Dingding Novels & Stories

WARNING MATURED CONTENT R-18 (READ YOUR OWN RISK) –––––––––––––––––––––––––––––––––––– Nakaramdam ako ng kaba. Napaangat naman ako ng tingin kay Anus at lalo akong kinabahan ng makita kong kanina pa pala ako nito tinititigan. Tila naduduling na ako sa'min titigan at ramdam ko naman ang paglapit ng mukha niya sa mukha ko. At naramdaman ko na lang na may dumpi sa'kin labi na mainit at malambot kong. Napapikit ang akin mata.

“Mangyayari lang ‘yon kapag dumami na ang pera ko at kaya ko nang bumili ng koneksiyon.” “Kayo ng Levi na ‘yon ang may kasalanan ng lahat. Kung hindi kayo nakialam, kung tinikom n’yo lang sana ang bibig n’yo, eh di sana buhay pa siya ngayon,” sabad pa ni Dexter. Mula sa bag ay may kinuhang papel si Marga at nilapag iyon sa coffee table. “Pirmahan mo ‘yan.” “Ano ‘to?”

Wala namang may nagsend ng message sa akin or ano kaya naisipan kong buksan ang I*******m at magscroll. Habang nagtitingin ng mga picture ay bigla kong ibinalik ang isang picture na nadaanan. Inislide ko ang mga ito upang tingnan ang laman. It's a picture of a two girl and they are wearing a casual dress then it change to a uniform of my favorite restaurant. They are familiar to me but I forgot where did I saw them. They're both pretty but different from each other. I half smirk because of that I like the other girl style and she's pretty while the other one is like a doll. Bagay sila ni Zero kaso sayang wag na lang.

DING— Isang beses lang. Malinaw. Matagal. Parang sinadya. Natigilan si Ruan Niannian. Dahan-dahan siyang napalingon sa pinto. Hindi siya gumalaw. Muling tumunog ang doorbell. DING— Mas mabagal ngayon. Mas mabigat. Parang alam na ng nasa labas na gising siya. Humigpit ang hawak niya sa susi. “…Sino ’yan?” mahinang tanong niya, halos pabulong.

JAKE POV SA LAKAS ng hiyawan at malakas na musika , napako ang atensiyon niya sa babaeng disc jockey. Walang itulak kabigin ang taglay nitong ganda, mapupulang mga labi, mapupungay at tila kumikislap nito mga mata sa tuwing ngumingiti ito habang marahan umiindayog ang mahubog nito balakang.

sabi niya. And at some point it calms my raging head. I let out a quiet sigh. Our eyes met. I almost lost in those deep black eyes kung hindi lang bumaba ang tingin niya sa labi ko. Para akong nauhaw sa ginawa niya kaya nilabas ko ang dila ko at marahang binasa ang mga ito. Umawang ang labi niya at nakita ko ang paggalaw ng Adam’s apple niya dahil do’n.

⠀⠀⣠⣤⣤⣄⣀⣾⣿⠟⠛⠻⢿⣷⠀ ⢰⣿⡿⠛⠙⠻⣿⣿⠁⠀⠀⠀⣶⢿⡇ ⢿⣿⣇⠀⠀⠀⠈⠏ BLACK _ JAYPEI ⠀⠻⣿⣷⣦⣤⣀⠀⠀⠀⠀⣾⡿⠃⠀ ⠀⠀⠀⠀⠉⠉⠻⣿⣄⣴⣿⠟⠀⠀⠀ ⠀⠀⠀⠀⠀⠀⠀⣿⡿⠟⠁

d>_ END OF CHAPTER:10

Ano ba ang tamang nararamdaman ko tungkol sa bagay na yun? ****** LMCD22

Aiden "Damn it" mura nya matapos mailayo ang sarili kay Carmella. Sinulyapan nya ito na nanatiling nakaupo sa upuang rattan. Nakasaboy ang mahabang buhok nito at ang iba'y tumatakip na sa magandang mukha nito. Ang mga mata nitong puno ng tanong habang nakatingin sa kanya, ang mga labi nito'y nakabuka pa at hindi nya masabi kung anong klaseng pagkokontrol ang ginawa nya para huwag itong hilahin sa upuan at idikit sa dingding at halikan ito hangga't gusto nya. Napapikit sya at tila hinahanap ang sarili dahil aaminin nyang nawala sya sa sarili ng mahalikan ang malalambot na labi ni Carmella na magmula ng mahalikan nya kahapon ay hindi na nawala sa isipan nya.