Novel & Cerita Creepypasta Smile Dog

Mukhang delikado sa akin ang smile niyang yan! ****** LMCD22

Paepal kasi yung Camyot na iyon na walking deo masyadong pabida! "Are you having fun?" I hissed. I shut off my eyes with my thick long eyelashes. "Suspension lang naman." I eyed at Camille who's holding her book of the week while her back is leaning on the wall. She smiled at me. O freaking! I really hate it when she smile. "Whatever!" I scowled.

Habang si Demoer naman ay nakahilig ang kanyang ulo sa naka-kuyom n'yang kamao na nakapatong sa kanyang table while his waiting the little girl to open the door while his wearing his devil's smile. "Come on my little kitten, open my door. Come to me, baby," aniya sa kanyang isipan habang nakatitig sa salamin kung saan naaninag n'ya ang mukha ng dalaga. Laminated ang pinto kaya kitang-kita ng binata ang dalaga sa labas.

patanong na sagot ni Cielo habang nakataas ang kilay at nananatiling nilalaro ang kuwintas na palaso. “Siyempre para makita’t masulyapan ang angkin kong kaguwapuhan,” mayabang na tugon ng lalaki at napasuklay pa sa buhok gamit ang kamay. Kumindat ulit siya at ngumiti nang buong galak na animo’y lahat ng tao’y nakatutok sa kaniya. My gosh! Heto na ba ang killer smile ng sinaunang panahon?

"Sa awa ng Diyos, malinaw pa rin kaysa sa krystal ang mga mata ko." Pinaskil nito ang killer smile, parang modelo talaga ng toothpaste. Na-miss niya ang ngiti nito. "Come here!" tawag niya sabay dipa ng magkabilang kamay. "You really miss me eh?" Nag-alinlangan pa si Ambrose pero pinagbigyan ang gusto n'ya. Sa isang iglap ay nakayapos na ito sa kanya. Hinagod niya ang matigas na likod nito habang dinadama ang init ng katawan nito. Aminado s'yang nangulila siya matapos niyang lisanin ang America. Ito ang numero unong kaagapay niya noong may karamdaman siya.

Naka cross arms sa dibdib niya at natutulog. Bumalik sa aking isipan ang mga alaala ng nangyari bago ako nahimatay. Ang kilabot na naramdaman ko nung tumingin sakin yung lalaking yun with evil eyes and creepy smile. Nang itinulak niya ako sa pader, natamaan ang ulo ko at kung paano niya ako inihagis sa lupa.

ngayon ay naging mahinahon ang tinig niya, malayo sa tono niya kanina. He also smiled at me but it sent shivers down my spine... in a creepy way. I find his smile creepy. Hindi ko alam kung bakit pero kinilabutan ako sa pagngiti niya sa akin. Lumapit siya sa akin at kinuha ang mga bubog ng vase na hawak ko. Hindi ako agad nakagalaw. "Ako na rito. Doon ka na sa taas..." ani niya.

Humipak si Black Dog sa kanyang sigarilyo pagkatapos lumapit habang nakatingin kay Harvey York na umiinom ng tsaa. Si Kamishita ay nakahiga sa sahig na parang isang patay na aso sa harapan ni Harvey, nangingisay. Nang maubos ni Harvey ang kanyang tsaa, tumingin siya sa taas at sinulyapan si Black Dog. “Ikaw ba ang tauhan ng Briewood Gang?” kalmado niyang tanong.

Tinernuhan nito yon ng asul na boxer shorts na may malaking smiley sa harapan – as in malaking smiley with a big big smile talaga. Bigla siyang napaiwas ng tingin. Dama niya ang mabilis na pag-init ng kanyang mga pisngi at pagtibok ng kung ano sa pagitan ng kanyang mga hita. Shit! Naalala niya tuloy kung bakit ganoon makangiti ang malanding smiley sa shorts nito. “Gone tired of hiding, wife? That’s good.” He gave her a lazy smirk. Halata sa itsura nito na kakagising lang. May hawak itong folder na may logo ng sikat na construction firm na pinagtratrabahuhan nito.

“How will you make up for this?” Habang tinitingnan ko siya, parang na-melt ako. Grabe, siya na yung itsura. Black and white na fluffy dog siya, may piercing gray eyes na parang kay Rowan at Noah. “Never in my life have I seen a person’s heart melt so fast when it comes to my dog. Most people find him annoying as hell,” narinig kong sabi ng isang lalaki, na nagpapakita sa likod ko.