mo na ako.' "Ang pag-ibig na takot mawalan ay nagiging tanikala; ang pag-ibig na marunong magtiwala ay nagiging daan," sabay naming bigkas ni Nathaniel. Napatingin ako sa kaniya. Siya naman ay nakatitig pa rin sa quote, seryoso ang mukha, parang may sariling iniisip. Maya-maya, bumaling ang tingin niya sa akin.