The Player Novels & Stories

Kung hindi— parang inaasahan niya. “Of course,” mahina niyang sabi. “War it is.” Humigpit ang hawak niya sa kamay ko. Mainit. Matatag. “At ngayon—” Tumingin siya sa akin. Diretso. “…you’re officially part of it.” Tumigil ang mundo. Hindi na ako outsider. Hindi na ako pawn. Kung hindi— player. At ang mas nakakatakot— handa ako.

I look at him in his eyes. “You really want to know?” this time he look into my eyes seriously. Mabilis naman akong tumango-tango. Tumingin muna ito sa kaliwa't kanan namin at nang makasiguradong walang taong malapit sa'min saka ito lumapit sa'kin para may ibulong. “Players are not players because it's player without 's'. Because players is plural and player is singular right?” 'di ko alam kung maniniwala ba'ko sa mga sinasabi nito sa'kin. Totoo ba ito o hindi?

“Palma trying for three… and he makes it! Three points!” Halos lumindol ang lumang gymnasium sa lakas ng naging sigawan nang pumasok ang bolang tinira ng isang matangkad at mestizong player. In his maroon jersey that reads Saint Louis above a familiar logo of a private college in La Union at sa likod naman ang apelyido nitong Palma at ang numero nitong 14. “Tang ina talaga ang galing!” “Pakasalan mo na ‘ko, Rence!”

Pumasok na ako saka pumwesto sa gilid ng court baka wala pa sila. “KENT!” malakas na sigaw ng isang player. Napatingin naman ako sa isang player na natumba malapit sa akin dahil sa tama ng bola. Base sa postura ng pangangatawan at tawag na pangalan sa kaniya mukhang si warfreak nanaman. Lampa talaga kahit kailan. Nanatili pa siyang nakadapa dun hanggang sa lapitan siya ng mga kasama niya at itinayo.

Para siyang tinakasan ng espirito at natulala na lang sa kinatatayuan. Hanggang sa… Inabutan ng player ang bola at bago pa man iyon tumama sa mukha niya’y ni-dakma iyon ng lalaki saka ini-hagis pabalik sa court. Subalit hindi doon natapos ang eksena.

This time, kilala niya ang lalaki na walang iba kundi si Kyre. Nakahalukipkip na lang siyang timingin sa kanila. Hindi kasi siya makadaan dahil nakaharang silang dalawa. Akala niya, siya ang player dito. Bakit parang na baliktad ang nangyari. Si Kyre na ngayon ay isang dakilang player. Isang player na sa halip na bola ang laruin ay kung sino-sinong babae na lang basta sexy at may magandang mukha. Nang matapos sila ay saka lang siya nagsalita. Namutla si Kyre ng makita siya.

Lisa isn't interested in this game at all, she hates it. Saka maraming Lisa dito sa Pilipinas at isa pa hindi lahat ng player totoong pangalan ang nilalagay, wala naman talagang totoong identity sa 'In game' pwedeng-pwede kang mag sinungaling about sa age or gender mo.

Bakit parang ayaw pa rin ng tadhana? “Subaybayan ang bawat pangyayaring masasaksihan mo. Hindi lang ito simpleng laro dahil kapag pinaglaruan mo ako, paglalaruan din kita. Laro kung saan kahit anong piliin mo, ang magiging kapalit ay buhay mo! Kaya mag-ingat ka. Nasa likod mo lang ako, nagmamasid sa’yo baka magulat ka nasa harapan mo na ako!” isang mensahe ang natanggap ko mula sa isang hindi kilalang numero.

aniya ng isang nurse na nakatingin ang mga ito sa akin. "Ay oo nga! Ang guwapo!" hiyaw na saad ng isa. Napangisi naman ako kay Jenny. "Naniniwala ka naman!" saad ni Jenny. "Nurse Samuelle, paabot ng record ni patient 342," aniya ni Garret. Maya maya lang may dumating na nurse. Ohh. Samuelle Luna. "Ito na po, doc," aniya sabay tingin sa akin na nanlalaki ang mga mata.

Binabase lamang niya ang kilos, galaw at pananamit nito sa isang inosenteng babae na wala pang experience sa pangkamang aktibidad. "Soon, I'll fuck you, Tatiana. You'll give in and I'll make sure that you only want me inside you."