Devotion Topic Tagalog Novels & Stories

"Oh my fucking gosh!" Halos bumagsak ang mundo ko habang binabasa ang isang article tungkol kay Carlo De Dios. Halos sabunutan ko ang buhok ko habang nakatingin sa litrato niyang seryosong nakatingin sa camera habang magkahawak ang kamay sa ibabaw ng kaniyang lamesa. "So, what now? Should I pack up?" Ang liit ng mundo ko. Siya ang lalaking ipinakilala sa akin ni Daddy. Siya ang lalaking sinampal ko sa bahay. Siya ang fiancee ko. No fucking way!

Umikot ang paningin ko sa malaking flat screen TV sa pader na nagpapakita ng mga balita tungkol sa pagkasira ng mga lugar na dati kong pinagkakakitaan, na tila ba pinapakita sa akin na wala na akong ibang mapupuntahan. "From this day forward, your autonomy is completely void, Katana," seryoso at malamig niyang saad habang nakatitig sa mga mata ko. "You are now bound by an irrevocable debt-servitude clause. Any semblance of resistance will be met with severe punitive measures. Obey and I'll reward you. Do I make myself clear?" pagpapatuloy niya. Napakurap-kurap ako. Ano daw? Autonomy? Void? Irre-voca-ble? Pu-ni-tive?

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

proud na saad ko "B*ba self defense kasi yun hahahaha".tawa ni ate "Ayy ganon ba?Akala ko detention?".taka kong tanong Defense pala iyon? Hala bakit mali Ako? wait?Tama ba talaga si ate? defense ba talaga yun?aishh! "Saan na punta ang utak mo at naging detention ang 'defense' huh?ano ka bata pa para ma detention? HAHAHA".tawa pa ni ate saakin

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

Hindi ko alam kung panaginip o totoo ito pero umaasa akong totoo. The last sentence I've heard from her is "magpakatatag ka anak. Malalagpasan natin ang lahat. Hindi man tayo magkasama ngayon, magkakasama naman tayo balang araw sa tamang tinakda ng Panginoon. Sa ngayon ay sumunod ka muna sakanila para sa ikabubuti mo. Pangako, babalik ako at babawiin kita sakanila. Mahal na mahal kita anak." At malamig na haplos ang naramdaman ko bago ako nawalan ng malay.

Kasabay nito ang malakas na tuksohan ng mga sumaksi sa kasalan. My breath was ripped from my lungs as I turned my gaze to Lawrence. His eyes were gleaming with amusement. He then slowly licked his lips. Marahan nitong hinaplos ang pisngi ko. Kasabay nang mahina niyang pag bulong. "I love you.." Marahan na ngang lumapat ang halik na iyon. Hindi lang iyon ordinaryong halik. Dahil matagal at matamis ang halik na aming pinagsalohan. Kung hindi pa pumalakpak ang lahat ay hindi kami mag hihiwalay.

pagtatama pa nito sa kan'ya na lalong ikinasama ng mukha niya. Pumalatak pa siya dahil sa paligoy-ligoy ng kupal. "O, e 'di tungkol kanino?" tanong niyang in-emphasize pa ang salitang kanino. "About Hezekiah Delgado."

kamusta Ang maganda Kong inaanak? I'm fine ninang... I'm okey now sagot ni Abe sa akin. Nakipagkulitan Muna ako Kay Abe at talagang magaling na ito. Mommy... Sino Po iyong lalaking nagbigay Ng dugo niya kilala niyo ba ni ninang Mary joy? tanong ni Abe sa mommy nito. Oo... Abe kaibigan namin ni mommy mo si kiel.sagot ko Naman dito.