Dark Shadow Novels & Stories

Pinagbuksan muna ako ni Dark ng pinto at inalalayan sa paglabas. Bumungad sa akin ang malamig na simoy ng hangin ng gabi. Pero hindi ko maramdaman ang lamig dahil sa init ng katawan ng katabi ko. Napapansin ko rin sa paligid ang mga taong na armado o sabihin ko ng mga men in black version. Halata naman dahil sa tindig at kaseryosohan ng mga mukha. Mukhang napakaahigpit ang siguridad ng Mansyon na ito at nakakatakot sila. Waaah.

“So aware kang mangyayari kanina iyon?” “No, it’s a sudden move from an enemy. Unfortunately, nadamay ka pa at malalaman ito ni bossing mamaya. Don’t worry we will keep you safe from now on,” sabi niya sa akin at napahinga naman ako ng malalim. Dahil hindi ko alam kung ano pa ba ang dapat kong maramdaman ngayon. There are people who love darkness, they were called Nyctophile. Because in darkness, they find peace that theyou will never find in light.

paliwanag niya habang sinisilip ang labas ng library. Sa gitna ng aming pagtatago, biglang bumukas ang main door ng library. Isang lalaking matangkad, nakasuot ng all-black tactical gear, ang pumasok. Ang kanyang mukha ay kamukhang-kamukha ni Adrian pero may mas madilim na awra. Ang Shadow Rival. Ang illegitimate half-brother na gustong sumira sa lahat. "Brother, brother... you always had a weakness for women. Look at you now, hiding behind bookshelves with your little nurse," pang-uuyam ng lalaki, ang boses ay puno ng poot.

"Hindi po ah. Tsaka saan po ba tayo pupunta?" Nabitin lang sa hangin ang tanong ko dahil hindi naman niya ako sinagot. Napakaano talaga. Sinayang ko nalang ang oras ko sa pagtingin sa bintana, kahit gabi ay makikita mo ang ganda ng paligid. Sabi nila, everything will be boring without light, well for me, darkness is better than light because it brings peace and comfort kase hindi mo makikita yung mga bagay na magdudulot sayo ng sakit. But then, sometimes, I realized. Darkness brings monsters but monsters is the one that makes us stronger.

Kabanata 36 Dahan-dahang iminulat ni Mereya ang kaniyang mga mata. Kinusot pa niya ang mga ito nang mapansin niyang hindi pamilyar sa kaniya ang silid na kinaroroonan niya. Napanatag ang loob niya nang maalala niyang nasa secret villa siya ni Jacob Anderson Gray. Nagsalubong ang kaniyang mga kilay nang maalala niya ang kaniyang kaibigan.

Parang nagsisimula pa lang sila, at hindi pa talaga gumagawa nang paraan para kunin ako sa Vendetta. Ang swerte ko naman, dahil sa dami ng puwedeng saluhin, bakit puro problema pa? Biglang nawala ang laser nang marahas na bumukas ang pinto, pero imbis na mapalingon sa pumasok, nanatili lang akong nakatitig sa kawalan. Takot na baka kalabitin niya ang gatilyo, at patayin ako. “Fuck!” a familiar voice cursed.

sabi pa ni Levi pagkatapos ay saka nila pinagpatuloy ang paglalakad. Everything is pitch black. Halos walang makita si Luisa sa sobrang dilim ng paligid. Bukod sa maingay na tunog ng mga palaka at iba pang hayop, tanging tunog ng malakas na buhos na ulan ang kanyang naririnig. Sa halip na payong, isang windbreaker jacket na may hoodie ang kanyang suot. “Malayo pa ba? Natatakot ako, Levi! Halos wala akong makita sa sobrang dilim,” reklamo niya.

Bumaling siya ng tingin sa amin at ngumisi sa amin ng nakakaloko. "Am I right, peasants? Each one of you possess darkness. Killing is a crime and crime belongs to darkness. Our shades are black with the highlights of white. Life is boring without a touch of darkness." Nakagat ko ang ibaba kong labi bago napa-yuko. Sumulyap ako sa kanila na mga naka-iwas ng tingin sa isa't isa.

At sa gitna ng gulo, nakatayo sa ibabaw ng mga hagdan ng pack house nang may kaswal na kayabangan, si Obsidian Nightprowl. Matangkad at payat ang Alpha ng Shadowpaw, napakalalim ng kanyang itim na balahibo na tila sinisipsip nito ang liwanag. Sa anyong-tao, aristokratiko at malamig ang kanyang mga tampok, sinusuri ng kanyang maputlang abong mga mata ang pagkawasak nang may klinikal na kawalang-pakialam. Mukhang mismong kamatayan siya, nababalutan ng mga aninong gumagalaw sa kanyang paligid parang mga buhay na bagay.

Isang kuta na pinapangalagaan hindi lamang ng gwardiya, kundi pati na rin ng pangalan at kasaysayan ng pamilyang Clinthon. Lalapit pa lang si Dark. Isa… dalawa… tatlong hakbang pa lamang niya mula sa tarangkahan nang bigla siyang napatigil. Sa isang iglap, dalawang pulang liwanag ng laser ang dumapo sa kanyang dibdib—tumpak na nakatutok, waring handang bumutas sa kanya sa sandaling magkamali siya ng galaw. “H-huh? Ano ito…?” mahina ngunit gulat na sambit ni Dark, nanlalamig ang kanyang palad at mabilis ang tibok ng kanyang puso.