Connected Novels & Stories

Humugot ako ng isang malalim na paghinga at isinandal ang aking ulo sa bintana. Lihim akong tumingin sa gawi niya. Nakakunot na naman ang kaniyang noo habang nakatingin sa kaniyang branded na cellphone. Alam kong Iphone 13 iyon na bagong labas lamang. Mayaman nga, bastos naman ang bibig. "Done checking on me?" He asked, coldly.

saad ko pa. " Oo nga no. Matagal din silang hindi nagkita eh. Akala mo magjowa eh palaging mag kausap " natatawang sabi nito. Natawa rin ako dahil totoo iyon. Palagi kong nakikita si kuya na nakahawak sa phone. Minsan magkausap pa sila ni Kuya Rei. Aakalain mo talagang may relasyon kung hindi lang namin alam na lalaki talaga sila. Ganun lang talaga silang magkakaibigan kahit nga ang mga pinsan ko ganun din. Magtetext or tawag yung mga yun para lang kamustahin kami or tanongin kung nasaan kami. Hindi naman yung way na nakakainis. Cute nga eh, kase minsan ka lang makakakita ng mga pinsan na ganun.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

"Busy ka?" "Yup! May gagawin kasi kaming project nila Aldrin" "Ganun ba" Sabi ni Kuya Mark, Tumango naman si Ate. "Sorry talaga kung hindi kita masasamahan hah! , Para kay nino ba yung regalong bibilhin mo?" "Kay Misty" Nanahimik naman si Ate Miyaka. "Ah, I see. Sorry busy talaga ako" "Ok lang"

“Temporary account.” Napakunot-noo ako. “Ano ang connection?” “Ginamit ang account na ito para mag-d******d ng parehong report.” Mabilis kong binasa ang record. “May pangalan ba?” Umiling siya. “Wala.” “IP address?” Tumango siya. “Meron.” Napatingin ako sa screen. Hindi pamilyar sa akin ang address. “Company network ba iyan?”

Sa pakikipagkamay ko sa kanya ay para na rin kaming nagkaroon ulit ng koneksyon. Note: Welcome back Winter babe :) Curious lang, sinong taga-Davao dito? :)

Chapter 36: Mga Liham na Hindi Naipadala Hwebes ng gabi. Ang huling gabi bago ang pormal na paghaharap nina Architect Lauren Jade Miller at Architect Anne Clair Montgomery sa corporate alignment meeting. Binalot ng matinding katahimikan ang loob ng penthouse apartment ni Anne. Walang kahit anong ilaw na nakabukas sa malawak na sala maliban sa manipis at malamig na pilak na liwanag ng buwan na tumatagos sa malaking glass window. Sa labas, ang mga naglalakihang skyscraper ng Bonifacio Global City ay mukhang isang modernong matrix ng mga geometric na linya, ngunit para kay Anne, ang buong siyudad ngayong gabi ay tila humihinto sa paghinga.

Ngunit kapalit nito— Mas malinaw ang bawat detalye. Mas ramdam ang bawat galaw. Sa isang abandoned district, napansin ni Lena ang isang kakaibang pattern—isang relay box na hindi nagre-report sa central grid. “Adrian,” bulong niya. “Check this.” Lumapit siya, sinuri ang device. “Offline… but active,” sabi niya. “Hidden node,” sagot ni Lena. Hindi ito bahagi ng lumang system.

Hindi niya mapigilang masorpresa nang kaunti at magtaka, ‘Bakit naman nawalan ng signal ang hotel na ito? Habang nagtataka, binuksan ni Sheldon ang kanyang WhatsApp. Nadiskubre niyang “no connection” rin ang nakasulat sa itaas ng WhatsApp. Lalo pa siyang nasorpresa at hindi niya mapigilang kausapin ang kanyang sarili, “Hindi yata tama ang nangyayari! Nakabukas pa naman ang WIFI, connected rin naman ako sa network. Pero, bakit hindi ko magamit ang WhatsApp ko?”

bulong ko halos hindi gumagalaw ang labi ko. “Connected,” sagot niya agad sa earpiece. “Live feed established.” Sa gilid ng paningin ko, sa pamamagitan ng contact lens, lumitaw ang translucent overlay. System handshake. Signal strength: stable. Latency: negligible. “Meron access na ako,” sagot ni Charm. “Salamat sa camera mo. Nakikita ko ang interface.” Huminga ako nang dahan-dahan at pasimpleng nilagay muli ang dalang usb na siyan ring ginamit ko noong una nila akong binigyan ng test.